Bu metin İbrahim'in denendiği 'kelimeler'in ne olduğu konusunda çok farklı rivayetleri aktarır: kimileri bedeni temizlikle ilgili on hususu (sünnet, tırnak kesimi, bıyık kısaltma vb.), kimileri hac menasikini, kimileri de oğlunu kurban etme, ateş, yıldız-güneş-ay gibi imtihanları sayar. Taberî bu görüşleri sahabe ve tabiinden gelen çeşitli isnadlarla sıralayarak 'ibtila' kelimesinin sözlük anlamının 'sınama/deneme' olduğunu da belirtir.

لم يبتل أحد بهذا الدين فأقامه إلا إبراهيم، ابتلاه الله بكلمات فأتمهن؛ قال: فكتب الله له البراءة

Bu müfessire göre 'ahdim zalimlere ulaşmaz' ayeti, ister nübüvvet ahdi ister imamet ahdi olarak yorumlansın, sonuçta peygamberin/imamın günahkâr olamayacağını gösterir; çünkü imam kendisine uyulan kişidir ve ona uyma zorunluluğu varken günah işlemesi tenakuza yol açar. Ayrıca ayet, din alanında imamet ve riyaset makamının zalimlere ulaşmayacağını, bu makamı isteyenlerin taassup ve inatçılığı terk etmesi gerektiğini gösterir.

والآية على جميع التقديرات تدل على أن النبي لا يكون مذنبا ، أما المخالف فقد تمسك في كل واحد من المواضع الأربعة التي ذكرناه بآيات

Kurtubî, İbrahim'in 'zürriyetimden de' duasını, kimi zaman bir dilek kimi zaman bir soru olarak açıklar; Allah ona zürriyetinden isyan eden ve zalim olanların bulunacağını bildirmiş, bu yüzden 'ahdim zalimlere ulaşmaz' buyrulmuştur. Bu çerçevede 'ahd' kelimesi nübüvvet, imamet, iman, rahmet veya Allah'ın dini olarak farklı şekillerde yorumlanmış, ayrıca ayetten hareketle imamın adalet ve fazilet ehlinden olması gerektiği, zalim ve fasık kişilerin imamete ehil olmadığı sonucu çıkarılmıştır.

قال بن عباس : سأل إبراهيم عليه السلام أن يجعل من ذريته إمام فأعلمه الله أن في ذريته من يعصي فقال : لا ينال عهدي الظالمين

Beydâvî'ye göre 'kelimeler' ifadesi hakkında çeşitli görüşler nakledilir; bazıları bunu otuz övgülü haslet, bazıları Hac menasiki, bazıları on sünnet, bazıları da yıldızlar-ay-güneş, sünnet, oğlunu kesme, ateş ve hicret gibi belirli sınavlarla tefsir etmiştir. İbrahim bu emirleri eksiksiz yerine getirip hakkıyla ifa ettiği için Allah onu insanlara imam kılmıştır; ancak bu imamet zalimlere ulaşmaz, çünkü imamet Allah'tan bir emanet ve ahittir ve zalim buna layık değildir. Metin ayrıca bunun peygamberlerin büyük günahlardan masum olduğuna ve fasığın imamete layık olmadığına delil teşkil ettiğini belirtir.

وأنهم لا ينالون الإمامة لأنها أمانة من الله تعالى وعهد، والظالم لا يصلح لها، وإنما ينالها البررة الأتقياء منهم. وفيه دليل على عصمة الأنبياء من الكبائر قبل البعثة، وأن الفاسق لا يصلح للإمامة.

Zemahşerî'ye göre İbrahim'in duasındaki 'bazı zürriyetimden' ifadesi, Allah'ın ona zürriyetinden kâfirler çıkacağını bildirmiş olmasından dolayı 'bazı' kaydıyla sınırlandırılmıştır. Ayrıca metin, hayır ve şerrin soy-sopa (ırk/unsur) bağlı olmadığını, iyi kişiden kötü, kötü kişiden iyi evlat doğabileceğini; kişinin ancak kendi fiilinden dolayı kınanacağını, atalarının veya çocuklarının durumundan sorumlu tutulmayacağını vurgular.

وإنما بعض لأنه علم بإعلام الله أنه يكون في ذريته كفار