Taberî'ye göre Allah, doğru yola giren ve hidayete ulaşan kimseye, Rabbine iman edip ayetlerine inanması, emrettiklerini yapıp yasakladıklarından kaçınması sebebiyle hidayetini artırır; kendisine farz kıldığı şeylere yeniden iman etmesi ve bunları gereği gibi yerine getirmesi, ayetleriyle olan hidayetine hidayet üzerine hidayet eklenmesi anlamına gelir. Ayrıca 'bâkiyât-ı sâlihât' ifadesinin anlamı daha önce açıklanmış olup, bu konuda nakledilen bir hadisle 'lâ ilâhe illallah, Allahu ekber, elhamdülillah ve sübhanallah' sözlerinin bu bâkiyât-ı sâlihât olduğu belirtilmiştir.

ويزيد الله من سلك قصد المحجة، واهتدى لسبيل الرشد، فآمن بربه، وصدق بآياته، فعمل بما أمره به، وانتهى عما نهاه عنه هدى بما يتجدد له من الإيمان بالفرائض التي يفرضها عليه

Bu müfessire göre iman bir hidayet iken imandaki ihlas daha fazla bir hidayettir ve ihlas ancak imanın gerçekleşmesinden sonra elde edilebilir; bu sebeple imanla doğru yolu bulan kimseye Allah ihlasla hidayetini artırır. Bazı âlimler bu ziyadeyi sevap fazlalığı olarak, bazıları da imana bağlı ibadetlerle açıklamıştır. Ayrıca Zemahşerî'nin görüşüne yer verilerek 'yezîdu' fiilinin yapısı ve Rahmân'ın azgınları kendi başlarına bırakması ile hidayete erenlerin hidayetini artırması arasındaki karşıtlık açıklanmıştır.

مثاله الإيمان هدى والإخلاص في الإيمان زيادة هدى ولا يمكن تحصيل الإخلاص إلا بعد تحصيل الإيمان فمن اهتدى بالإيمان زاده الله الهداية بالإخلاص

Kurtubî'ye göre bu ayette Allah'ın müminleri hidayet üzere sabit kılması ve onlara nusret/zafer konusunda artış vermesi, ayrıca yakinlerini artıracak ayetler indirmesi kastedilmektedir; bu onlara bir mükâfattır. Bir başka görüşe göre ise bu artış, başkalarının inkar ettiği nasih ve mensuhu tasdik etmeleriyle ilgilidir. Üçüncü bir ihtimal olarak da bunun taate ve dolayısıyla cennete hidayet anlamına gelebileceği belirtilmiştir.

أي ويثبت الله المؤمنين على الهدى ويزيدهم في النصرة وينزل من الآيات ما يكون سبب زيادة اليقين مجازاة لهم وقيل : يزيدهم هدى بتصديقهم بالناسخ والمنسوخ الذي كفر به غيرهم قال معناه الكلبي ومقاتل ويحتمل ثالثا أي إلى الطاعة ( هدى ) إلى الجنة والمعنى متقارب

Bu müfessire göre 'bâkiyâtu's-sâlihât' (kalıcı salih ameller) sahibi için akıbet ve varılacak yer bakımından hayırlı sonuç anlamına gelir. Bu görüş, Hz. Peygamber'in kuru bir dal parçasıyla yaprakların dökülmesini örnek vererek tesbih, tahmid, tekbir ve tehlil kelimelerinin günahları döktüğünü ve bunların cennet hazinelerinden olduğunu bildirdiği rivayetle desteklenir. Ebû'd-Derdâ bu hadisi naklettikten sonra kendisinin bu kelimeleri sürekli tekrarladığını, hatta cahil birinin onu deli zannettiğini anlatır.

إن قول لا إله إلا الله والله أكبر وسبحان الله والحمد لله تحط الخطايا كما تحط ورق هذه الشجرة الريح خذهن يا أبا الدرداء قبل أن يحال بينك وبينهن هن الباقيات الصالحات وهن من كنوز الجنة

Bu müfessire göre 'hayrun sevâben' ifadesindeki 'sevâb' kelimesi merci, akıbet veya fayda anlamındadır. Kâfirlerin övündükleri şeylerin aslında bir 'sevâbı' yokken burada mübalağa yoluyla sanki onların da bir sevâbı varmış da müminlerin sevâbı ondan daha hayırlıymış gibi ifade edilmiştir; bu, tehekküm (alay) yoluyla bir anlatımdır ve kâfire doğrudan 'azabın ateştir' denilmesinden daha dokunaklıdır.

وفيه ضرب من التهكم الذي هو أغيظ للمتهدد من أن يقال له : عقابك النار

Bu müfessire göre ayet, kâfirlerin dünya hayatında geçici nimetlerle mühlet verilip yararlandırılmasının onların üstünlüğünden kaynaklanmadığını belirttikten sonra, mümin kimsenin bu dünyadaki payının azlığının da onların bir eksikliğinden değil, Allah'ın onlar için daha hayırlısını istemesinden kaynaklandığını açıklamaktadır. Bâkiyâtu's-sâlihât ise ecri kıyamete kadar sürecek olan ibadetlerdir; buna beş vakit namaz ile tesbih, hamdele, tehlil ve tekbir gibi zikirler dahildir. Bu sâlih ameller, kâfirlerin övündüğü fani ve eksik nimetlerden daha hayırlıdır, çünkü onların sonu ebedi nimet iken kâfirlerin nimetlerinin sonu hasret ve ebedi azaptır.

والباقيات الصالحات الطاعات التي تبقى عائدتها أبد الآباد