Taberî'ye göre Musa, denizlerin birleştiği yeri geçtikten sonra genç arkadaşı Yuşa'ya azıklarını getirmesini istemiş ve bu yolculuktan yorgunluk ve zahmet çektiklerini söylemiştir. Bu söz, kayayı geçtikten sonra Musa'ya açlık verilip balığı hatırlaması ve arayış yerine geri dönmesi için söylenmiştir.

جئنا بغدائنا وأعطناه، وقال: آتنا غداءنا، كما يقال: أتى الغداء وأتيته، مثل ذهب وأذهبته يقول: لقد لقينا من سفرنا هذا عناء وتعبا

Zemahşerî'ye göre bu ayette geçen unutma, Musa'nın balığın durumunu takip etmeyi unutması ve Yuşa'nın da denizdeki olağanüstü olayı Musa'ya haber vermeyi unutmasıyla ilgilidir. Ayrıca kayadan sonra yolculuğun bir gece ve öğleye kadar sürdüğü, Musa'nın buluşma yerini geçtiğinde yorgunluk ve açlık hissetmeye başladığı, bundan önce böyle bir şey hissetmediği rivayet edilmiştir; bu yorgunluk onlara balığı hatırlatmış ve onu aramaya başlamışlardır.

وقيل : سارا بعد مجاوزة الصخرة الليلة والغد إلى الظهر ، وألقى على موسى النصب والجوع حين جاوز الموعد ، ولم ينصب ولا جاع قبل ذلك ، فتذكر الحوت وطلبه

Verilen metin, ayet referansı ile sadece bir bağlaç ve başlangıç ifadesinden ('وقال') ibarettir; bu haliyle Kehf suresi 62. ayet hakkında herhangi bir tefsirî görüş, açıklama veya yorum içermemektedir.

( الكهف : 62 ) وقال :

Kurtubî'ye göre bu ayette Musa'nın yolculukta yanına azık alması, sefere azık edinmenin gerekliliğine dair delil oluşturur; bu durum tevekkül gerekçesiyle azıksız çöllere dalan cahil sûfîlere reddiye niteliğindedir. Ayrıca açlık halinde kişinin karnını doyuracak şeyi istemesinin vacip olduğu, misafirlik isteme (istita'am) ile ilgili hükümler ve köy halkının onları ağırlamayı reddetmesinin zemmedilmesi de metinde ele alınmıştır. Musa'nın nisyanının açıklanışı ve balığın hikâyesiyle ilgili rivayet farklılıkları da aktarılmıştır.

وهو رد على الصوفية الجهلة الأغمار الذين يقتحمون المهامه والقفار زعما منهم أن ذلك هو التوكل على الله الواحد القهار هذا موسى نبي الله وكليمه من أهل الأرض قد اتخذ الزاد مع معرفته بربه وتوكله على رب العباد

İbn Kesîr, Kehf suresindeki Musa-Hızır kıssasını Buhari'den gelen rivayet zinciriyle detaylı olarak nakleder; balığın unutulduğu yer, Musa'nın yorgunluğu, kuşun deniz suyundan gagasıyla aldığı damla ile ilim mukayesesi ve Hızır'ın kimliği gibi hususları hadis metinleriyle açıklar. Nesyânın (unutma) Musa'ya ve Yuşa'ya nispet edilmesinin, aslında unutan sadece Yuşa olsa da tağlib yoluyla ikisine birden atfedilmesinden kaynaklandığı belirtilir.

أي المكان الذي نسيا الحوت فيه ونسب النسيان إليهما وإن كان يوشع هو الذي نسيه كقوله تعالى أي الذي جاوزا فيه المكان

Beydâvî'ye göre 'mecma' iki denizin buluştuğu yer anlamındadır. Hz. Musa'nın unutması balığı takip edip durumunu öğrenmeyi ihmal etmesi, gençliğin (Yûşa') unutması ise balığın denize düşüp canlanmasını Musa'ya haber vermemesi şeklinde açıklanır. Balığın denizde yol tutması hususunda balığın pişmiş haldeyken canlanıp sıçraması veya hayat suyundan sıçrayan suyla dirilmesi gibi farklı rivayetler nakledilir.

نسي موسى عليه الصلاة والسلام أن يطلبه ويتعرف حاله، ويوشع أن يذكر له ما رأى من حياته ووقوعه في البحر.