Taberî'ye göre bu ayette Allah, Peygamber'e müşriklere şu şekilde söylemesini emrediyor: eğer gerçekten O'nunla birlikte başka ilahlar olsaydı, o ilahlar da Arş'ın sahibi olan Allah'a yakınlık ve yükselme arayışında olurlardı; halbuki durum müşriklerin dediği gibi değildir. Bu, o sözde ilahların bile Allah'ın üstünlüğünü, mertebesini ve makamını kabul edip O'na yakınlaşmaya çalışacaklarını göstererek şirkin batıl olduğunu ortaya koyar.

لو كان الأمر كما تقولون: من أن معه آلهة وليس ذلك كما تقولون، إذن لابتغت تلك الآلهة القربة من الله ذي العرش العظيم، والتمست الزلفة إليه، والمرتبة منه.

Bu müfessire göre eğer Allah'tan başka ilahlar bulunsaydı, bu ilahlar mülk ve rububiyet sahibi olan asıl Allah'a karşı bir yol/çare arama girişiminde bulunurlardı; bu durum, dünyadaki krallardan birinin diğerine karşı üstünlük veya çıkar yolu aramasına benzetilmektedir. Böylece birden fazla ilah varsayımının aralarında çekişme ve üstünlük mücadelesine yol açacağı, bunun da tevhid gerçeğini pekiştirdiği vurgulanmaktadır.

لطلبوا إلى من له الملك والربوبية سبيلا كما يفعل الملوك بعضهم مع بعض

Bu ayet, 'Allah ile beraber başka bir ilah edinme' ifadesine bağlı olarak putperestlere reddiye niteliğindedir. Kurtubî, ayetteki 'ibtiğâ' (yol arama) ifadesini üç farklı şekilde açıklar: İbn Abbas'a göre bu, dünya kralları gibi Allah'a karşı mücadele ve savaş talep etmek anlamına gelir; Said b. Cübeyr'e göre ortaklar olarak O'nun mülkünü ortadan kaldırmak için bir yol aramak demektir; Katade'ye göre ise ilahların Allah'a yakınlık aramaları anlamındadır, çünkü onlar O'ndan aşağı mertebededirler. Katade'nin görüşüne göre, putların Allah'a ihtiyaç duyduğuna inanılması, onların ilah olma vasfını geçersiz kılar.

وقال قتادة : المعنى إذا لابتغت الآلهة القربة إلى ذي العرش سبيلا والتمست الزلفة عنده لأنهم دونه والقوم اعتقدوا أن الأصنام تقربهم إلى الله زلفى فإذا اعتقدوا في الأصنام أنها محتاجة إلى الله سبحانه وتعالى فقد بطل أنها آلهة

Beydâvî'ye göre 'sarrafnâ' ifadesi, Kur'an'da bu mananın farklı takrir vecihleriyle tekrar edildiğini belirtir; ayrıca bu ifade müşriklerin Allah'a kızlar isnad etmesini ibtal etmeye de yorulabilir. 42. ayette ise, eğer Allah ile beraber başka ilahlar olsaydı, bu ilahların Arş sahibine bir yol arayacakları belirtilir; bu da ya mülk sahibi olana galebe yoluyla ya da kudretini bilip aczlerini idrak ederek O'na yakınlık ve itaat yoluyla olurdu.

إذا لابتغوا إلى ذي العرش سبيلا جواب عن قولهم وجزاء ل لو والمعنى: لطلبوا إلى من هو مالك الملك سبيلا بالمعازة كما يفعل الملوك بعضهم مع بعض، أو بالتقرب إليه والطاعة لعلمهم بقدرته وعجزهم

Bu müfessire göre ayet, eğer Allah ile birlikte başka ilahlar bulunsaydı, bunların birbirine galip gelmeye çalışacağı ve aralarında çekişme olacağı fikrine dayanır. Bu durum, birden fazla ilahın varlığının imkânsızlığını gösteren temânu' (birbirini engelleme) delilinin bir uygulamasıdır. Müfessir bu meselenin ayrıntısını Enbiya suresindeki ilgili ayetin tefsirinde açıkladığını belirtir.

لو فرضنا وجود آلهة مع الله تعالى لغلب بعضهم بعضا