Taberî'ye göre ayet, Allah'a ibadette O'na ortak koşulmamasını, aksi halde kişinin cehenneme kendi nefsi ve kendisini tanıyanlar tarafından kınanmış ve kovulmuş, itilmiş bir halde atılacağını bildirir. İbadetin Vâhid ve Kahhâr olan Allah'a ihlasla yapılması durumunda ise kişi O'nun azabından kurtulur. Ayrıca 'mahzûran/medhûran' ifadesindeki mananın 'tardedilmiş, kovulmuş' anlamına geldiği belirtilir ve bu bölümün, Hz. Peygamber'e vahiy yoluyla bildirilen güzel ahlak ilkelerinden (hikmetten) olduğu ifade edilir.

ولا تجعل مع الله شريكا في عبادتك، فتلقى في جهنم ملوما تلومك نفسك وعارفوك من الناس {مدحورا} يقول: مبعدا مقصيا في النار، ولكن أخلص العبادة لله الواحد القهار، فتنجو من عذابه

İbn Kesîr'e göre 'medhûrâ' ifadesi kişinin her türlü hayırdan uzaklaştırılmış, kovulmuş olması anlamına gelir; bu görüşü İbn Abbas ve Katade'nin 'matrûdâ' (kovulmuş) şeklindeki açıklamasına dayandırır. Ayrıca bu hitabın Peygamber (s.a.v.) şahsında değil, onun aracılığıyla ümmete yönelik olduğunu belirtir; çünkü Peygamber böyle bir sonuçtan masumdur.

قال ابن عباس وقتادة مطرودا والمراد من هذا الخطاب الأمة بواسطة الرسول صلى الله عليه وسلم فإنه صلوات الله وسلامه عليه معصوم

Beydâvî'ye göre bu ayet, önceden zikredilen hükümlerin Allah'ın peygambere hikmetten vahyettiği şeylerden olduğunu; hikmetin hakkı zâtı itibariyle, hayrı da amel edilmesi yönüyle bilmek olduğunu belirtir. 'Allah ile beraber başka bir ilah edinme' ifadesinin tekrarı, tevhidin işin başı ve sonu olduğuna dikkat çekmek içindir; çünkü kastı olmayanın ameli boşa gider, fiilinde veya terkinde Allah'tan başkasını kasteden kişinin çabası zayi olur. Bu ifade hikmetin başı ve esasıdır; şirkin dünyadaki ve ahiretteki sonucu buna göre sıralanmıştır.

كرره للتنبيه على أن التوحيد مبدأ الأمر ومنتهاه، فإن من لا قصد له بطل عمله ومن قصد بفعله أو تركه غيره ضاع سعيه، وأنه رأس الحكمة وملاكها