Taberî'ye göre Allah, kullarından dilediğine rızkını genişletir, dilediğine de daraltır; bu tasarruf kulların hangisinin bolluğa hangisinin darlığa uygun (salah) olacağını en iyi bilen Allah'ın ilmine dayanır. Ayrıca metin, Hz. Peygamber'e hitaben elini açıp kapama (infak) konusunda da Allah'ın emrine tabi olmasının, çünkü Allah'ın kulların menfaatlerini herkesten daha iyi bildiğinin vurgulandığını belirtir.

إن ربك ذو خبرة بعباده، ومن الذي تصلحه السعة في الرزق وتفسده، ومن الذي يصلحه الإقتار والضيق ويهلكه.

Zemahşerî'ye göre bu ayet, Hz. Peygamber'i fakirlik veya darlık gibi kendisini üzen durumlar konusunda teselli etmektedir; rızkın bollaştırılıp kısılması Allah'ın hikmet ve maslahata bağlı meşietinden kaynaklanır, bu kula değer verilmemesi ya da ona karşı cimrilik anlamına gelmez. Ayrıca bu bollaştırma-kısma işinin yalnızca hazineleri elinde tutan Allah'a ait olduğu, kulların ise iktisatlı davranması gerektiği belirtilmiştir. Allah'ın kullarına verdiği ya da kıstığı şeylerde orta hâli gözettiği, ne bolluğa kavuşanı isteğinin son noktasına ulaştırdığı ne de darlıkta olanı en kötü haline düşürdüğü ifade edilir.

ثم سلى رسول الله صلى الله عليه وسلم عما كان يرهقه من الإضافة ، بأن ذلك ليس لهوان منك عليه ، ولا لبخل به عليك ولكن لأن مشيئته في بسط الأرزاق وقدرها تابعة للحكمة والمصلحة

Bu müfessire göre Allah, kullarının rızkını dilediğine göre genişletip dilediğine daraltmasının sebebi cimrilik değil, her insanın maslahatına en uygun olan miktarı bilmesidir. Rab, terbiye ettiği kulunun işlerini ıslah eden ve ihtiyaçlarını salah ve doğruluk ölçüsünde karşılayandır; bu nedenle rızıklardaki farklılık kulların menfaatlerinin gözetilmesindendir.

يعنى أنه تعالى عالم بأن مصلحة كل إنسان في أن لا يعطيه إلا ذلك القدر ، فالتفاوت في أرزاق العباد ليس لأجل البخل ، بل لأجل رعاية المصالح

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın rızık veren, dilediğini zengin dilediğini fakir kılan ve kullarına dilediği şekilde tasarruf eden yaratıcı olduğunu bildirir. Bu tasarruf boş değildir; Allah her kulun hangi halin (zenginlik veya fakirlik) kendisine daha faydalı olacağını bilen Habîr ve Basîr'dir. Bazı kimseler için zenginlik bir istidraç (yavaş yavaş helake sürükleme), fakirlik ise bir ceza olabilir.

إن من عبادي لمن لا يصلحه إلا الفقر ولو أغنيته لأفسدت عليه دينه وإن من عبادي لمن لا يصلحه إلا الغنى ولو أفقرته لأفسدت عليه دينه وقد يكون الغنى في حق بعض الناس إستدراجا والفقر عقوبة عياذا بالله من هذا وهذا

Beydâvî, ayetteki 'elini boynuna bağlama' ve 'tamamen açma' ifadelerinin cimriliği ve savurganlığı temsil eden iki mesel olduğunu belirtir. Bu iki uç arasında denge (iktisad) emredilmiş, bu dengenin cömertlik (kerem) olduğu ifade edilmiştir. Ayrıca bir rivayete göre bu ayetin, Hz. Peygamber'in üzerindeki gömleğini bile bir çocuğun annesine verip çıplak kalması olayı üzerine indiği nakledilir; sonraki ayet ise bu durumda ona teselli olarak gelmiştir.

ولا تجعل يدك مغلولة إلى عنقك ولا تبسطها كل البسط تمثيلان لمنع الشحيح وإسراف المبذر، نهى عنهما آمرا بالاقتصاد بينهما الذي هو الكرم.