Taberî bu ayette geçen 'أمرنا' kelimesinin okunuşuna göre farklı anlamlar taşıyabileceğini aktarır: 'أمرنا' (hafif mim, kısa elif ile) okunduğunda 'onlara itaati emrettik, onlar da isyan ettiler' anlamına gelir; bazı dilciler ise bunu 'çoğalttık' anlamına da yorumlamıştır. Taberî kendisi, kıraat imamlarının çoğunluğunun tercih ettiği okuyuşa göre 'emrettik, onlar da isyan ettiler' anlamının en doğru te'vil olduğunu belirtir, çünkü 'emr' kelimesinin en yaygın ve bilinen anlamı nehyin zıddı olan emirdir.

وإذا كان ذلك هو الأولى بالصواب بالقراءة، فأولى التأويلات به تأويل من تأوله: أمرنا أهلها بالطاعة فعصوا وفسقوا فيها فحق عليهم القول: لأن الأغلب من معنى أمرنا: الأمر الذي هو خلاف النهي دون غيره

Zemahşerî'ye göre 'أمرناهم ففسقوا' ifadesindeki emir gerçek anlamda değil mecazidir; Allah onlara nimeti bolca verdiğinde onlar bu nimeti isyan ve şehvetlerine uymak için bir vasıta kıldıklarından, sanki fısk işlemekle emrolunmuş gibi olmuşlardır. Gerçekte nimet onlara şükretmeleri ve iyilik yapmaları için verilmiştir, fakat onlar itaat yerine isyanı tercih ettiler ve azap sözü haklarında gerçekleşti. Bazı müfessirlerin 'أمرنا' kelimesini 'çoğalttık' anlamında 'كثّرنا' olarak yorumladığını da aktarır.

ووجه المجاز أنه صب عليهم النعمة صبا ، فجعلوها ذريعة إلى المعاصي واتباع الشهوات ، فكأنهم مأمورون بذلك لتسبب إيلاء النعمة فيه

Kurtubî'ye göre âyetteki 'أمرنا' kelimesi için birkaç okuma nakledilmiştir: İbn Abbas'tan gelen görüşe göre bunlar o topluma emirler/başlar tayin ettik anlamındadır; bir başka görüşe göre 'kibirlilerini/büyük günahkarlarını gönderdik' demektir; Übey'in kıraatinde ise 'büyük mücrimlerini gönderdik, onlar da orada hile/tuzak kurdular' şeklindedir. Ayrıca 'أمرنا' kelimesinin 'çoğalttık' anlamına gelebileceği de belirtilmiş, bunun örnekleri de zikredilmiştir. Ebu Ubeyd ve Ebu Hatim ise yaygın kıraati tercih etmiş, çünkü bu kıraatte emir, emirlik ve çoğalma anlamlarının üçünün de birleştiğini söylemişlerdir.

واختار أبو عبيد وأبو حاتم قراءة العامة قال أبو عبيد : وإنما اخترنا أمرنا لأن المعاني الثلاثة تجتمع فيها من الأمر والإمارة والكثرة

İbn Kesîr'e göre 'emrettik' ifadesi iki şekilde açıklanmıştır: ilki Allah'ın onlara itaat etmelerini emrettiği ancak onların isyan ettiği ve bu yüzden helak edildikleri; ikincisi ise bunun kaderî bir emir olduğu, yani Allah'ın oradaki kötüleri egemen kıldığı ve onların isyan etmesi üzerine toplumu topluca helak ettiği yönündedir. İbn Abbas'tan nakledilen görüşe göre bu, sayılarının çoğaltılmasıyla ilişkilidir.

قيل معناه أمرناهم بالطاعة فخالفوا فدمرناهم وقيل أمرناهم أمرا قدريا كما قال ها هنا قال علي بن طلحة عن ابن عباس قوله يقول سلطنا أشرارها فعصوا فيها فإذا فعلوا ذلك أهلكهم الله بالعذاب وهو قوله أكثرنا عددهم

Beydâvî'ye göre bir kavmin helâki irade edildiğinde önce o kavmin refah içindeki ileri gelenlerine (mütrefîn) bir peygamber aracılığıyla itaat emredilir; onlar buna karşı fısk işleyince ceza sözü (kelime-i azab) haklarında gerçekleşir ve helâk edilirler. 'Emrettik' fiilinin anlamı üzerinde durularak bunun itaat emri, fıska sevk (mecazen sebep olma) veya çoğaltma/emirlik verme anlamlarına gelebileceği tartışılır. Mütrefînin özellikle zikredilmesi, diğerlerinin onlara tabi olması ve onların ahmaklığa daha çabuk, fücura daha güçlü olmalarındandır.

أمرنا مترفيها متنعميها بالطاعة على لسان رسول بعثناه إليهم، ويدل على ذلك ما قبله وما بعده، فإن الفسق هو الخروج عن الطاعة والتمرد في العصيان، فيدل على الطاعة من طريق المقابلة

Bu müfessire göre âyetteki 'emrettik' ifadesi, halkın salih amellerle yani iman ve itaatle emrolunduğu, onların ise bu emre karşı çıkarak fıska daldıkları anlamına gelir; Zemahşerî'nin bunun zahirinin fısk ile emretmek olduğu yorumu ise reddedilir. Ayrıca 'emrنا' kelimesinin çoğaltmak (kesret) ve musallat kılmak (teslit) anlamlarına gelebileceği de dilsel açıdan aktarılır.

فثبت أن / الحق ما ذكره الكل وهو أن المعنى أمرناهم بالأعمال الصالحة وهي الإيمان والطاعة والقوم خالفوا ذل