Taberî'ye göre ayette geçen 'sekenen' ifadesi, insanların evlerinde ve yurtlarında ikamet süreleri boyunca içinde barındıkları meskenleri; kıldan ve yündün yapılmış çadır ve otağları ifade eder. 'Esâsen' ise 'metâ'/ev eşyası' anlamındadır ve bu kelimenin tekili işitilmemiştir; müfessir ayrıca kelimenin aslının, birbirine eklenip çoğalan şeylerin toplanması anlamına geldiğini belirtir. 'İlâ hîn' ifadesi ise çoğu görüşe göre ölüme kadar geçen süre olarak açıklanır.

وأما الأثاث فإنه متاع البيت لم يسمع له بواحد، وهو في أنه لا واحد له مثل المتاع، وقد حكي عن بعض النحويين أنه كان يقول: واحد الأثاث أثاثة، ولم أر أهل العلم بكلام العرب يعرفون ذلك.

Zemahşerî'ye göre 'sekene' meskun olunan yer anlamında olup çadır, deri ev, kıl çadır gibi barınakları kapsar; 'seken' kelimesi mef'ûl anlamında olup kişinin sığındığı ve bağlandığı ev veya eş anlamına gelir. Bahsedilen 'buyût' ise hayvan derisinden yapılan, taşınması, kurulması ve sökülmesi hafif olan çadırlardır; bu hafiflik ya yolculuk/konaklama günlerine ya da genel olarak sefer ve ikamet zamanlarına göre değerlendirilir. 'Metâ' ise bu evlerden bir süreye kadar, yani ihtiyaçlar bitene, evler eskiyene veya insan ölene kadar yararlanılan şey olarak açıklanmıştır.

والسكن : فعل بمعنى مفعول ، وهو ما يسكن إليه وينقطع إليه من بيت أو إلف { بيوتا } هي القباب والأبنية من الأدم والأنطاع ترونها خفيفة المحمل في الضرب والنقض والنقل

Bu müfessire göre ayette geçen ev/mesken kısımlarından biri nakledilemeyen, insanın içine göç ettiği yapılardır; ikinci kısım ise kubbeler, çadırlar ve otağlardır ki bunlara işaret edilmiştir. Ayrıca 'esâsen' ile 'metâ'' kelimeleri arasında fark bulunduğu, esâsın kişinin örtündüğü ve yaygı-döşek olarak kullandığı şey, metâ'ın ise evlerde döşenip süslenen şey olduğu belirtilmiştir. Yün, yapağı ve kıl gibi malzemelerin koyun, deve ve keçiye ait olduğu da dilciler ve müfessirlerden nakledilmiştir.

قلنا : الأقرب أن الأثاث ما يكتسي به المرء ويستعمله في الغطاء والوطاء ، والمتاع ما يفرش في المنازل ويزين به

Bu müfessire göre ayet Arapların bildiği hayvan derilerinden yapılan çadır ve konaklama araçlarını (bit-i şa'r, bit-i sûf, bit-i eder) zikretmiştir; pamuk ve keten zikredilmemiştir çünkü bunlar muhatap olan Arap toplumunun bölgesinde bulunmayan şeylerdir. Allah kullarına bildikleri ve anladıkları şeyler üzerinden hitap etmiş, aynı işlevi gören diğer şeyler de bu nimetin kapsamına girer. Metin ayrıca 'sarâbîl' lafzının pamuk ve ketene işaret ettiğini belirterek keten/pamuğun terkinin lüksten kaçınma olduğu görüşüne itiraz eder.

وإنما عدد عليهم ما أنعم به عليهم وخوطبوا فيما عرفوا بما فهموا وما قام مقام هذه وناب منابها فيدخل في الاستعمال والنعمة مدخلها

İbn Kesîr'e göre ayette geçen 'ev' zamiri en'âma (davarlara) râcidir ve bunlardan elde edilen 'esâs' kavramı sadece mal, eşya veya elbise ile sınırlı olmayıp bunların tamamını kapsayan daha genel bir anlam taşır; bu maddeden döşek, elbise ve diğer eşyalar yapılır, ayrıca mal ve ticaret de elde edilir. 'İlâ hîn' ifadesi ise belirli bir süre ve bilinen bir vakte işaret eder.

والصحيح أعم من هذا كله فإنه يتخذ من الأساس البسط والثياب وغير ذلك ويتخذ مالا وتجارة وقال ابن عباس الأثاث المتاع

Beydâvî'ye göre ayette geçen 'beyt' konaklama ve ikamet için taş ve kerpiçten yapılan meskenleri, hayvan derilerinden yapılan evler ise deriden yapılan çadırları (kubbeleri) ifade eder; bu ifade yün, kıl ve tüyden yapılanları da kapsayabilir çünkü bunlar da derilerden çıktığı için 'derilerinden' denilmesi doğrudur. Göçme ve konaklama zamanlarında kolayca taşınabilmeleri sebebiyle 'hafif bulma' fiili kullanılmıştır. Yün, kıl ve tüyden elde edilen eşyalar giyilecek, döşenecek (esas) ve ticaret metaı olarak kullanılacak eşyalardır ve bunlar dayanıklılıkları sebebiyle uzun bir süre kullanılabilir.

وجعل لكم من جلود الأنعام بيوتا هي القباب المتخذة من الأدم، ويجوز أن يتناول المتخذة من الوبر والصوف والشعر فإنها من حيث إنها نابتة على جلودها يصدق عليها أنها من جلودها