Taberî, ayeti Allah'ın kullarına olan rahmet ve şefkatinden hayvanları onların menfaatine yarattığı, ayrıca insanların ancak büyük bir zorluk ve nefislerinin gücünü tüketerek ulaşabilecekleri bir yere yüklerini bu hayvanların taşıdığı şeklinde açıklar. 'Şıkk' kelimesinin okunuşuyla ilgili kıraat farklılıklarını (şin harfinin kesreli veya fetheli okunuşu) ele alır ve kurra ile dilcilerin görüşlerini aktarır. Sonuçta şehir kurralarının icma ettiği kesreli okuyuşun (şıkk) doğru kabul edildiğini belirtir.

والصواب من القراءة في ذلك عندنا ما عليه قراء الأمصار وهي كسر الشين، لإجماع الحجة من القراء عليه وشذوذ ما خالفه

Zemahşerî'ye göre ayetteki 'sizin bizzat kendiniz ulaşamayacağınız bir ülkeye ağırlıklarınızı taşıması' ifadesi, develerin varlığı olmasaydı insanların o beldeye ancak büyük bir zorlukla ulaşabileceği anlamına gelir; yoksa gerçekte hiç ulaşamayacakları anlamına gelmez. 'Ağırlıklarınızı taşıması' ile 'siz onları taşıyıcısı olmayacaktınız' ifadesi arasındaki uyum, insanların o beldeye kendi bedenleriyle bile zahmetle ulaşabileceği, ağırlıklarını sırtlarında taşıyarak ulaşmalarının ise mümkün olmadığı şeklinde açıklanır. Ayrıca 'ağırlıklarınız' ifadesinin 'bedenleriniz' anlamına gelebileceği de nakledilmiştir; İkrime'den ise 'belde'nin Mekke olduğu rivayet edilmiştir.

معناه وتحمل أثقالكم إلى بلد لم تكونوا بالغيه في التقدير لو لم تخلق الإبل إلا بجهد أنفسكم ، لا أنهم لم يكونوا بالغيه في الحقيقة

Bu müfessire göre âyetteki 'ağırlıklarını çıkarması' ifadesi, yerin içindeki definelerin/hazinelerin dışarı çıkarılması anlamına gelir; bu hazineler yeryüzünü altınla dolduracak ama artık kimse onlara değer vermeyecektir. Ayrıca 'sekaleyn' (cin ve insan) ifadesinin de yere gömülü veya üzerinde bulunmalarına göre 'ağırlık' teşkil etmelerinden geldiği belirtilir.

إذا كان الميت في بطن الأرض فهو ثقل لها ، وإذا كان فوقها فهو ثقل عليها ، وقيل : سمي الجن والإنس بالثقلين لأن الأرض تثقل بهم إذا كانوا في بطنها ويثقلون عليها إذا كانوا فوقها

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen ağırlıklar, insanların taşımaktan aciz kaldığı yükler olup hac, umre, savaş, ticaret ve benzeri işlerde binmek ve yük yüklemek gibi çeşitli kullanım şekilleriyle hayvanlar aracılığıyla taşınmaktadır. Bu durum, Allah'ın kulları için hayvanları hazırlayıp onları emirlerine boyun eğdirmesinin bir tezahürü olarak açıklanmıştır.

وهي الأحمال الثقيلة التي تعجزون عن نقلها وحملها وذلك في الحج والعمرة والغزو والتجارة وماجرى مجرى ذلك تستعملونها في أنواع الاستعمال من ركوب وتحميل

Beydâvî'ye göre ayet, hayvanların yükleri insanların ağırlıklarını, kendi başlarına ancak büyük zorluk ve meşakkatle ulaşabilecekleri bir yere taşımasından bahseder; eğer bu hayvanlar yaratılmamış olsaydı insanlar bu yükleri kendi sırtlarında taşımak zorunda kalacaktı. Allah'ın rahmeti, bu hayvanları insanların yararlanması ve işlerini kolaylaştırmak için yaratmasında tezahür eder.

إلا بشق الأنفس إلا بكلفة ومشقة. وقرئ بالفتح وهو لغة فيه. وقيل المفتوح مصدر شق الأمر عليه وأصله الصدع والمكسور بمعنى النصف، كأنه ذهب نصف قوته بالتعب

Kurtubî bu ayette 'eşkal' kelimesinin insanların yükleri (eşya, yiyecek vb.) olduğunu, bazılarına göre ise bedenlerin kastedildiğini belirtir. 'Şıkkal enfüs' ifadesi ise nefislerin çektiği meşakkat ve son derece yorulma anlamına gelir. Ayrıca deve, koyun ve sığırın farklı amaçlar için yaratıldığı, develerin özellikle yük taşımak için uygun olduğu vurgulanır ve hayvanlara aşırı yük yüklemenin caiz olmadığına dair Hz. Peygamber'in ve sahabenin uygulamalarına yer verilir.

وشق الأنفس : مشقتها وغاية جهدها