Taberî, hurma ve üzüm bahçelerinin özellikle zikredilmesini, bunların Hicaz bölgesinde (Medine ehli için hurma, Taif ehli için üzüm) en önemli meyveler olmasıyla açıklar; ayet, kavmi Allah'ın kendilerine bahşettiği bildikleri nimetle hatırlatmaktadır. Ayrıca hayvanlardan elde edilen dâfi' (ısınma/örtünme), giyim ve menfaatler hakkında sahâbe ve tâbiînden gelen çeşitli rivayetleri nakleder; bunların lâhm (et), süt, binek ve giyim eşyası gibi farklı yorumlarını sıralar.

وخص جل ثناؤه الجنات التي ذكرها في هذا الموضع، فوصفها بأنها من نخيل وأعناب دون وصفها بسائر ثمار الأرض؛ لأن هذين النوعين من الثمار كانا هما أعظم ثمار الحجاز وما قرب منها، فكانت النخيل لأهل المدينة، والأعناب لأهل الطائف، فذكر القوم بما يعرفون من نعمة الله عليهم

Zemahşerî'ye göre Allah hayvanları insanların maslahatı için yaratmıştır; 'dif' kelimesi yünden, kıldan yapılan giyeceği ifade eder ve 'menâfi'' hayvanların döl, süt gibi diğer faydalarını kapsar. Yemenin hayvanlardan olması, insanların geçimlerinde asıl dayandıkları kaynak olmasından dolayıdır; tavuk, ördek gibi diğer hayvanlardan yenilen şeyler ise ikincil ve tefekkün mahiyetindedir. Ayrıca ekinlerin ve meyvelerin de sığırla çalışılarak elde edilmesi dolayısıyla hayvanlara nispet edilebileceği ihtimali de belirtilir; 'şecere' ifadesi cennetlerdeki ağaçların bineklik, yüklük ve yenilme gibi çok yönlü faydalarına işaret eder.

الأكل منها هو الأصل الذي يعتمده الناس في معايشهم . وأما الأكل من غيرها من الدجاج والبط وصيد البر والبحر فكغير المعتد به وكالجاري مجرى التفكه

Bu metinde Râzî, En'âm/Nahl 5. ayette geçen 'lekum fîhâ dif'ün' ifadesinin hem hayvan canlıyken (kürkünden, yününden vs.) hem de kesildikten sonra (etinden yiyerek) fayda sağlamayı kapsadığını belirtir. Ayrıca ayetteki hasr (sınırlama) ifadesinin, yiyecek faydasının aslen en'âmdan (özellikle deve, sığır, koyun) elde edildiğini gösterdiğini, tavuk, ördek, av eti gibi diğer gıdaların ise ikincil/olağan dışı sayıldığını açıklar. Bu bağlamda, ayetin sonunda geçen sınırlayıcı ifadenin at etinin yenmesinin haram kılınmasına delil olabileceğini de tartışır.

فإن قيل : قوله : يفيد الحصر وليس الأمر كذلك ، فإنه قد يؤكل من غيرها ، وأيضا منفعة الأكل مقدمة على منفعة اللبس ، فلم أخر منفعته في الذكر ؟ قلنا : الجواب عن الأول : إن الأكل منها هو الأصل الذي يعتمده الناس في معايشهم

İbn Kesîr, ayette hayvanlardaki 'dif' ve 'menâfi' kavramlarını giyecek (yün, kıl vb.), yiyecek-içecek maddeleri, yük taşıma faydası ve süt gibi çeşitli yararlar olarak açıklar. Ardından at, katır ve merkebin de Allah'ın kullarına bahşettiği ayrı bir nimet türü olduğunu, bunların binek ve süs amacıyla yaratıldığını belirtir. Bu hayvanların diğer davarlardan ayrı zikredilmesi, bazı âlimlerin (İmam Ebû Hanîfe ve ona uyanlar gibi) at etinin haramlığına dair görüşlerine dayanak oluşturmuştur, çünkü ayette at, haram olduğu sabit olan katır ve merkeple birlikte anılmıştır.

هذا صنف آخر مما خلق تبارك وتعالى لعباده يمتن به عليهم وهو الخيل والبغال والحمير التي جعلها للركوب والزينة بها وذلك أكبر المقاصد منها ولما فضلها من الأنعام وأفردها بالذكر استدل من استدل من العلماء ممن ذهب إلى تحريم لحوم الخيل بذلك على ماذهب إليه

Beydâvî'ye göre bu ayet, Allah'ın hayvanları insan için yarattığını ve onlarda ısınma (deri, yün gibi), çeşitli faydalar (üreme, süt, sırtlarına yük yükleme) ve yenilecek etler bulunduğunu belirtir. Ayrıca hayvanların akşam otlaktan dönerken ve sabah otlağa çıkarken sahiplerine bir güzellik ve gösteriş kaynağı olduğu, çünkü bu vakitlerde hem meydanların hem de hayvan sahiplerinin izleyenlerin gözünde değerli görüneceği ifade edilir. Akşam dönüşün önce zikredilmesi, o vakitte hayvanların karınları dolu ve memeleri sütle yüklü olarak göründüğünden güzelliğin daha belirgin olmasındandır.

وتقديم الاراحة لأن الجمال فيها أظهر فإنها تقبل ملأى البطون حافلة الضروع، ثم تأوي إلى الحظائر حاضرة لأهلها

Kurtubî bu ayette geçen 'en'âm' kelimesinin öncelikle deve, sığır ve koyunu kapsadığını, ancak 'en'âm' teriminin çoğunlukla deve için kullanıldığını belirtir. Ayrıca 'dif' kelimesini hayvanların yün, kıl ve tüylerinden elde edilen ısınma malzemesi olarak, 'cemâl' kelimesini de hem yaratılış hem ahlak hem fiillerde bulunabilen güzellik olarak açıklar. Hayvanların akşam ve sabah otlağa gidip gelirken sahiplerine verdiği görsel güzelliğe de dikkat çeker.

الدفء : السخانة وهو ما استدفىء به من أصوافها وأوبارها وأشعارها ملابس ولحف وقطف