Bu müfessire göre ayetteki 'lenu'ideneke fî milletinâ' ifadesi, kâfirlerin peygamberleri kendi dinlerine geri döndürmek ya da sürgün etmek konusunda kesin bir tehditte bulunduklarını gösterir. Râzî, bu tehdidin gerçekleşmesinin sebebini, her devirde hak ehlinin az, batıl ehlinin ise çok ve birbirine yardımcı olması şeklinde açıklar. Ayrıca peygamberlerin başlangıçta kavimleriyle aynı dinde olduğu şeklindeki yanlış anlaşılmaya da cevap verir: peygamberler o beldelerde yetişmiş olup ilk zamanlarda muhalefetlerini açıkça göstermedikleri için kavimleri onları kendi dinlerinde zannetmiştir.

والسبب فيه أن أهل الحق في كل زمان يكونون قليلين وأهل الباطل يكونون كثيرين والظلمة والفسقة يكونون متعاونين متعاضدين ، فلهذه الأسباب قدروا على هذه السفاهة

Kurtubî'ye göre bu ayette geçen lam, kasem (yemin) lamıdır, yani anlam 'vallahi sizi çıkaracağız' şeklindedir. Ayette geçmiş zaman lafzıyla ifade edilen husus aslında istikbal (gelecek) manasını taşımaktadır. Ayrıca 'esatir' ifadesini kullanan kişinin Nadr b. el-Hâris olduğu, onun Peygamber'e eziyet eden biri olduğu ve muhatapların Kureyş müşrikleri/Mekke kâfirleri olduğu belirtilir.

اللام لام قسم أي والله لنخرجنكم قوله تعالى : يعني في النار فذكره بلفظ الماضي والمراد المستقبل

İbn Kesîr'e göre bu metin, ilgili ifadeyi hafif ve hızlı bir işaret (îmâ) olarak açıklamaktadır; bu görüş Vehb ve Katâde'den nakledilmiştir. Mücâhid'den bir rivayette ise bunun yere yazı yazmak anlamına geldiği belirtilmiş, es-Süddî de aynı görüşü aktarmıştır. Böylece metinde iki farklı yorum (işaret etme / yere yazma) rivayet yoluyla birlikte sunulmuştur.

أي إشارة خفيفة سريعة أي أشار وبه قال وهب وقتادة وقال مجاهد في رواية عنه أي كتب لهم في الأرض وكذا قال السدي

Beydâvî'ye göre kâfirler peygamberlerine ya sürgün edilmelerini ya da eski dinlerine dönmelerini içeren iki şıktan birini yemin ederek dayatmışlardır; bunun üzerine Allah peygamberlerine zalimleri helak edip müminleri onların yerine yerleştireceğini vahyetmiştir. 'Makamım' ifadesi kıyamet günü kulların hesap için durdurulacağı yer ya da Allah'ın kulun amellerini gözetip koruması anlamına gelebilir; 'vaîd' ise kâfirlere vaad edilen azap tehdidini ifade eder.

حلفوا على أن يكون أحد الأمرين، إما إخراجهم للرسل أو عودهم إلى ملتهم، وهو بمعنى الصيرورة لأنهم لم يكونوا على ملتهم قط

Taberî bu ayetteki 'zalimler' ifadesinin, küfürleriyle kendilerine Allah'ın azabını gerekli kılan kimseleri kastettiğini belirtir; ayrıca bu ifadenin, ibadet edilmeye layık olmayan putlara ve ilahlara tapmalarından ötürü onlara verilmiş bir isim olabileceğini de aktarır. Ayrıca 'yûhî' fiilinin anlamı hakkında müfessirler arasında ihtilaf bulunduğunu, bunun el ile işaret, yazı yazma veya emretme şeklinde yorumlandığını nakleder.

فيكون بوضعهم العبادة في غير موضعها إذ كان ظلما سموا بذلك ظالمين

Zemahşerî, âyetteki vahiy ifadesinin bir 'söyleme' fiilinin gizlenmesini gerektirdiğini veya vahyin bu bağlamda söz söyleme yerine geçtiğini belirtir. Ebû Hayve'nin farklı bir kıraatte fiilleri ya harfiyle okuduğunu ve bunun 'evhâ' fiiline gaib sigasıyla uygunluk açısından olduğunu aktarır. Ayrıca âyette geçen 'arz' kelimesinin zalimlerin toprağı ve yurtları anlamına geldiğini ifade eder.

والمراد بالأرض . أرض الظالمين وديارهم