Zemahşerî bu ayeti, Yusuf'un kardeşlerinin Bünyamin'i getirişleri ve Yusuf'un onu diğerlerinden ayrı tutup kendi sofrasına ve odasına alması olayının rivayet detaylarıyla açıklar. Yusuf, kardeşlerin tek kişi kalan Bünyamin'i (çift çift yerleştirme bahanesiyle) kendi yanına alarak ona özel ilgi gösterir ve gece boyunca onu bağrına basıp koklar. Bünyamin'in Yusuf'a benzer bir kardeş isteyip istemediği sorulduğunda verdiği cevap üzerine Yusuf duygulanıp ağlar ve ona sarılır.

فبات يوسف يضمه إليه ويشم رائحته حتى أصبح ، وسأله عن ولده فقال : لي عشرة بني اشتققت أسماءهم من اسم أخ لي هلك

Bu müfessire göre Yusuf'un 'ben senin kardeşinim' sözü, Vehb'in aksine, gerçek nesep kardeşliğine işaret eder; bu yorum mecazi teselli anlamından daha kuvvetlidir çünkü nesebi bildirmek yalnızlık hissini gidermede ve ünsiyet sağlamada daha etkilidir. Ayrıca 'geçmişte yaptıklarına bakma' ifadesi hem kardeşlerin Yusuf'a yaptığı kötülüklere hem de Bünyamin'in kıskanılma korkusuna hem de rivayet edilen putlarla ilgili bir kınama olayına yorulabilir.

والصحيح ما عليه سائر المفسرين من أنه أراد تعريف النسب ، لأن ذلك أقوى في إزالة الوحشة وحصول الأنس ، ولأن الأصل في الكلام الحقيقة ، فلا وجه لصرفه عنها إلى المجاز من غير ضرورة

Kurtubî, Yusuf'un kardeşi Bünyamin'i yanına alıp onunla birlikte konaklamasını, kardeşlerin ikişerli olarak yerlere yerleştirilmesi emri üzerine tek başına kalan Bünyamin'e acıyıp onu kendi yanına alması olarak nakleder. Yusuf bunu diğer kardeşlerinden gizli bir şekilde ona söylemiştir.

ضمه إليه وأنزله معه وقيل : أمر أن ينزل كل اثنين في منزل فبقى أخوه منفردا فضمه إليه وقال : أشفقت عليه من الوحدة وقال له سرا من إخوته

İbn Kesîr, Ya'kub ve ailesinin Mısır'a girdiklerinde kendilerine söylenen 'ادخلوا مصر آمنين' ifadesini, önceden içinde bulundukları açlık ve sıkıntı halinden emin olarak girmeleri şeklinde açıklar. Ayrıca Allah'ın, Ya'kub'un Mısır'a gelişinin bereketiyle geriye kalan kıtlık yıllarını Mısır halkından kaldırdığını, bunun Hz. Peygamber'in Mekke halkına dua edip sonra bu duanın kalkması olayına benzediğini nakleder.

ويقال والله أعلم إن الله تعالى رفع عن أهل مصر بقية السنين المجدبة ببركة قدوم يعقوب عليهم كما رفع بقية السنين التي دعا بها رسول الله صلى الله عليه وسلم على أهل مكة حين قال اللهم أعني عليهم بسبع كسبع يوسف

Beydâvî'ye göre Yusuf'un kardeşini yanına alması, Bünyamin'i sofrada veya konakta yanına oturtması anlamına gelir. Bu bağlamda, Yusuf'un misafirleri ikişer ikişer oturtması, Bünyamin'in eşsiz kalıp ağlaması, Yusuf'un onu kendi sofrasına alıp yanında geceletmesi ve sonunda kendini tanıtarak 'üzülme' demesi rivayet edilir.

روي: (أنه أضافهم فأجلسهم مثنى مثنى فبقي بنيامين وحيدا فبكى وقال: لو كان أخي يوسف حيا لجلس معي، فأجلسه معه على مائدته

Taberî'ye göre Yusuf, öz kardeşi Bünyamin'i yanına alarak diğer kardeşlerinden ayrı bir şekilde kendisiyle birlikte konaklattırmış, ona ikramda bulunmuş ve bu şekilde geçmişte kardeşlerinin kendisine ve annesinden olan kardeşine yaptıkları şeyler yüzünden hüzünlenmemesini işaret etmiştir. Ayetin anlamı, geçmişte olanlara üzülmemesi ve tasalanmaması gerektiği yönündedir.

فلا تحزن ولا تستكن لشيء سلف من إخوتك إليك في نفسك