Bu metin, Yusuf kıssasındaki şahidin kadına ve Yusuf'a hitaben söylediği sözü açıklar; şahidin kadına 'kocana bunu söyleme, senden bu suçun dolayı özür dile ve onu örtmesini iste' anlamında konuştuğunu belirtir. Ayrıca 'من الخاطئين' ifadesinin 'من الخاطئات' yerine kullanılmasının, kadınlara özgü bir haberi değil, genel olarak bu fiili işleyip hata edenleri kastettiğini açıklar.

يقول: إنك كنت من المذنبين في مراودة يوسف عن نفسه، يقال منه: خطئ في الخطيئة يخطأ خطأ وخطئا، كما قال جل ثناؤه: إنه لم يقل: من الخاطئات، لأنه لم يقصد بذلك قصد الخبر عن النساء، وإنما قصد به الخبر عمن يفعل ذلك فيخطئ

Zemahşerî'ye göre kadının 'كنتِ من الخاطئين' ifadesi ile hitap ettiği kişi bilerek/kasıtlı günah işleyenler zümresindendir; 'خطئ' kelimesi kasıtlı günah işlemek anlamındadır. Erkek çoğulu (الخاطئين) kullanılması ise erkeklerin kadınlara galip/üstün sayılması kuralı gereğidir. Ayrıca Aziz'in sabırlı/yumuşak huylu bir adam olduğu ve az kıskanan biri olduğu rivayet edilir.

يقال : خطىء ، إذا أذنب متعمدا ، وإنما قال : بلفظ التذكير تغليبا للذكور على الإناث ، وما كان العزيز إلا رجلا حليما . وروي أنه كان قليل الغيرة

Kurtubî'ye göre 'Yûsuf' ifadesi münada olarak müfred kullanılmıştır (yâ Yûsuf), 'a'riḍ ‘an hâzâ' sözü ona bu olayı kimseye söylememesi ve gizlemesi emridir. Ardından söz kadına yönelmiş ve 'استغفري' hitabıyla ona zevcinden günahının bağışlanmasını istemesi söylenmiştir; 'el-hâtıâtu' değil müzekker sıga tercih edilmesi müzekker ve müennesin birlikte kastedilip müzekkerin galib gelmesindendir. Ayrıca bazı görüşe göre bu sözü söyleyen Yûsuf'un kendisidir ve kadına zevcinden (yani hükümdardan) bağışlanma dilemesini söylemiştir; bu durumda hükümdarın kıskanç olmayışı veya Allah'ın onun kıskançlığını giderip bu suretle Yûsuf'a bir lütufta bulunması söz konusudur.

يوسف نداء مفرد أي يا يوسف فحذف أعرض عن هذا أي لا تذكره لأحد واكتمه ثم أقبل عليها فقال : وأنت يقول : استغفري زوجك من ذنبك لا يعاقبك

İbn Kesîr'e göre bu ayette Yusuf'un efendisi (Kıtfîr/Aziz), eşine olayı unutup kimseye anlatmamasını, meseleyi örtbas etmesini söylemiştir. Bu, adamın yumuşak huylu ve karısına düşkün olmasından ya da onu mazur görmesinden kaynaklanmıştır; çünkü kadının bu gence karşı dayanılmaz bir arzuya kapıldığını görmüştür. Bunun üzerine ona 'günahın için istiğfar et' demiştir; bu günah, kadının Yusuf'a kötülük yapmak istemesi ve sonra onu masum olduğu bir şeyle itham etmesidir.

أي اضرب عن هذا صفحا أي فلا تذكره لأحد يقول لامرأته وقد كان لين العريكة سهلا أو أنه عذرها لأنها رأت ما لا صبر لها عنه فقال لها استغفري لذنبك

Beydâvî'ye göre 'إنه من كيدكن' ifadesindeki 'إنه' zamiri, kadının önceki sözüne (kocasını kastederek söylediği ithama) veya olayın kendisine işaret eder; 'كيدكن' ise kadının hilesi anlamındadır ve hitap hem o kadına hem de emsallerine ya da tüm kadınlara yöneliktir. Kadınların hilesinin 'azîm' olarak nitelenmesi, bu hilenin daha ince, kalbe daha yapışkan ve nefiste etkisinin daha şiddetli olmasından, ayrıca erkeklerle doğrudan yüzleşerek ve şeytanın gizlice vesvese vermesiyle gerçekleşmesinden kaynaklanır. Ayrıca 'يوسف' hitabında nida harfinin hazfi, yakınlık ve meseleye vukûfiyet sebebiyledir; 'استغفري' ifadesi Râîl'e (kadına) yöneliktir ve 'الخاطئين' kelimesi kasıtlı günah işleyenler anlamındaki 'خطئ' kökünden gelip, tağlîb yoluyla eril sigada kullanılmıştır.

من كيدكن من حيلتكن والخطاب لها ولأمثالها أو لسائر النساء. إن كيدكن عظيم فإن كيد النساء ألطف وأعلق بالقلب وأشد تأثيرا في النفس ولأنهن يواجهن به الرجال والشيطان يوسوس به مسارقة.

Râzî'ye göre bu ifadenin zahiri mağfiret talebidir; bu, kocadan sadır olmuşsa mağfiret affetme ve bağışlama anlamına gelir ve bu durumda sözün söyleyeni şahittir. Ayrıca istiğfarın Allah'tan istenmiş olması da muhtemeldir, çünkü o topluluklar Yaratıcı'yı kabul etmekle birlikte putlara tapıyorlardı. Kocanın başlangıçta günahın kadına ait olduğunu bilmiş olması da bu görüşü destekleyen hususlardan biridir.

وظاهر ذلك طلب المغفرة