Taberî, Yûsuf'un 'burhanı görmesi' konusunda birden fazla rivayeti nakleder: bazıları bunun Yakup'un temsili (suretinin görünmesi) olduğunu, bazıları Yusuf'un duvarda zina hakkında bir ayet/yazı görmesi olduğunu, bazıları da meliğin hayali olduğunu söyler. Taberî bu görüşlerin hepsinin caiz olduğunu, Allah'ın Yusuf'u fuhuştan alıkoyan bir alamet gösterdiğini, bunun Yakup'un suretinde veya meliğin suretinde ya da bir vaid şeklinde olabileceğini belirtir. Ayrıca 'المخلصين' kelimesinin hem fetha hem kesre ile okunuşunun aynı manaya geldiğini, çünkü Allah'ın ihlasa erdirdiği kimse zaten O'na ibadeti ihlasla yapan kimsedir, dolayısıyla iki kıraatin de doğru olduğunu ifade eder.

وأولى الأقوال في ذلك بالصواب أن يقال: إن الله جل ثناؤه أخبر عن هم يوسف، وامرأة العزيز كل واحد منهما بصاحبه، لولا أن رأى يوسف برهان ربه، وذلك آية من آيات الله، زجرته عن ركوب ما هم به يوسف من الفاحشة. وجائز أن تكون تلك الآية صورة يعقوب، وجائز أن تكون صورة الملك

Zemahşerî'ye göre Yusuf'un 'hemme bihâ' ifadesi gerçek bir isyan kastı değil, gençlik şehveti sebebiyle nefsin kadına meyletmesidir; bu meyil, Rabbinin burhanını görünce kırılmış ve engellenmiştir. Ayrıca 'levlâ'nın cevabının hazfedildiğini, cevabın 'hemme bihâ' ifadesinden anlaşıldığını belirtir. Yusuf'un bu şiddetli meyle rağmen sabretmesi, onun Allah katında övülmesinin sebebidir; eğer bu heves gerçek bir azim olsaydı, muhlesîn arasında zikredilmezdi.

المراد أن نفسه مالت إلى المخالطة ونازعت إليها عن شهوة الشباب وقرمه ميلا يشبه الهم به والقصد إليه ، وكما تقتضيه صورة تلك الحال التي تكاد تذهب بالعقول والعزائم . وهو يكسر ما به ويرده بالنظر في برهان الله المأخوذ على المكلفين من وجوب اجتناب المحارم

Bu müfessire göre Yûsuf peygamberin ismet ve tahareti hem Allah'ın 'المخلصين' ve 'المتقين' vasıflarıyla şahitlik etmesiyle, hem de İblis'in kendi ağzından 'إلا عبادك منهم المخلصين' diyerek ihlâsa erenleri saptıramayacağını itiraf etmesiyle sabittir. Dolayısıyla Yûsuf'a isnad edilen fahiş isnatları ancak cahiller veya İblis'in yolundan gidenler kabul edebilir. Ayrıca Yûsuf'un kadından kaçınması, kadınlara rağbetsizlik veya güçsüzlükten değil, dinin delillerinin onu bu fiilden men etmesindendir.

فأقر بأنه لا يمكنه إغواء المخلصين ويوسف من المخلصين لقوله تعالى : فكان هذا إقرارا من إبليس بأنه ما أغواه وما أضله عن طريقة الهدى

Kurtubî, ayetteki 'hem' (yönelme) meselesinde takdim-tehir görüşünü nakleder: 'lolâ enne reâ burhâne rabbihî' cümlesi öne alınarak okunmalı, yani Yûsuf'un rabbinin burhanını görmesi sebebiyle fiile yönelmediği anlaşılır. Ayrıca müfessirler arasında Yûsuf'un 'hem'inin mahza nefis meyli (azimsiz), sırf kadınla evlenmeyi arzulama, ya da onu dövüp def'etme kastı olduğu şeklinde çeşitli görüşler nakledilir. Burhanın mahiyeti hakkında da putperestlik sahnesi, duvarda yazı görme, Yakub'un hayali gibi farklı rivayetler zikredilir; bunlardan putu örten kadının kıssası en güzel görüş olarak nitelenir çünkü delil ikamesini içerir.

قال أبو عبيدة : هذا على التقديم والتأخير كأنه أراد ولقد همت به ولولا أن رأى برهان ربه لهم بها وقال أحمد بن يحيى : أي همت زليخاء بالمعصية وكانت مصرة وهم يوسف ولم يواقع ما هم به فبين الهمتين فرق

İbn Kesîr'e göre, Yusuf'a burhan gösterildiği gibi kendisinden kötülük ve fuhuş her işinde uzaklaştırılmıştır; bu durum onun seçilmiş, temizlenmiş, arındırılmış ve hayırlı kullardan olduğunu göstermektedir.

أي كما أريناه برهانا صرفه هما كان فيه كذلك نقيه السوء والفحشاء في جميع أموره أي من المجتبين المطهرين المختارين المصطفين الأخيار

Beydâvî'ye göre Yusuf'un kadına yönelik 'hemm'i (içinden geçirmesi), tabiatın meyli ve şehvetin çekişmesi anlamındadır; iradî bir kastı ifade etmez ve bu türden bir eğilim teklif kapsamına girmez. Bilakis bu hemm ortaya çıktığında nefsini fiilden çeken kişi övgüye ve büyük ecre layıktır. 'Levlâ' edatının cevabının 'vehemme bihâ' olamayacağını, çünkü şart edatlarının cevabının kendisinden önce gelemeyeceğini, dolayısıyla cevabın delaletle mahzuf olduğunu belirtir.

والمراد بهمه عليه السلام ميل الطبع ومنازعة الشهوة لا القصد الاختياري، وذلك مما لا يدخل تحت التكليف بل الحقيق بالمدح والأجر الجزيل من الله من يكف نفسه عن الفعل عند قيام هذا الهم