Taberî, ayetteki secde ve tahta çıkarma ifadelerini farklı rivayetlerle açıklar: Yusuf'un ana-babasını tahta (serir) çıkardığı, ailesinin ve kardeşlerinin ona secde ettiği belirtilir. Secdenin, o dönem insanların birbirlerine yaptığı bir selamlaşma/hürmet ifadesi (teşrif secdesi) olduğu, ibadet secdesi olmadığı vurgulanır - meleklerin Âdem'e secdesi gibi. Ayrıca Yusuf'un rüyası ile bu tevilinin gerçekleşmesi arasındaki süre hakkında rivayetler nakledilir (kırk yıl gibi).

وإنما عنى من ذكر بقوله: إن السجود كان تحية بينهم، أن ذلك كان منهم على الخلق لا على وجه العبادة من بعضهم لبعض، ومما يدل على أن ذلك لم يزل من أخلاق الناس قديما على غير وجه العبادة من بعضهم لبعض، قول أعشى بني ثعلبة

Zemahşerî, Yusuf'un annesini babasını ve on bir kardeşini kucaklayıp yakınlaştırdıktan sonra 'Mısır'a girin' dediğini, ancak buradaki meşiyyet (dileme) kaydının mutlak girişe değil, güvenlik hâliyle nitelenmiş girişe bağlı olduğunu belirtir. Yani ifade, 'güvenlik içinde girdiniz' takdirini içerir ve cevap cümlesi hazfedilmiştir. Ayrıca Yusuf'un babasını hazinelerinde gezdirdiğine ve Cebrail'in bu ayetteki ifadeyle ilgili bir açıklamasına dair bir rivayet nakleder.

فإن قلت : بم تعلقت المشيئة ؟ قلت : بالدخول مكيفا بالأمن ، لأن القصد إلى اتصافهم بالأمن في دخولهم ، فكأنه قيل لهم : اسلموا وأمنوا في دخولكم إن شاء الله

Kurtubî'ye göre ayetteki secde, Yakup, teyzesi ve kardeşlerinin Yusuf'a yaptığı bir hürmet/tahiyye ifadesidir; zira o dönemde alt tabakadakinin üst tabakadakine, küçüğün büyüğe secde etmesi âdetti. Bu secdenin kime yöneldiği hususunda görüş ayrılığı vardır: bir kavle göre Allah'a şükür secdesidir, diğer kavle göre ise sûrenin başındaki rüyanın (ondört yıldız, güneş ve ay bana secde ediyorlardı) gerçekleşmesi sebebiyle bizzat Yusuf'a yapılmıştır. Ayrıca secdenin mahiyeti hakkında da rivayetler farklıdır: kimine göre gerçek secde, kimine göre başla eğilerek yapılan bir işaret (îmâ), kimine göre rükû gibi bir eğilmedir.

الهاء في خروا له قيل : إنها تعود على الله تعالى المعنى : وخروا شكرا لله سجدا ويوسف كالقبلة لتحقيق رؤياه وروي عن الحسن قال النقاش : وهذا خطأ والهاء راجعة إلى يوسف لقوله تعالى في أول السورة : رأيتهم لي ساجدين وكان تحيتهم أن يسجد الوضيع للشريف والصغير للكبير

İbn Kesîr, Yusuf'un rüyasında gördüğü on bir yıldızın isimlerinin geçtiğine dair bir hadis nakleder; bu rivayette bir Yahudi'nin Peygamber'e (sav) bu yıldızların adlarını sorması ve Cebrail'in bunları bildirmesi anlatılır. Ancak bu hadisin senedindeki Hakem b. Zuheyr el-Fezârî'nin imamlar tarafından zayıf sayıldığını ve çoğu alim tarafından terk edildiğini, Cürcânî'nin de onu 'sakıt' olarak nitelendirdiğini belirtir. Ayrıca rüyanın tevili konusunda secdenin Allah'a mı yoksa Yakub'a mı yapıldığı hususunda farklı görüşler nakleder ve Hz. Yakub'un, kardeşlerinin Yusuf'u kıskanmasından çekindiği için bu rüyayı anlatmasını yasakladığını açıklar.

تفرد به الحكم بن ظهير الفزاري وقد ضعفه الأئمة وتركه الأكثرون وقال الجورجاني ساقط

Beydâvî'ye göre secde, Ya'kub ve annesinin (veya rivayete göre babası ve teyzesinin) Yusuf'a tazim ve tahiyye maksadıyla yaptıkları bir davranıştır, çünkü o dönemde secde bu şekilde selamlaşma yerine geçerdi. Ayrıca bu secdenin Allah'a şükür secdesi olduğu veya failin Allah olup 'وخروا' fiilinin ana-babaya ve kardeşlere ait olduğu, takdim-tehir yoluyla tazim amacıyla lafızda öne alındığı görüşleri de nakledilmiştir. Yusuf'un kuyuyu zikretmeyip 'sicin'den çıkarılmayı anmasının sebebi kardeşlerini kınamamak; 'bedv'in ise hayvan sahibi ve çöl halkı olmaları nedeniyle zikredildiği belirtilir.

ورفع أبويه على العرش وخروا له سجدا تحية وتكرمة له فإن السجود كان عندهم يجري مجراها. وقيل معناه خروا لأجله سجدا لله شكرا. وقيل الضمير لله تعالى والواو لأبويه وإخوته والرفع مؤخر عن الخرور وإن قدم لفظا للاهتمام بتعظيمه لهما.

Bu müfessire göre Yusuf'un anne-babasına ve kardeşlerine karşı gösterdiği secde ve tazim davranışında, secdenin gerçekte 'itaat ve tevazu' anlamında kullanıldığı, ayrıca ana-babanın tahta çıkarılıp yükseltilmesinin onlara duyulan tazimin aşırılığını gösterdiği, kardeşlerin ve içeri girenlerin ise bizzat secde ettikleri şeklinde bir okuma yapılmaktadır. Metinde ayrıca yeryüzünde secdenin o dönem insanların birbirine gösterdiği bir selamlaşma biçimi olduğu, fakat Hz. Peygamber'in bunu reddettiği rivayet edilerek desteklenmiştir.

أن السجود في أصل اللغة هو الانقياد والخضوع