Taberî, Semûd kavmine helâk alâmetinin üç gün boyunca yüzlerinin renk değiştirmesi (sararma, kızarma, kararma) olduğunu, dördüncü gün ise sayha (korkunç ses) ile helâk geldiğini nakleder. Bu alâmetleri gördüklerinde kavmin kefenlenip hanut sürünerek ölümü beklediğini, develeri kestikten sonra yavru deveyi (fasîl) öldürmeye çalıştıklarını, onun kayaya ve dağa çıkıp Rabbine seslendiğini ve bunun üzerine sayhanın geldiğini anlatır. Ayrıca Hz. Peygamber'in Semûd diyarından geçerken ashabına orada su içmemelerini ve ağlamadan girmemelerini emrettiğine dair rivayetleri de nakleder.

فلما أصبحوا فإذا وجوههم كأنها طليت بالخلوق، صغيرهم وكبيرهم، ذكرهم وأنثاهم. فلما أمسوا صاحوا بأجمعهم: ألا قد مضى يوم من الأجل وحضركم العذاب

Zemahşerî bu metinde 'diyâr' kelimesinin 'bilâd' (ülke/yurt) anlamına geldiğini, çünkü orada tasarrufta bulunulup dönüp dolaşıldığını açıklar. Ardından 'gayra mekzûbin fîh' ifadesindeki zarfın (yevm) hazfedilerek mef'ûlün-bih yerine geçirilmesiyle veya mecazi bir yorumla, vaadin doğru çıktığı ve yalan olmadığı anlamının kastedildiğini belirtir. Bir başka ihtimal olarak 'mekzûb' kelimesinin 'mecrûd' ve 'ma'kûl' gibi mastar anlamında kullanıldığını, yani 'yalan olmayan bir vaad' manasına geldiğini aktarır.

فاتسع في الظرف بحذف الحرف واجرائه مجرى المفعول به ، كقولك : يوم مشهود ، من قوله : % ويوم شهدناه ; أو على المجاز ، كأنه قيل للوعد : نفي بك ، فإذا وفى به فقد صدق ولم يكذب

Bu müfessire göre âyetlerdeki Recfe, Tâğiye ve Sayha ifadelerinin farklı lafızlarla gelmesi, olayı çelişkili göstermez; Ebû Müslim'in görüşüne göre Tâğiye, sınırını aşan her şey için kullanılan bir isimdir ve azgın hükümdarlar bu yüzden Tâğiye veya Tâğût diye anılır. Ayrıca 'temettu' kelimesi duyularla idrak edilen menfaat ve lezzetlerden faydalanmayı ifade eder ve bu ancak canlı için mümkün olduğundan hayat anlamında kullanılmıştır. Son olarak 'diyar' kelimesinin ülke/şehir anlamına ya da dünya anlamına gelebileceği iki yönüyle açıklanmıştır.

قال أبو مسلم : الطاغية . اسم لكل ما تجاوز حده سواء كان حيوانا أو غير حيوان وألحق الهاء به للمبالغة ، فالمسلمون يسمون الملك العاتي بالطاغية والطاغوت

Kurtubî'ye göre deveyi bir kişi kesmiş olsa da fiil kavme nispet edilmiştir, çünkü kesim diğerlerinin razı olmasıyla gerçekleşmiştir. 'Temettü edin' emri, azaptan önce Allah'ın nimetlerinden yararlanmayı ifade eder ve bu süre üç gün olarak belirtilir; deve kesildiğinde yavrusunun üç kez bağırması sebebiyle helak dört gün içinde gelmiştir.

إنما عقرها بعضهم وأضيف إلى الكل لأنه كان برضا الباقين وقد تقدم الكلام في عقرها في الأعراف ويأتي أيضا أي قال لهم صالح تمتعوا أي بنعم الله عز وجل قبل العذاب

İbn Kesîr'e göre bu ayet, dokuz kişilik grubun Salih'i öldürmeye azmetmesini ve onun ibadet ettiği mağaraya gece pusuya yatmalarını anlatır. Bir kaya kütlesi Allah tarafından üzerlerine gönderilmiş, kaçmaya çalışırlarken mağaranın girişi kapanmış ve onlar orada helak olmuşlardır. Böylece kavimleri onların ne olduğunu, onlar da kavimlerine ne olduğunu bilmeden iki ayrı yerde azaba uğramışlardır.

فبعث الله صخرة من الهضب حيالهم فخشوا أن تشدخهم فتبادروا فانطبقت عليهم الصخرة وهم في ذلك الغار فلا يدرى قومهم أين هم ولا يدرون ما فعل بقومهم فعذب الله هؤلاء ههنا وهؤلاء ههنا وأنجى الله صالحا ومن معه

Beydâvî'ye göre 'ناقة الله لكم آية' ifadesinde 'آية' hal olarak mansub okunmuş, işaret ismi ise bu hale amil kılınmıştır. Deveyi Allah'ın arzında otlayıp suyunu içmesi için serbest bırakmaları ve ona kötülükle dokunmamaları emredilmiş, aksi halde gecikmesi çok az olan (üç gün) bir azabın onları yakalayacağı bildirilmiştir. 'ثلاثة أيام' Çarşamba, Perşembe ve Cuma günleri olarak belirlenmiş, bu sürenin ardından helak vaad edilmiştir; 'وعد غير مكذوب' ifadesi ise dilsel açıdan farklı şekillerde açıklanmıştır.

انتصب آية على الحال وعاملها معنى الإشارة، ولكم حال منها تقدمت عليها لتنكيرها. فذروها تأكل في أرض الله ترع نباتها وتشرب ماءها.