Taberî'ye göre bu ayette, Hûd kavmine dünyada ad kavminin başına gelen azaptan/hışımdan kurtuluş verildiği gibi, kıyamet gününde de şiddetli bir azaptan kurtuluş sağlandığı ifade edilmektedir. Metin, 'necceynâ' (kurtardık) fiilinin hem dünyevi hem de uhrevi kurtuluşu kapsadığını belirtir.

نجيناهم أيضا من عذاب غليظ يوم القيامة، كما نجيناهم في الدنيا من السخطة التي أنزلتها بعاد

Zemahşerî, Semûd kavminin azaptan kurtuluşunu iki farklı boyutta ele alır: birincisi Allah'ın onlara gönderdiği şiddetli rüzgar (sarsar) azabından kurtuluş, ikincisi ise 'o günün' rezilliğinden (hızy) kurtuluştur. Bu rezilliğin dünyadaki alçaklık ve rüsvaylık olabileceği gibi kıyamet günündeki rezillik de olabileceğini belirtir. Ayrıca 'رحمة منا' ifadesini, Allah'ın onlara imanı nasip etmesi sebebiyle verdiği kurtuluş olarak açıklar.

وقيل : أراد بالثانية التنجية من عذاب الآخرة ، ولا عذاب أغلظ منه وأشد . وقوله : برحمة منا ، يريد : بسبب الإيمان الذي أنعمنا عليهم بالتوفيق له

Râzî'ye göre burada bahsedilen azap, Âd kavmine yedi gece sekiz gündüz musallat olan kısır rüzgardır; bu rüzgar burunlarından girip arka taraflarından çıkarak onları yere düşürmüş ve nihayetinde köklerinden çıkmış hurma kütükleri gibi olmuşlardır. Ayrıca bir bela hem inanan hem inkarcıya birlikte gelebilir; bu durumda aynı bela mümin için rahmet, kâfir için azap olur, çünkü Allah'ın hikmeti gereği peygamberleri yalanlayanlara inen azaptan müminin kurtarılması gerekir, aksi halde bunun kâfirlere azap olduğu bilinemezdi.

يحتمل أن يكون ذلك لشدة حرها أو لشدة بردها أو لشده قوتها ، فتخطف الحيوان من الأرض ، ثم تضربه على الأرض ، فكل ذلك محمل . وأما قوله : فاعلم أنه يجوز إتيان البلية على المؤمن وعلى الكافر معا ، وحينئذ تكون تلك البلية رحمة على المؤمن وعذابا على الكافر

İbn Kesîr, Âd kavminin helâk edilişiyle ilgili olarak, Hâris el-Bekrî'nin naklettiği bir hadisi zikreder; bu rivayette Âd kavminin kuraklık üzerine Kayl adlı bir elçiyi yağmur dilemeye gönderdiği, elçinin Muâviye b. Bekr'in yanında bir ay şarap içip eğlenceyle vakit geçirdiği, sonra dua ettiğinde kendisine kara bulutlardan birinin seçilmesinin söylendiği ve o bulutun kavmini yok eden kısır rüzgârı taşıdığı anlatılır. Bu kıssa, Hz. Peygamber'in huzurunda Hâris'in kendi durumunu 'Âd'ın elçisi gibi olmaktan Allah'a sığınırım' sözüyle andığı bağlamda nakledilmiştir.

قلت إن عادا قحطوا فبعثوا وافدا لهم يقال له قيل فمر بمعاوية بن بكر فأقام عنده شهرا يسقيه الخمر وتغنيه جاريتان يقال لهما الجرادتان فلما مضى الشهر خرج إلى جبال مهرة فقال اللهم إنك تعلم أني لم أجئ إلى مريض فأداويه ولاإلى أسير فأفاديه اللهم اسق عادا ماكنت تسقيه فمرت به سحابتان سود فنودي منها اختر فأومأ إلى سحابة منها سوداء فنودي منها خذها رمادا رمددا لا تبقي من عاد أحدا

Beydâvî'ye göre Hz. Hud kavmine seslenerek tebliğ görevini eksiksiz yerine getirdiğini, artık kendi tarafında bir eksiklik ya da onlar için bir mazeret kalmadığını bildirmektedir. Yüz çevirmeleri durumunda Allah'ın onları helak edip yerlerine, mallarına başka bir kavmi getireceği bir tehdit üslubuyla ifade edilmiştir; bu yüz çevirmenin Allah'a hiçbir zarar veremeyeceği belirtilir. Ayrıca 'حفيظ' sıfatı iki anlama gelebilir: ya amellerini gözetip karşılığını verecek olan, ya da kendisine hiçbir şeyin zarar veremeyeceği şekilde korunmuş/üstün olan. Son olarak kavmin dünyada burunlarına girip organlarını parçalayan sam yeliyle azaplandırıldığı, bunun aynı zamanda ahiretteki ağır azaba da işaret ettiği aktarılır.

استئناف بالوعيد لهم بأن الله يهلكهم ويستخلف قوما آخرين في ديارهم وأموالهم، أو عطف على الجواب بالفاء ويؤيده القراءة بالجزم على الموضع كأنه قيل: وإن تتولوا يعذرني ربي ويستخلف

Kurtubî'ye göre 'رحمة منّا' ifadesi, Âd kavminin helâkinden hiç kimsenin kendi ameliyle değil ancak Allah'ın rahmetiyle kurtulabileceğini gösterir; Hz. Peygamber'in hadisi de bu anlamı desteklemektedir. Ayrıca bu rahmetin, onlara hidayetin beyan edilmesi olduğu da söylenmiştir. Metinde ayrıca azabın mahiyeti (kısır rüzgâr, kıyamet azabı gibi) hakkında farklı görüşler nakledilmiştir.

لن ينجي أحدا منكم عمله