Taberî, meleklerin yeryüzünde halife kılınma isteğini örnek göstererek konuyu Nûh'un duasına bağlar; Nûh, Allah'ın kendisine ailesini kurtaracağına dair verdiği vaadi hatırlatarak, oğlunun da ailesinden sayıldığını ve helak olduğunu belirtip Allah'tan bu vaadi yerine getirmesini ister. Bu bağlamda 'hüküm' ifadesi, Allah'ın vaadine bağlı kalarak hak ile hükmetmesi talebi olarak açıklanır.

يقول تعالى ذكره: ونادى نوح ربه، فقال: رب إنك وعدتني أن تنجيني من الغرق والهلاك وأهلي، وقد هلك ابني، وابني من أهلي.

Zemahşerî'ye göre Nûh'un oğlunu 'ehli'nden sayması, onun sulbünden olan öz oğlu olmasından ya da ona bağlı bir kimse (rebîb) olmasından dolayıdır; bu şekilde oğul da 'ehl' kapsamına girmektedir. Ayrıca Allah'ın verdiği her vaad kesin ve gerçekleşmesi şüphesiz olan haktır; Nûh bu vaade dayanarak 'ehlimi kurtaracağını vaad ettin, öyleyse oğlumun durumu nedir?' diye sormuştur. Metin ayrıca 'hâkimîn' kelimesinin en âlim ve en adil hâkim anlamına geldiğini, çünkü bir hâkimin diğerinden üstünlüğünün ancak ilim ve adaletle olabileceğini belirtir.

وأن كل وعد تعده فهو الحق الثابت الذي لا شك في إنجازه والوفاء به ، وقد وعدتني أن تنجي أهلي ، فما بال ولدي ؟ أي أعلم الحكام وأعدلهم ؛ لأنه لا فضل لحاكم على غيره إلا بالعلم والعدل

Bu metinde Râzî, Nuh'un oğlunun gayr-i meşru olduğu (fıraşı üzerine doğmuş ancak babadan olmadığı) yönündeki görüşü nakledip reddetmekte, bunun peygamberlik makamını lekeleyen kötü bir söz olduğunu ve Kur'an'ın açık lafzına aykırı düştüğünü belirtmektedir. Ardından 'ameli gayr-i salih' ifadesinin kime ve neye raci olduğu konusunda farklı ihtimalleri (Nuh'a mı oğluna mı ait olduğu, mecazi kullanım mı yoksa hazif mi olduğu, ya da bu talebin bizatihi yasaklanmış bir soru olduğu) sıralamaktadır.

وهذا قول خبيث يجب صون منصب الأنبياء عن هذه الفضيحة لا سيما وهو على خلاف نص القرآن

Kurtubî, Nûh'un boğulan kişiyi 'oğlum' diye anmasının, Allah'ın vaat ettiği 'ehlini kurtaracağım' sözüne dayandığını, çünkü Nûh onu kendi ailesinden ve zannınca mümin biri olarak gördüğünü aktarır. Allah ise Nûh'a, oğlunun aslında hâlini bilmediği gaybî bir gerçeği (kâfir olduğunu, nifak içinde bulunduğunu) bildirmiştir. Hasan'dan nakledilen bir görüşe göre bu kişi münafıktı, hatta bazılarına göre Nûh'un öz oğlu değil karısının oğluydu.

وكان ابنه يسر الكفر ويظهر الإيمان فأخبر الله تعالى نوحا بما هو منفرد به من علم الغيوب أي علمت من حال ابنك ما لم تعلمه أنت وقال الحسن : كان منافقا ولذلك استحل نوح أن يناديه

Bu müfessire göre Nûh, oğlunun boğulması karşısında Allah'a, ailesinin kurtuluşuna dair verdiği vaadi hatırlatmış; bu vaadin hak ve değişmez olduğunu, buna göre Allah en hâkim olan olduğu halde oğlunun nasıl boğulduğunu sormuştur. Metin bu soruyu Nûh'un vaad ile gerçekleşen durum arasındaki görünen çelişkiyi Allah'a arz etmesi olarak yorumlar.

أي وقد وعدتني بنجاة أهلي ووعدك الحق الذي لا يخلف فكيف غرق وأنت أحكم الحاكمين

Bu müfessire göre Nûh'un oğlu, imanı bulunmadığı için 'ehl'inden sayılmaz; çünkü mü'min ile kâfir arasındaki velayet bağı kesilmiştir. Âyetteki 'إنه عمل غير صالح' ifadesi, oğlunun zâtının bizzat 'salih olmayan amel' olarak nitelendirilmesiyle mübalağa yoluyla onun ehl-i necattan olmadığının gerekçesi olarak sunulur. Nûh'un sorusu bir 'sual' olarak adlandırılsa da, aslında bilmediği bir şeyi sorması nedeniyle cehalet olarak nitelenip kendisi bundan sakındırılmıştır.

إنه عمل غير صالح فإنه تعليل لنفي كونه من أهله، وأصله إنه ذو عمل فاسد فجعل ذاته ذات العمل للمبالغة