Taberî'ye göre Nuh, kendisine iman eden ve toplumun 'aşağı görüp değersiz saydığı' kimselere 'Allah size hiçbir hayır vermeyecek' diyemeyeceğini belirtmektedir. Çünkü Nuh'un bildiği ve hükmedebileceği şey sadece onların dıştan gösterdiği iman ve kendisine tabi olmalarıdır; kalplerindeki gizli halleri bilmek Allah'a mahsustur. Eğer Nuh onların içini bilmediği halde zahiren gösterdikleri imanın aksine hüküm verip onları kovacak olsaydı, bu, kendisine düşmeyen bir işi yapmış ve Allah'ın emrini aşan zalimlerden olmuş olurdu.

يقول: الله أعلم بضمائر صدورهم، واعتقاد قلوبهم، وهو ولي أمرهم في ذلك، وإنما لي منهم ما ظهر وبدا، وقد أظهروا الإيمان بالله واتبعوني، فلا أطردهم ولا أستحل ذلك.

Zemahşerî'ye göre bu ifade, peygamberin kendisine yakışmayan sözleri söylemekten uzak olduğunu anlatır: ne 'ben sizin gibi bir beşerden başka biri değilim' demesi, ne de imanları olduğu halde fakirlikleri sebebiyle küçümsediğiniz kimseler için, sizin dediğiniz gibi Allah'ın dünya ve ahirette onlara bir hayır vermeyeceğine hükmetmesi söz konusu değildir; bu tür sözler ancak muhataplara yaranmak ve onların isteklerine boyun eğmek olurdu. Metin ayrıca 'ازدراء' kelimesinin 'زرى عليه' (ayıplamak) kökünden geldiğini, 'أزرى به' ifadesinin ise onu küçültmek, değersiz göstermek anlamına geldiğini açıklar.

والازدراء : افتعال من زري عليه إذا عابه . وأزرى به : قصر به ، يقال ازدرته عينه ، واقتحمته عينه

Bu metne göre Nûh (a.s.), 'melekleri size vermiyorum, meleğim de demiyorum' sözüyle üç şeyi reddetmektedir: mutlak istiğna (mal/servet iddiası), gaybı bilme iddiası ve melek olma iddiası. Râzî bu üç unsurun, kendisine ancak beşerî güç ve insanî kapasitenin izin verdiği ölçüde verildiğini, mutlak kemali iddia etmediğini belirtmek amacıyla zikredildiğini aktarır. Ayrıca bu ifadenin, kavminin onun fakir tabilerini nifakla ve değersizlikle suçlamasına bir cevap olduğu, çünkü gaybı bilmediği için onların iç dünyalarına dair kesin hüküm veremeyeceği vurgulanır.

والمقصود من ذكر هذه الأمور الثلاثة بيان أن ما حصل عندي من هذه المراتب الثلاثة إلا ما يليق بالقوة البشرية والطاقة الإنسانية ، فأما الكمال المطلق فأنا لا أدعيه

Kurtubî'ye göre bu ifadeler Nûh'un Allah'a olan tevazuunu ve teslimiyetini bildirmektedir; O, Allah'ın hazinelerine sahip olmadığını ve gaybı bilmediğini, çünkü gaybı ancak Allah'ın bildiğini ifade etmektedir. Ayrıca kendi mevkiinin melekler mertebesinde olduğunu iddia etmediğini söylemektedir. Bu bağlamda âlimlerin, meleklerin sürekli itaatleri sebebiyle peygamberlerden daha faziletli olduğuna dair bir delalet çıkardıkları belirtilmiştir.

أخبر بتذلله وتواضعه لله عز وجل وأنه لا يدعي ما ليس له من خزائن الله وهي إنعامه على من يشاء من عباده وأنه لا يعلم الغيب لأن الغيب لا يعلمه إلا الله عز وجل

Beydâvî'ye göre Nûh, kendisini reddedip peygamberlikten uzaklaştırırlarsa Allah'ın intikamına karşı kendisine kimsenin yardım edemeyeceğini vurgular; ardından hazine, gayb bilgisi ve meleklik gibi iddialarda bulunmadığını belirterek kavminin ona yönelik yanlış beklentilerini reddeder. Fakirlikleri sebebiyle küçümsedikleri müminler hakkında da Allah'ın onlara hayır vermeyeceğini söylemeyeceğini, çünkü ahirette onlara verilecek olanın dünyada kendilerine verilenden daha hayırlı olduğunu ifade eder. Bu sözleri söylemesi durumunda kendisinin zalimlerden olacağını belirtir.

ولا أقول لكم عندي خزائن الله رزقه وأمواله حتى جحدتم فضلي. ولا أعلم الغيب عطف على عندي خزائن الله أي: ولا أقول لكم أنا أعلم الغيب حتى تكذبوني استبعادا