Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın tüm yaratıklarından müstağni olduğunu, dolayısıyla çocuğa ihtiyacının bulunmadığını belirtir. Çünkü çocuk isteyen kimse, hayatında kendisine yardımcı olması ve ölümünden sonra adının anılması için bunu ister; Allah ise bunların hepsinden ganidir, ne bir yardımcıya ne de kendisinden sonra yerine geçecek bir halefe muhtaçtır. Ayrıca müşriklerin meleklerin Allah'ın kızları olduğu iddiasının hiçbir delile (sultân) dayanmadığı ifade edilir.

الله غني عن خلقه جميعا، فلا حاجة به إلى ولد، لأن الولد إنما يطلبه من يطلبه ليكون عونا له في حياته وذكرا له بعد وفاته، والله عن كل ذلك غني

Bu müfessire göre çocuk edinme ihtiyaç ve zaafa dayanan bir şeydir; çocuğa muhtaç olan doğurma ve doğrulma sebebine ihtiyaç duyar. Allah'tan bu tür bir ihtiyaç ve sebep tamamen giderilmiş olduğuna göre, O'nun çocuğu olması da nefyedilmiştir. Ayrıca 'kavl' (söz/iddia) kelimesinin, 'sultan/delil' için mecazi bir mekan olarak kullanılabileceği de belirtilir.

علة لنفي الولد لأن ما يطلب به الولد من يلد ، وما يطلبه له السبب في كله الحاجة ، فمن الحاجة منتفية عنه كان الولد عنه منتفيا

Bu müfessire göre âyetteki 'el-Hak' ismi, Allah'ın sübutunun ve varlığının O'na nazaran zeval kabul etmeyen mutlak sabitlik olduğunu ifade eder; O'nun dışındaki her şey kendisine nazaran zevale mahkûmdur, dolayısıyla batıl (zail) olan O'nun gayrısıdır. Râzî ayrıca bu bağlamda hakîmlerin varlıkları nâkıs, müktefi, tam ve tamın fevkinde olmak üzere dört kısma ayırdığını nakleder ve Allah'ın tam ve tamın üstünde olduğunu belirtir.

والحق هو الثبوت والثابت الله وهو الثابت المطلق الذي لا زوال له وهو الثبوت ، فإن المذهب الصحيح أن وجوده غير حقيقته فكل ما عداه فله زوال نظرا إليه والله له الثبوت والوجود نظرا إليه فهو الحق وما عداه الباطل

Kurtubî bu ayette Allah'ın mutlak zenginliğinin ve göklerde ve yerde olan her şeyin O'na mülk, mahlukat ve kul olarak ait bulunduğunun bildirildiğini belirtir; göklerde ve yerde bulunan her varlığın Rahman'a kul olarak geleceğini ifade eder.

ثم أخبر بغناه المطلق وأن له ما في السماوات والأرض ملكا وخلقا وعبيدا إن كل من في السماوات والأرض إلا آتي الرحمن عبدا

Bu müfessire göre Allah, kendisine yakıştırılan bu iddialardan (çocuk sahibi olma vb.) münezzehtir; O, kendisinden başka her şeye ihtiyaçsız (Ganî) olandır, buna karşılık her şey O'na muhtaçtır. İnsanların söyledikleri bu tür sözler ise yalan ve iftiradan ibarettir, buna dair ellerinde hiçbir delil bulunmamaktadır.

أي تقدس عن ذلك هو الغني عن كل ما سواه وكل شيء فقير إليه أي ليس عندكم دليل على ما تقولونه من الكذب والبهتان

Beydâvî'ye göre 'sübhânehû' ifadesi Allah'ı çocuk edinmekten tenzih eder, çünkü çocuk edinme ancak kendisine çocuk tasavvur edilebilen için mümkündür; müşriklerin bu sözü akılsızca bir sözdür. 'Huve'l-ğaniyy' ifadesi bu tenzihin illetidir, zira çocuk edinme ihtiyaçtan kaynaklanan bir durumdur; göklerde ve yerde olanların O'na ait olması da O'nun zenginliğinin (ihtiyaçsızlığının) delilidir. 'İn indekum min sultân' ifadesi ise onların cehaletini vurgulamak ve sözlerinin batıl olduğunu kesinleştirmek için, ortaya konan delile karşı herhangi bir karşı delilin bulunmadığını ifade eder.

تنزيه له عن التبني فإنه لا يصح إلا ممن يتصور له الولد وتعجب من كلمتهم الحمقاء. هو الغني علة لتنزيهه فإن اتخاذ الولد مسبب عن الحاجة. له ما في السماوات وما في الأرض تقرير لغناه.