Taberî'ye göre ayet, bazı bedevî Araplar'ın Allah'ı tasdik edip O'nun birliğine ve öldükten sonra dirilişe, mükafat ve cezaya iman ettiklerini, cihad ve Rasûlullah ile birlikte yaptıkları yolculuklarda infak ettikleri malla Allah'a yakınlık ve Rasûl'ün kendileri için dua ve istiğfarını niyet ettiklerini anlatır. Bu bağlamda 'salavât-ı Rasûl' ifadesi Rasûl'ün onlara duası ve istiğfarı olarak açıklanmış, bazı rivayetlerde bu ayetin özellikle Müzeyne kabilesinden Mukarrin oğulları hakkında indiği belirtilmiştir.

يعني بذلك: ويبتغي بنفقة ما ينفق مع طلب قربته من الله دعاء الرسول واستغفاره له وقد دللنا فيما مضى من كتابنا على أن من معاني الصلاة الدعاء بما أغنى عن إعادته في هذا الموضع

Zemahşerî'ye göre bu ayet, Hz. Peygamber'in muhtaç oldukları halde infak eden bazı kişilere (Ebû Evfâ ailesi örneğinde olduğu gibi) hayır duası ve istiğfarda bulunmasına karşılık, Allah'ın bu infakların gerçekten birer kurbet (Allah'a yakınlaştırıcı amel) ve dua vesilesi olduğunu bizzat şahitlik ederek doğrulamasıdır. Cümledeki tenbih ve tahkik harfleri ile 'seyudhıluhüm' ifadesindeki sîn harfi, Allah'ın bu vaadinin kesinliğini ve infak edenlerden razı olduğunu gösterir. Bazı görüşlere göre bu kişiler Abdullah, Zü'l-Bicâdeyn ve kabilesidir.

شهادة من الله للمتصدق بصحة ما اعتقد من كون نفقته قربات وصلوات وتصديق لوجائه على طريق الاستئناف ، مع حرفي التنبيه والتحقيق المؤذنين بثبات الأمر وتمكنه

Râzî'ye göre bu ifade, Allah'ın, infak edenin yaptığı harcamanın kendisine yakınlık (kurbet) ve dua vesilesi olduğuna dair inancının doğruluğuna bizzat şahitlik etmesidir. Bu şahitlik, tenbih harfi olan 'illâ', tahkik harfi olan 'ennehâ' ve ayrıca metinde geçen 'sîn' harfinin eklenmesiyle pekiştirilmiştir.

وهذا شهادة من الله تعالى للمتصدق بصحة ما اعتقد من كون نفقته قربات وصلوات ، وقد أكد تعالى هذه الشهادة بحرف التنبيه ، وهو قوله : { إلا } وبحرف التحقيق ، وهو قوله : { أنها }

Kurtubî'ye göre bu ayette geçen 'yakınlıklar' ifadesiyle kastedilen, Allah'a yaklaştıran, O'na yakınlaşma vesilesi olan şeylerdir (nafakalar); ayrıca 'salât' kelimesinin farklı kullanıcılara göre farklı anlamlar taşıdığı belirtilir: Allah'tan salât rahmet, hayır ve bereket; meleklerden salât dua; Peygamber'den salât ise dua olup, kişiye güven ve huzur verir, onları Allah'ın rahmetine yaklaştırır.

ومعنى استغفاره ودعاؤه والصلاة تقع على ضروب فالصلاة من الله جل وعز الرحمة والخير والبركة قال الله تعالى : هو الذي يصلي عليكم وملائكته والصلاة من الملائكة الدعاء وكذلك هي من النبي صلى الله عليه وسلم

İbn Kesîr, bu ayetin bedevi Araplardan övülen kısmına işaret ettiğini belirtir. Bunlar, Allah yolunda infak ettikleri malı Allah katında bir yakınlık (kurbet) vasıtası edinen ve bununla Rasûl'ün kendileri için dua etmesini uman kimselerdir. Metne göre bu istekleri gerçekleşmiş, yani onlara verilmiştir.

هذا هو القسم الممدوح من الأعراب الذين يتخذون ما ينفقون في سبيل الله قربة يتقربون بها عند الله ويبتغون بذلك دعاء الرسول لهم أي ألا إن ذلك حاصل لهم

Beydâvî'ye göre bu ayette geçen 'قربات' kelimesi 'يتخذ' fiilinin ikinci nesnesi olup, harcadıklarını Allah'a yakınlık vesilesi sayan kimselerin bu harcamalarının hem Allah'a yakınlık hem de Peygamber'in dualarına vesile olduğunu ifade eder. Peygamber'in sadaka verenlere dua edip istiğfar etmesi sebebiyle, sadaka alan kişinin sadaka verene dua etmesi meşru görülmüş, ancak 'salât' getirmenin sadece Peygamber'e mahsus bir makam olduğu belirtilmiştir. Ayrıca ayetteki 'ألا إنها قربة لهم' ifadesinin, onların bu inancının doğruluğuna dair Allah'tan bir şahitlik ve umutlarının tasdiki anlamında yeni bir başlangıç (istînaf) olduğu, 'سيدخلهم الله في رحمته' ifadesinin de rahmetin onları kuşatacağına dair bir vaad olduğu, 'إن الله غفور رحيم' ifadesinin ise bu vaadi teyit ettiği açıklanmıştır.

ألا إنها قربة لهم شهادة من الله بصحة معتقدهم وتصديق لرجائهم على الاستئناف مع حرف التنبيه وإن المحققة للنسبة والضمير لنفقتهم