Razi, ‘Uzeyr ibnu'llah’ ifadesindeki ‘Uzeyr’ kelimesinin tenvinli mi yoksa tenvinsiz mi okunacağı meselesini tartışır; tenvinli okuyanlara göre kelime hafif olduğu veya tasgir sigasında bulunduğu için munsarıftır, tenvini terk edenlere göre ise kelime a'cemi ve marife olduğu ya da 'ibn' kelimesinin sıfat olup haberin hazfedilmiş olması nedeniyle gayr-i munsarıftır. Ayrıca ayetin tefsirinde üç görüş nakleder: bu sözün müşriklerin meleklerin Allah'ın kızları olduğu iddiasına benzediği, Hristiyanların 'Mesih Allah'ın oğludur' sözünün Yahudilerin bu sözüne benzediği, veya bu sözün eski küfrün bir devamı olduğu.

وأما الذين تركوا التنوين فلهم فيه ثلاثة أوجه : الوجه الأول : أنه أعجمي ومعرفة ، فوجب أن لا ينصرف . الوجه الثاني : أن قوله : { ابن } صفة والخبر محذوف . والتقدير : عزير ابن الله معبودنا

Kurtubî'ye göre 'قاتلهم الله' ifadesi 'lâanehum(u)llah' (Allah onları lânetlesin/rahmetinden kovsun) anlamındadır ve bu, bir zem-tevbih (kınama) ifadesidir. Bu ifade Arap dilinde bazen dua anlamından çıkıp hayır ve şer için taaccüb (şaşırma) ifadesi olarak kullanılır, İbn Cüreyc bunu taaccüb manasına yorumlamıştır. İbn Abbas'a göre Kur'an'da geçen her 'katl' ifadesi lânet anlamındadır ve burada 'melun' 'maktul' gibi değerlendirilmiştir.

أي لعنهم الله قاله بن عباس وأبو مالك وهي كلمة ذم وتوبيخ وقد تقول العرب : قاتله الله ما أشعره يضعونه موضع التعجب

İbn Kesîr'e göre bu grupların iddialarında dayanabilecekleri hiçbir gerçek delil yoktur; söyledikleri sadece kendi uydurmaları ve aralarındaki ihtilaftan ibarettir. Onların bu tavrı, kendilerinden önceki ümmetlerin sapıklığına benzemektedir; nasıl onlar sapmışsa bunlar da aynı şekilde sapmışlardır.

أي لامستند لهم فيما ادعوه سوى افترائهم واختلافهم ( يضاهئون ) أي يشابهون أي من قبلهم من الأمم ضلوا كما ضل هؤلاء قال ابن عباس لعنهم الله

Beydâvî'ye göre Yahudilerin 'Uzeyr Allah'ın oğludur' sözü, aralarından bir kesimin, özellikle Buhtunnasr olayı sonrası Tevrat'ı ezberden aktaran Uzeyr'e hayret ederek söylediği bir iddiadır; bu görüşün onlar arasında yaygın olduğuna delil, ayetin kendilerine okunmasına rağmen yalanlamamalarıdır. Hristiyanların Mesih için aynı iddiası ise babasız doğumu ve ölüleri diriltme gibi olağanüstü fiilleri açıklama çabasından kaynaklanır. 'ذلك قولهم بأفواههم' ifadesi de bu sözün ya kendilerine kesin isnadını ya da temelsiz, sadece ağızdan çıkan boş bir söz olduğunu vurgular.

والدليل على أن هذا القول كان فيهم أن الآية قرئت عليهم فلم يكذبوا مع تهالكهم على التكذيب.

Taberî, 'kâtelehümullah' ifadesini Arap dilindeki bir kullanım olarak açıklar; bu ifadenin 'Allah onları helak etsin/kahretsin' anlamına geldiğini belirtir. Yahudilerin Üzeyir'i, Hristiyanların ise Mesih'i Allah'ın oğlu diye adlandırmalarının Allah'a iftira olduğunu, Hristiyanların bu iddiasının Yahudilerin daha önceki benzer iddiasına benzediğini (dâhâ) aktarır. Ayrıca 'İbn' kelimesinin tenvinli okunmasının, 'Üzeyr' isminin Allah'a nispet edilen bir sıfat değil haber olarak kullanıldığını gösterdiğini, bu nedenle tenvinli kıraatin daha sahih olduğunu ifade eder.

وأولى القراءتين بالصواب في ذلك قراءة من قرأ: بتنوين عزير؛ لأن العرب لا تنون الأسماء إذا كان الابن نعتا

Zemahşerî'ye göre 'Uzeyr Allah'ın oğludur' ifadesi mübtedâ-haber yapısındadır ve Uzeyr, Âzer, Îzâr, Azrail gibi Arapça olmayan (a'cemî) bir isimdir; bu yüzden gayr-i munsarıftır (tenvin almaz). Bu sözü söyleyenler Medine'deki bazı Yahudiler olup, sebebi Uzeyr'in gençken Tevrat'ı ezbere getirmesi üzerine onu Allah'ın oğlu saymalarıdır. Bu görüşün Yahudiler arasında bulunduğunun delili, ayet onlara okunduğunda inkar etmemiş olmalarıdır.

وعزير : اسم أعجمي كعازر وعيزار وعزرائيل ، ولعجمته وتعريفه : امتنع صرفه