Zemahşerî'ye göre 'et-Tâibûn' kelimesi ref' ile 'medih' üzerine gelmiştir, yani bunlar önceki âyette zikredilen müminlerdir; bu görüşü Abdullah (İbn Mesûd) ve Übey'in kıraatinde bu kelimelerin 'nasb' ile okunmasının da medih ifade etmesi desteklemektedir. Ayrıca bu kelimenin müminlere sıfat olarak cer ile okunması da mümkündür; Zeccâc ise bunun mahzuf haberli bir mübtedâ olabileceğini, yani tövbe edenler ve ibadet edenlerin cihad etmemiş olsalar da ehl-i cennetten olduklarını söylemiştir. 'es-Sâihûn' (seyahat edenler) ise şehvetlerinden uzak durmaları sebebiyle yeryüzünde seyahat edenlere benzetilmiştir; bir görüşe göre de bunlar ilim talep etmek için yeryüzünde dolaşan ilim talebeleridir.

رفع على المدح . أي : هم التائبون يعني المؤمنين المذكورين . ويدل عليه قراءة عبد الله وأبي رضي الله عنهما : ( التائبين ) بالياء إلى : والحافظين ، نصبا على المدح . ويجوز أن يكون جرا صفة للمؤمنين

Bu metinde Râzî, Tevbe 112. ayette sayılan sıfatların (tâibûn, âbidûn, hâmidûn, sâihûn, râki'ûn, sâcidûn, âmirûn bi'l-ma'rûf, nâhûn ani'l-münker, hâfizûn li-hudûdillah) mücahidlerin/müminlerin taşıması gereken sıfatlar olduğunu ve her birinin ayrı bir anlam boyutu taşıdığını açıklar. Özellikle 'sâihûn' kelimesinin oruç tutanlar anlamına geldiğini, Hz. Peygamber'in de bu ümmetin seyahatinin oruç olduğunu söylediğini nakleder. Ayrıca emir bi'l-ma'ruf ve nehiy ani'l-münker ifadesine 'vav' harfinin dahil edilmesinin, bu görevin diğerlerine göre daha meşakkatli olmasına işaret ettiğini belirtir.

وقال النبي عليه الصلاة والسلام : ( سياحة أمتي الصيام ) وعن الحسن : أن هذا صوم الفرض . وقيل هم الذين يديمون الصيام

Beydâvî'ye göre ayette sayılan sıfatlar (tâibûn, âbidûn, hâmidûn, sâihûn, râkiûn, sâcidûn, âmirûn bi'l-ma'rûf, nâhûn ani'l-münker, hâfizûn li-hudûdillâh) müminleri nitelemektedir ve bunlar aynı kişilerde toplanan özelliklerdir. Sâihûn kelimesi 'oruç tutanlar' anlamına gelir, çünkü Hz. Peygamber'in bir sözüne göre ümmetin seyahati oruçtur; bu benzetme orucun şehvetlere engel olması veya nefsi terbiye eden bir yolculuk olmasıyla açıklanır. Sekizinci sıfat olan 'hâfizûn'un başındaki vav, önceki sıfatların ayrıntılı, bu sonuncunun ise onları özetleyen bir ifade olduğuna işaret eder; bir diğer görüşe göre ise bu vav, yedi sayısının tam sayı olması nedeniyle sayımın yedincide tamamlandığını, sekizincinin yeni bir sayımın başlangıcı olduğunu gösterir ve bu yüzden 'sekizin vavı' diye adlandırılmıştır.

السائحون الصائمون لقوله صلى الله عليه وسلم «سياحة أمتي الصوم» شبه بها لأنه يعوق عن الشهوات أو لأنه رياضة نفسانية يتوصل بها إلى الاطلاع على حفايا الملك والملكوت

Kurtubî'ye göre ayette geçen 'es-sâihûn' ifadesi çoğunlukla oruç tutanlar olarak yorumlanmış; İbn Mesud, İbn Abbas ve Hz. Aişe'den nakledilen rivayetlerle bu ümmetin siyahatinin (gezginliğinin) oruç olduğu belirtilmiştir. Ayrıca bu kelimenin mücahidler, muhacirler, ilim/hadis için sefer edenler veya Allah'ın birliğini tefekkür edenler anlamına geldiğine dair başka görüşler de nakledilmiştir. Kurtubî bu ayetteki vasıfların mü'minlerin kemal sahiplerine ait nitelikler olduğunu, Allah'ın bunları zikrederek ehl-i tevhidi bu derecelere ulaşmaya teşvik ettiğini aktarır.

وروي عن عائشة أنها قالت : سياحة هذه الأمة الصيام

İbn Kesîr'e göre ayetteki 'sâihûn' (seyahat edenler) ifadesi 'oruç tutanlar' anlamına gelir; bu görüş İbn Abbas, Mücahid, Said b. Cübeyr, Hasan el-Basrî ve daha başka müfessirlerden nakledilmiştir. Cihad ve hicret anlamına geldiğine dair rivayetler de aktarılmakla birlikte, oruç tutanlar görüşünün en sahih ve en meşhur görüş olduğu belirtilmiştir. Ayrıca bu kelimenin, yeryüzünde dolaşıp dağlarda münzevi yaşamak şeklinde anlaşılmasının doğru olmadığı vurgulanmıştır.

وهذا مرسل جيد وهذا أصح الأقوال وأشهرها