Taberî'ye göre bu ayet, Peygamber'in esirlerden alınan fidye karşılığında, kalplerinde iman gerçekleşirse Allah'ın onlara alınandan daha hayırlısını vereceğini bildirdiği bir vaaddir. Bu vaadin somut örneği olarak Abbas b. Abdülmuttalib'in kıssası zikredilir: Bedir'de esir alınıp kırk okiyye altınla fidye ödeyen Abbas, sonradan Bahreyn malından çok daha fazlasını almış ve bunu ayetin gerçekleşmesi olarak yorumlamıştır.

إن يعلم الله في قلوبكم إسلاما يؤتكم خيرا مما أخذ منكم من الفداء. الآية، قال: ذكر لنا أن نبي الله صلى الله عليه وسلم لما قدم عليه مال البحرين ثمانون ألفا، وقد توضأ لصلاة الظهر، فما أعطى يومئذ شاكيا ولا حرم سائلا

Zemahşerî'ye göre esirlerin fidye vermeleri, kalplerindeki iman halisliği ve niyet doğruluğu karşılığında Allah'ın onlara dünyada verdiklerinin kat kat fazlasını geri vermesi ya da ahirette mükâfatlandırması anlamına gelir. Bu görüş, Hz. Abbas'ın müslüman olduğunu ancak müşriklerce zorla savaşa sürüklendiğini söylemesi, Peygamber'in ona 'eğer söylediğin doğruysa Allah seni mükâfatlandırır' demesi ve daha sonra Abbas'ın Hz. Ümmü'l-Fadl'a verdiği gizli altını Peygamber'in vahiyle bilmesi üzerine gerçekten kat kat fazlasıyla mal ve köleye kavuşması rivayetiyle desteklenir.

خلوص إيمان وصحة نية من الفداء ، إما أن يخلفكم في الدنيا أضعافه ، أو يثيبكم في الآخرة

Bu müfessire göre ayetteki 'hayır'dan maksat, iman etmek, Allah ve Resulü'ne itaat üzere azmetmek, küfür ve tüm günahlardan tevbe etmek ve Resul'e yardım etmeye niyetli olmaktır. Ayrıca müfessir, Hişam b. Hakem'in bu ayeti Allah'ın ilminin hâdis olduğuna delil getirmesini nakledip, bu görüşü zahirî lafız açısından mümkün görse de aklî delil sebebiyle reddeder; ilim lafzının burada malum manasında kullanıldığını belirtir.

والجواب : أن ظاهر اللفظ وإن كان يقتضي ما ذكره هشام ، إلا أنه لما دل الدليل على أن علم الله يمتنع أن يكون محدثا وجب أن يقال : ذكر العلم وأراد به المعلوم من حيث إنه يدل حصول العلم على حصول المعلوم

Kurtubî bu ayetin nüzul sebebi olarak Bedir esirlerinin, özellikle Hz. Peygamber'in amcası Abbas'ın fidye kıssasını nakleder. Abbas Müslüman olduğunu söylemiş, Peygamber ona 'Allah senin İslâm'ını daha iyi bilir' demiş ve fidyesini almaya devam etmiştir; ayet bu olay üzerine inmiştir. Ayrıca Zeyneb'in kocası Ebu'l-Âs'ın fidyesi ve gerdanlık kıssası da bu bağlamda zikredilir.

وأسند الطبري إلى العباس أنه قال : في نزلت حين أعلمت رسول الله صلى الله عليه وسلم بإسلامي وسألته أن يحاسبني بالعشرين أوقية التي أخذت مني قبل المفاداة فأبى وقال : ( ذلك فيء ( فأبدلني الله من ذلك عشرين عبدا كلهم تاجر

İbn Kesîr, ayetin fidye/mal karşılığı verilen şeylerin Allah tarafından daha hayırlısıyla telafi edileceği vaadini, Hz. Abbas ve esirlerin iman ederek Rasûlullah'a verdikleri sözle ilgili rivayet üzerinden açıklıyor. Abbas'ın kendisinden alınan malın yerine Allah'ın kendisine kat kat fazlasını verdiğini söylediği aktarılıyor. Ardından Bahreyn malıyla ilgili Enes b. Malik'ten gelen bir rivayetle, Rasûlullah'ın malı dağıtırken gösterdiği cömertlik ve Abbas'ın bu maldan pay istemesi olayı nakledilmektedir.

قد أعطاني خيرا مما أخذ مني مئة ضعف وقال الآية ثم قال هذا خير مما أخذ منا وما أدري ما يصنع الله في الأخرى

Beydâvî'ye göre ayet, Hz. Peygamber'in elindeki esirlere, kalplerinde hayır (iman ve samimiyet) bulunduğu takdirde Allah'ın kendilerinden alınandan daha hayırlısını vereceğini ve günahlarını bağışlayacağını söylemesini emreder. Esirler ihanet niyeti taşırlarsa, bunun daha önce Allah'a karşı işledikleri küfür ve ahit bozma ihanetinin bir devamı olacağı, ancak Allah'ın Bedir'de olduğu gibi Peygamber'i onlara galip kıldığı belirtilir. Bu bağlamda Hz. Abbas ile ilgili bir rivayet nakledilir; ona göre Abbas fidye karşılığında verdiği maldan çok daha fazlasını dünyada elde etmiş ve ahirette de bağışlanmayı ummuştur.

قال العباس فأبدلني الله خيرا من ذلك لي الآن عشرون عبدا إن أدناهم ليضرب في عشرين ألفا وأعطاني زمزم ما أحب أن لي بها جميع أموال أهل مكة وأنا أنتظر المغفرة من ربكم