İbn Kesîr, ayette müminlerin inançlarının ardından zikredilen amellerinin bütün hayır türlerini kapsadığını belirtir. Namazın ikamesi Allah'ın hakkı olarak açıklanır ve bunun vakitlerine riayet, abdesti, rükû ve secdesiyle tam olarak yerine getirilmesi anlamına geldiği Katade ve Mukatil b. Hayyân'dan nakledilen görüşlerle desteklenir. İnfak ise zekatın verilmesi ve kullara ait diğer vacip ve müstehap hakların tamamını kapsar; en sevilen kulun, yaratılmışlara en faydalı olan kimse olduğu ifade edilir.

وقال قتادة إقامة الصلاة المحافظة على مواقيتها ووضوئها وركوعها وسجودها وقال مقاتل بن حيان إقامتها المحافظة على مواقيتها وإسباغ الطهور فيها وتمام ركوعها وسجودها

Beydâvî'ye göre 'İnnemâ el-mü'minûn' ifadesi imanda kâmil olanları kasteder ve ayette sayılan sıfatlar (Allah zikredildiğinde kalplerin ürpermesi, ayetler okunduğunda imanın artması, tevekkül, namaz kılma ve infak) gerçek imanın göstergeleridir. Kalp ürpermesi Allah'ın büyüklüğüne duyulan tazim ve haşyetten kaynaklanır; bazılarına göre ise günaha yönelen kişinin uyarılınca vazgeçmesi durumudur. İman artışı ise imanın kendisinin çoğalması, kalbin yakîn ile sükûnet bulması veya amelle iman arasındaki ilişki bağlamında yorumlanmıştır; bu son görüş imanın itaatle arttığı, günahla azaldığı görüşüne dayanır.

إنما المؤمنون أي الكاملون في الإيمان. الذين إذا ذكر الله وجلت قلوبهم فزعت لذكره استعظاما له وتهيبا من جلاله. وقيل هو الرجل يهم بمعصية فيقال له اتق الله فينزع عنها خوفا من عقابه.