Taberî'ye göre bu ayet düşman karşısında geri dönmeyi yasaklarken iki istisna getirir: 'müteharrif' (savaş taktiği için geri çekilip düşmanın açığını bulmak amacıyla dönen) ve 'mütehayyiz' (müslümanların bir topluluğuna/imama sığınmak için çekilen) kişiler bu yasağın dışındadır. Ayetin sadece Bedir ehline mi yoksa tüm müminlere mi hitap ettiği konusunda âlimler ihtilaf etmiş; bazıları bunun Bedir'e özel olduğunu, çünkü o gün Hz. Peygamber'den başka sığınılacak bir topluluk bulunmadığını söylerken, Taberî kendisi hükmün muhkem olup neshedilmediğini ve tüm müminler için geçerli olduğunu tercih etmiştir.

وأولى التأويلين في هذه الآية بالصواب عندي قول من قال: حكمها محكم، وأنها نزلت في أهل بدر، وحكمها ثابت في جميع المؤمنين، وأن الله حرم على المؤمنين إذا لقوا العدو أن يولوهم الدبر منهزمين، إلا لتحرف القتال، أو لتحيز إلى فئة من المؤمنين حيث كانت من أرض الإسلام

Bu metinde Râzî tahrifin, sözün kendisinde değişiklik ile anlamda değişiklik arasında ayrıldığını, lafız üzerinde tahrifin (ekleme-çıkarma) anlam tahrifine göre daha öncelikli bir yorum olduğunu belirtir. Ayrıca savaştan kaçmanın (firar) hangi hallerde caiz olduğunu, bunun dışında kaçmanın büyük günah sayıldığını ve bu hükmün Bedir'e mahsus olup olmadığı konusundaki müfessir ihtilaflarını aktarır. Kadî'nin bu ayeti namaz ehli fasıkların kesin tehdidine delil kabul ettiğini, ancak bu istidlalin sadece zan ifade ettiğini vurgular.

إن التحريف إما أن يكون في اللفظ أو في المعنى ، وحمل التحريف على تغيير اللفظ أولى من حمله على تغيير المعنى ، لأن كلام الله تعالى إذا كان باقيا على جهته وغيروا تأويله فإنما يكونون مغيرين لمعناه لا لنفس الكلام المسموع

İbn Kesîr'e göre ayet sebeb-i nüzûl olarak Bedir ehli hakkında inmiştir, ancak bu durum savaştan kaçmanın Bedir dışındakiler için de haram olmasını engellemez; cumhur mezhebine göre savaştan kaçmak helâk edici büyük günahlardandır. Ayetteki ruhsat, düşmandan kaçıp başka bir Müslüman topluluğa (kumandanına veya İmam-ı A'zam'a) sığınan kişiyi kapsar; ayrıca hile amacıyla geri çekilip sonra düşmana dönüp saldıran kimseye de bir günah yoktur. Hz. Ömer'in kendisini 'her Müslümanın fıatı' saydığına dair rivayetler bu ruhsatın genişliğini gösterir.

إنما أنزلت في أهل بدر وهذا كله لا ينفي أن يكون الفرار من الزحف حراما على غير أهل بدر وإن كان سبب نزول الآية فيهم كما دل عليه حديث أبي هريرة المتقدم من أن الفرار من الزحف من الموبقات كما هو مذهب الجماهير والله أعلم

Beydâvî, savaş anında düşmandan yüz çevirip kaçmanın haram olduğunu belirtir; ancak bunun iki istisnası vardır: savaş taktiği olarak geri çekilip yeniden hücum etmek (kerr ü fer) veya yakındaki/uzaktaki bir Müslüman birliğe katılmak amacıyla çekilmek. Bu hükmün düşman sayısının Müslümanların iki katını aşmadığı durumlarla sınırlı olduğunu, sonraki ayetteki hafifletme sebebiyle kayıtlı olduğunu ifade eder. Ayrıca ayetin Hz. Peygamber'in yanındakilerle sınırlı olduğu görüşünü de nakleder.

أو متحيزا إلى فئة أو منحازا إلى فئة أخرى من المسلمين على القرب ليستعين بهم، ومنهم من لم يعتبر القرب لما روى ابن عمر رضي الله عنهما: أنه كان في سرية بعثهم رسول الله صلى الله عليه وسلم ففروا إلى المدينة فقلت: يا رسول الله نحن الفرارون فقال: «بل أنتم العكارون وأنا فئتكم»

Zemahşerî'ye göre savaştan kaçış hükmünden istisna edilen iki durum vardır: düşmanı aldatmak için geri çekilip sonra tekrar saldırıya geçmek (kerr u fer taktiği) veya başka bir Müslüman topluluğa (fi'e) katılmak amacıyla yer değiştirmek. Bu iki durum gerçek bir kaçış (firar) sayılmaz, savaş hilelerinden biridir. İbn Ömer ve Hz. Ömer'den nakledilen rivayetler bu istisnanın uygulamasını göstermek için aktarılmıştır.

يخيل عدوه أنه منهزم ثم يعطف عليه ، وهو باب من خدع الحرب ومكايدها

Kurtubî'ye göre savaş taktiği için bir yandan diğer yana yönelmek (teharruf) veya Müslümanlardan bir topluluğa katılmak niyetiyle geri çekilmek (teheyyüz) firar sayılmaz, kaçış hükmünde değildir. Ayrıca fıkhî tartışmayı destekleyen rivayetlerde Hz. Peygamber ve Hz. Ömer'in 'ben tüm Müslümanların fıestesiyim' sözleri, savaştan kaçanların Medine'ye veya imama dönmesi halinde bu dönüşün firar-ı kebîre (büyük günah) sayılmayacağını göstermektedir. Cumhurun görüşüne göre ise buradaki fiestenin savaş meydanında hazır bulunan topluluk olması durumunda firar büyük günah kabul edilir.

قال : ( لا بل أنتم العكارون