Bu metinde Taberî, Kur'an'ın tevilinin ancak Resulullah'ın beyanıyla bilinebileceğini, kişinin ilim olmaksızın Kur'an hakkında re'yiyle konuşmasının -isabet etse dahi- Allah hakkında bilmediği şeyi söylemek anlamına geleceğini aktarır. Bu bağlamda ashabın ve tabiinin Kur'an'ı öğrenirken hem anlamını hem amelini birlikte öğrendiklerine, İbn Abbas'ın hutbelerinde Kur'an surelerini tefsir ettiğine dair rivayetler nakleder.

فالقائل في تأويل كتاب الله الذي لا يدرك علمه إلا ببيان رسول الله صلى الله عليه وسلم، الذي جعل الله إليه بيانه، قائل بما لا يعلم، وإن وافق قيله ذلك في تأويله ما أراد الله به من معناه

Zemahşerî, ayette geçen 'el-fevâhiş' kelimesini çirkinliği aşırı derecede artmış olan şeyler olarak açıklar; bazı görüşe göre bu ferç (cinsel organ) ile ilgili günahlardır. 'El-isim' kelimesini her türlü günahı kapsayan genel bir ifade olarak yorumlar, bazılarına göre ise özellikle şarap içmeyi kasteder. 'El-bağy' kelimesini ise zulüm ve kibir olarak açıklar ve bunun ayrıca zikredilmesinin özel bir vurgu taşıdığını belirtir.

ما تفاحش قبحه أي تزايد . وقيل : هي ما يتعلق بالفروج { والإثم } عام لكل ذنب . وقيل : شرب الخمر { والبغى } الظلم والكبر

Bu müfessire göre âyette geçen "el-fevâhiş" ve "el-ism" kavramları etrafında müfessirler arasında çeşitli görüş ayrılıkları bulunmaktadır; bazıları fahişeyi büyük günahlar, ismi küçük günahlar olarak yorumlarken, bazıları fahişeyi hadd cezası gerektiren fiiller, ismi ise başka bir kategori olarak açıklamıştır. Ayrıca âyetteki yasaklanan şeylerin sırasıyla nesep, akıl, ırz, can-mal ve din üzerine yapılan cinayetler olmak üzere beş türe ayrıldığı belirtilmiştir. Kadı'nın (Kâdî Abdülcebbâr) bu âyeti nikahta iffet şartı olmadığına dair delil getirdiği ve buna verilen cevap da aktarılmıştır.

اعلم أنه تعالى لما بين في الآية الأولى أن الذي حرموه ليس بحرام بين في هذه الآية أنواع المحرمات ، فحرم أولا الفواحش ، وثانيا الإثم ، واختلفوا في الفرق بينهما على وجوه

Kurtubî bu ayette 'bağy' kelimesini haddi aşma ve zulüm olarak açıklar; Sa'leb'den naklen bağy, bir kimsenin başkasına haksız yere dil uzatması ve saldırması olup, ancak hakkıyla karşılık verilmesi bundan istisnadır. İsm ve bağy kavramları fahişelerden (büyük çirkin fiillerden) sayılmakla birlikte, önemlerinin büyüklüğü sebebiyle özellikle ayrıca zikredilmiş, böylece bunlardan sakındırma pekiştirilmiştir.

وقال ثعلب : البغي أن يقع الرجل في الرجل فيتكلم فيه ويبغي عليه بغير الحق إلا أن ينتصر منه بحق وأخرج الإثم والبغي من الفواحش وهما منه لعظمهما وفحشهما فنص على ذكرهما تأكيدا لأمرهما وقصدا للزجر عنهما

İbn Kesîr, ayette geçen 'إثم' ve 'بغi' kavramlarını Süddî ve Mücahid'in görüşlerine dayanarak açıklar: İsim/günah, kişinin kendisiyle ilgili işlediği masiyetlerdir; bağy ise insanlara haksız yere tecavüz etmektir. Ayrıca 'يعظكم' ifadesinin Allah'ın hayırla emredip şerden nehyettiği anlamına geldiğini belirtir ve buna yalan şahitliğin de dahil olduğunu vurgular.

قال السدي أما الإثم فالمعصية والبغي أن تبغي على الناس بغير الحق وقال مجاهد الإثم المعاصي كلها وأخبر أن الباغي بغيه على نفسه

Beydâvî'ye göre âyette zikredilen 'fevâhiş' çirkinliği aşırı olan şeyler ya da (bir görüşe göre) cinsel organlarla ilgili haramlardır ve bunların gizli-açık her türü kastedilmiştir. 'İsm' özel bir günahtan sonra genel bir kapsam getirir (bir görüşe göre şarap içmektir), 'bağy' zulüm veya kibirdir ve vurgu için ayrıca zikredilmiştir. Şirk ve Allah hakkında bilgisizce söz söylemek ise müşriklerle alay etme ve delilsiz şeye tabi olmanın haram kılınmasına dikkat çekmedir; ayetteki ecel ise Mekke halkına yönelik bir tehdit olarak azabın gelme vaktidir.

قل إنما حرم ربي الفواحش ما تزايد قبحه، وقيل ما يتعلق بالفروج. ما ظهر منها وما بطن جهرها وسرها. والإثم وما يوجب الإثم تعميم بعد تخصيص، وقيل شرب الخمر. والبغي الظلم، أو الكبر أفرده بالذكر للمبالغة.