Taberî'ye göre bu ayet, Allah'a ait güzel isimlerin (el-Esmâü'l-Hüsnâ) bulunduğunu ve müşriklerin bu isimlerde 'ilhad' (saptırma) yaptıklarını bildirir; müşrikler Allah'ın isimlerinden türeterek putlarına ad vermişlerdir (Lât'ı 'Allah' isminden, Uzzâ'yı 'el-Azîz' isminden türetmişlerdir gibi). Ayrıca ayetin müşriklere yönelik bir tehdit ve tehdit-vaîd anlamı taşıdığı, Hz. Peygamber'e savaşa izin verilene kadar müşrikleri terk etme emri olmadığı belirtilir. 'Yülhidûne' kelimesinin anlamı hususunda ise tefsirciler arasında 'yalanlarlar' ve 'şirk koşarlar' şeklinde iki görüş nakledilir.

وكان إلحادهم في أسماء الله أنهم عدلوا بها عما هي عليه، فسموا بها آلهتهم وأوثانهم، وزادوا فيها ونقصوا منها، فسموا بعضها اللات اشتقاقا منهم لها من اسم الله الذي هو الله، وسموا بعضها العزى اشتقاقا لها من اسم الله الذي هو العزيز.

Zemahşerî, Allah'a nispet edilen isimlerin 'en güzel isimler' olarak nitelendirilmesini, bu isimlerin tazim, takdis gibi güzel manalara delalet etmesine bağlar; bu isimler indirilenin (Kur'an'ın) şânını, sahibinin fiil ve sıfatlarına nispet ederek yüceltmek amacıyla zikredilmiştir.

التي هي أحسن الأسماء ؛ لأنها تدل على معان حسنة من تمجيد وتقديس وغيره ذلك فسموه بتلك الأسماء تعظيم وتفخيم لشأن المنزل ، لنسبته إلى من هذه أفعاله وصفاته

Bu metinde Râzî, ilâhî isimlerin tamamının 'hüsnâ' (en güzel) olarak nitelendirilmesinin, bu isimlerin kendi lafızları itibariyle değil taşıdıkları anlamların güzelliği sebebiyle güzel olduğunu ifade ettiğini belirtir. Ona göre bu güzellik, cisimlerde olduğu gibi suret ve yaratılışa dayanan bir güzellik değildir; bilakis Sitâr, Gaffâr, Rahîm gibi isimlerin güzelliği ihsan anlamına delalet etmelerinden kaynaklanır. Bu çerçevede 'şey' lafzının en aşağı mevcutları da kapsadığından güzel bir anlama delalet etmediği, dolayısıyla Allah'a bu lafızla dua edilmesinin caiz olmayacağı sonucuna varılır.

وليس حسن الأسماء لذواتها لأنها ألفاظ وأصوات بل حسنها لحسن معانيها ثم ليس حسن أسماء الله حسنا يتعلق بالصورة والخلقة فإن ذلك محال على من ليس بجسم بل حسن يرجع إلى معنى الإحسان

Kurtubî bu ayeti Allah'a ihlasla kulluk etmeyi ve şirk/dalâlet ehlinden uzak durmayı emreden bir ayet olarak açıklar. Ayetin, bir müslümanın namazda 'Ya Rahman ya Rahim' diye dua etmesi üzerine bir Mekkeli müşrikin bunu iki ilaha dua etmekle itham etmesi hadisesi üzerine indiğini nakleder. Allah'ın güzel isimleriyle dua edilmesi gerektiğini, her ismin kendine uygun bir talep için kullanılmasını ve bu isimlerde tahrif, ziyade veya noksanlık yoluyla ilhad (sapma) yapılmaması gerektiğini açıklar.

قال مقاتل وغيره من المفسرين : نزلت الآية في رجل من المسلمين كان يقول في صلاته : يا رحمن يا رحيم فقال رجل من مشركي مكة : أليس يزعم محمد وأصحابه أنهم يعبدون ربا واحدا فما بال هذا يدعو ربين اثنين فأنزل الله سبحانه وتعالى ولله الأسماء الحسنى فادعوه بها

İbn Kesîr, Allah'ın esmâ-i hüsnâsının çokluğuna karşın müsemmânın (isimlendirilenin) bir olduğunu, yani isimlerin çeşitli olup zâtın tek olduğunu belirtir. İsmin kendisine nispet edilmesinin (isimlerin Allah'a izafe edilmesi) isimlerin O'ndan ayrı/başka olduğuna delil olduğunu söyler. Ayrıca 'ilhad' kelimesinin Allah'ın isimlerinde şirk koşmak, doğru yoldan meyletmek anlamına geldiğini, Lât ve Uzzâ gibi putların isimlerinin Allah'ın isimlerinden türetilerek saptırıldığını nakleder.

وقال النبي صلى الله عليه وسلم إن لله تسعة وتسعين اسما فهذه أسماء كثيرة والمسمى واحد وهو الله تعالى وأيضا فقوله أضافها إليه كما قال إي فادعوا الله بأسمائه وذلك دليل على أنها غيره

Beydâvî, Allah'ın en güzel isimleri olduğunu, O'na bu isimlerle dua edilmesi gerektiğini ve isimlerinde ilhad edenlerin (haktan sapanların) terk edilmesi gerektiğini açıklar. İlhadı; bozuk anlamlar çağrıştıran uygunsuz isimlendirme, Allah'ın kendine verdiği isimleri inkâr etme veya bu isimleri putlara (Lât, Uzza gibi) uyarlayıp türetme şeklinde birkaç ihtimalle yorumlar. Ayrıca 181. ayetteki 'hak ile yol gösteren ümmet' ifadesini, her devirde hak üzere bir topluluğun bulunacağına ve bunun icmâın sıhhatine delil olduğuna bağlar.

وذروا الذين يلحدون في أسمائه واتركوا تسمية الزائغين فيها الذين يسمونه بما لا توقيف فيه، إذ ربما يوهم معنى فاسدا كقولهم يا أبا المكارم يا أبيض الوجه