Taberî bu bölümde Musa'nın Rabbine olan vaadine gitmesi, İsrail oğullarının Firavun ailesinden edindikleri süs eşyalarını yakmak üzere toplaması ve Samirî'nin Cebrail'in atının izinden aldığı bir avuç toprağı ateşe atarak buzağı heykelini canlandırması olayını nakleder. Ayrıca Musa'nın kardeşi Harun'u kavmine halife bırakmasının, onları Allah'a itaate sevk etmek ve buzağıya tapınmaya izin vermemek anlamına geldiğini açıklar. Kırk gecelik sürenin otuz gece ile on gecenin (Zülkade ve Zülhicce'nin ilk on günü) toplamından oluştuğuna dair farklı rivayetleri sıralar.

فناشدهم هارون وقال: لا تفعلوا انظروا ليلتكم هذه ويومكم هذا، فإن جاء وإلا فعلتم ما بدا لكم، فقالوا: نعم. فلما أصبحوا من غد ولم يروا موسى عاد السامري لمثل قوله بالأمس

Bu metinde Râzî, Musa'nın Tur'a otuz gece için gitmesinin ardından bunun kırk geceye tamamlanmasını açıklar; bir görüşe göre otuz gün oruç tutma emri sonrasında sevaba binaen on gün daha eklenmiş, diğer bir görüşe göre ise başlangıçtan itibaren vaad zaten kırk gece olarak verilmiş, ancak metinde önce otuz sonra kırk zikredilmiştir. Ayrıca Harun'un Musa'ya 'halife' ve 'ıslah edici' olarak tayin edilmesi ile ilgili sorulara cevap verir; Harun peygamber olduğu halde neden ıslahla emrolunduğu sorusuna, bu emrin te'kid amaçlı olduğunu belirtir.

ليس المراد أن وعده كان ثلاثين ليلة ثم بعد ذلك وعده بعشر لكنه وعده أربعين ليلة جميعا

İbn Kesîr, 'malum günler' ve 'kâmil' ifadelerinin tefsirinde farklı görüşleri nakleder: Zilhicce'nin ilk on günü (zilkade ile birlikte otuz gün, veya haccın vakfe ve tamamlanması) hakkında görüşler sıralanmış, bu on günün Ramazan'ın son on gününden bazı yönlerden daha faziletli olduğu belirtilmiştir. Ayrıca 'malum günler' hakkında İbn Abbas, İbn Ömer ve diğerlerinden nakledilen üç ayrı görüş (kurban günü ve sonraki günler) aktarılmıştır.

وبالجملة فهذا العشر قد قيل إنه أفضل أيام السنة كما نطق به الحديث وفضله كثير على عشر رمضان الأخير لأن هذا يشرع فيه ما يشرع في ذلك من صلاة وصيام وصدقة وغيره ويمتاز هذا باختصاصه بأداء فرض الحج فيه

Beydâvî'ye göre 'وفي ذلكم بلاء من ربكم عظيم' ifadesi, kurtuluşta bir nimet ya da azapta büyük bir imtihan bulunduğuna işaret eder. Otuz gecelik vaadin zilkade ayına, on günün eklenmesinin ise zilhicceye tekabül ettiği belirtilir; Hz. Musa'nın kırk günlük süreyi tamamlaması aktarılan bir rivayetle açıklanır. Hârûn'a bırakılan görevin 'halifelik' ve 'ıslah' olduğu, bozgunculuk yolunu izleyenlere itaat edilmemesi gerektiği vurgulanır.

روي: أنه عليه السلام وعد بني إسرائيل بمصر أن يأتيهم بعد مهلك فرعون بكتاب من الله فيه بيان ما يأتون وما يذرون، فلما هلك فرعون سأل ربه فأمره الله بصوم ثلاثين، فلما أتم أنكر خلوف فيه فتسوك، فقالت الملائكة كنا نشم منك رائحة المسك فأفسدته بالسواك، فأمره الله تعالى أن يزيد عليها عشرا.

Zemahşerî'ye göre Musa, Firavun helak olduğunca İsrailoğullarına Allah'tan bir kitap getireceğine söz vermişti; bunun için otuz gün oruç tutması emredildi, ancak ağız kokusunu misvakla giderince bu on gün daha eklendi çünkü oruçlunun ağız kokusu Allah katında misk kokusundan daha güzeldir. Böylece kırk günlük süre otuz ve on olarak iki rivayette birleştirilmiştir.

فأمره بصوم ثلاثين يوما وهو شهر ذي القعدة

Kurtubî'ye göre Musa'nın Harun'u kendine halife tayin etmesi, geçici bir vekâlet niteliğindedir; bu durum Şiî fırkaların sahabeyi tekfir etmek için dayandırdığı 'Ali'nin daimi halifeliği' iddiasına delil olamaz. Ona göre bu istihlaf, vekilin azli veya ölümüyle sona eren bir vekâlet gibidir ve Hz. Peygamber'in vefatından sonra da süreceğini gerektirmez; nitekim Peygamber Medine'ye başkalarını da geçici olarak halife bırakmıştır.

وقد استخلف النبي صلى الله عليه وسلم على المدينة بن أم مكتوم وغيره ولم يلزم من ذلك استخلافه دائما بالأتفاق على أنه قد كان هارون شرك مع موسى في أصل الرسالة فلا يكون لهم فيه على ما راموه دلالة