Bu müfessire göre ayet, İbrahim'in kavmine verdiği bir cevaptır; kavmi kendisini putlardan korkutunca İbrahim, zarar ve fayda vermeyen putlardan korkmanın anlamsızlığını, oysa gerçek zarar ve faydayı elinde tutan Allah'tan korkmamalarının çelişkisini vurgulamıştır. Ayrıca ayetin, Allah'a şirk koşmadan iman edip zulümle (şirkle) imanlarını karıştırmayanların, şirk koşanlardan güvende olmaya daha layık olduğunu bildiren bir hüküm (fasl) olduğu belirtilmiştir.

وكيف أخاف وأرهب ما أشركتموه في عبادتكم ربكم فعبدتموه من دونه وهو لا يضر ولا ينفع، ولو كانت تنفع أو تضر لدفعت عن أنفسها كسري إياها وضربي لها بالفأس

Zemahşerî bu ifadeyle, hitabın 'antüm' zamiriyle müşrik ve muvahhid iki grubu birden kastettiğini belirtir; sözü edilen korkutmanın kendisinden hiçbir surette zarar doğmayacak, güvenli/emin bir korkutma olduğunu, ardından bir soruya cevap olarak kelamın yeniden başladığını ifade eder.

لتخويفكم شيئا مأمون الخوف لا يتعلق به ضرر بوجه { * و } أنتم يعني فريقي المشركين والموحدين . ثم استأنف الجواب على السؤال بقوله

Bu müfessire göre ayet, müşriklerin Hz. Peygamber ve müminleri putlarla korkutmuş olduklarını göstermektedir; nitekim Hûd kavminin de peygamberlerine benzer bir tehditte bulunduğu nakledilir. Ayrıca ayette 'lâ tehâfûn' ifadesinin tekrarı, hac için gerekli olan güvenliğin sadece ihram halinde değil, saçların tıraş edilip ihramdan çıkıldıktan sonra da devam edeceğini vurgulamak içindir. Böylece Mekke halkının ihramlıya ve Harem'e girene karşı savaşı haram saydığı bilgisiyle bağlantılı olarak, tam bir emniyet hali anlatılmaktadır.

نقول : فيه بيان كمال الأمن ، وذلك لأن بعد الحلق يخرج الإنسان عن الإحرام فلا يحرم عليه القتال ، وكان عند أهل مكة يحرم قتال من أحرم ومن دخل الحرم

Bu müfessire göre metin, kimin Allah'ın azabından güvende olacağı sorusuna cevap olarak, muvahhid ile müşrik arasında Allah'ın hüküm vereceğini belirtir. Ayrıca metinde 'muhallikîn' (saçını tıraş edenler) ve 'mukassirîn' (saçını kısaltanlar) ifadesinin, 'korkusuz olarak' anlamındaki bir hal cümlesinin takdiri olarak açıklandığı görülür.

حال من المحلقين والمقصرين والتقدير : غير خائفين

İbn Kesîr'e göre bu ifade İbrahim'in putlardan korkmama gerekçesini açıklar; ona göre ifadedeki soru, elinde zarar ve fayda bulunanı ibadet edenle, delilsiz olarak zarar ve fayda vermeyen şeye ibadet edenden hangisinin Allah'ın azabından emin olmaya daha layık olduğunu sorgulamaktadır. Ayrıca metin, güvenlik (emniyet) vaadinin şehre girme haliyle, korkudan uzak olmanın da şehirde yerleşme haliyle ilişkilendirildiğini belirtir ve bunun tarihsel olarak Kaza Umresi (Hicri 7. yıl) olayına tekabül ettiğini uzun rivayetlerle anlatır.

أي فأي الطائفتين أصوب الذي عبد من بيده الضرر والنفع أو الذي عبد من لا يضر ولا ينفع بلا دليل أيهما أحق بالأمن من عذاب الله يوم القيامة

Beydâvî'ye göre İbrahim, kavmiyle Allah'ın birliği konusunda tartışmış ve onların taptığı putlardan korkmadığını, çünkü bu putların ne zarar ne de fayda verme gücüne sahip olmadığını belirtmiştir. 'İlla en yeşâe rabbî' istisnası, kavmin kendisini putlarla korkutmasına karşı bir cevap ve Allah'ın azabıyla onları tehdit anlamı taşımaktadır. Metne göre asıl korkulması gereken şey, hakkında hiçbir delil indirilmemiş şeyleri Allah'a ortak koşmaktır; bu nedenle güvende olmaya en layık taraf muvahhidlerdir.

لا أخاف ما تشركون به أي لا أخاف معبوداتكم في وقت لأنها لا تضر بنفسها ولا تنفع. إلا أن يشاء ربي شيئا أن يصيبني بمكروه من جهتها، ولعله جواب لتخويفهم إياه من آلهتهم وتهديد لهم بعذاب الله.