Taberî'ye göre, müşriklerin ortakları (şeytanları) onlara çocuklarını öldürmeyi ve mallarından bir kısmını putlarına, bir kısmını Allah'a ayırıp bu payları karıştırmayı süslü göstermiştir; amaç onları helake sürüklemek ve dinlerini karıştırmaktır. Allah dileseydi bunu yapmalarına engel olurdu, fakat onları doğruya muvaffak kılmayıp kendi hallerine bırakmıştır. Ayrıca müfessir, 'zeyyene', 'katl', 'evlâdehum' ve 'şürekâuhum' kelimelerinin farklı îrab (ref-nasb-cer) ihtimallerini ve kıraat farklılıklarını ayrıntılı biçimde tartışır.

يقول تعالى ذكره: وكما زين شركاء هؤلاء العادلين بربهم الأوثان والأصنام لهم ما زينوا لهم، من تصييرهم لربهم من أموالهم قسما بزعمهم، وتركهم ما وصل من القسم الذي جعلوه لله إلى قسم شركائهم في قسمهم، وردهم ما وصل من القسم الذي جعلوه لشركائهم إلى قسم نصيب الله إلى قسم شركائهم، من الشياطين، فحسنوا لهم وأد البنات

Zemahşerî'ye göre 'zeyyene' meçhul bina üzeredir ve fail olan 'şürekâuhum' zamir müstetir bir fiil ile merfû kılınmıştır; sanki 'çocuklarının öldürülmesini kim süsledi?' sorusuna 'ortakları süsledi' cevabı verilmiş gibidir. İbn Âmir'in kıraati olan 'katli evlâdihim şürakâihim' şeklindeki okuyuşu ise -katlin şüreka'ya izafeti ve aradaki fasıl sebebiyle- şiirde bile zorlama ve çirkin kaçacak bir kullanım olup, nazmı mucize olan Kur'an'da bu şekilde okumanın uygun olmayacağını belirtir. Ayrıca 'dînehüm' ifadesini İsmail (a.s.)'in dini olarak veya olması gereken din, yahut karıştırılmış/bulanık bir din anlamında yorumlar; lam harfinin ise şeytanlardan geldiğinde ta'lil, sedeneden (put bekçilerinden) geldiğinde ise sonuçlanma (sayruret) anlamı taşıdığını açıklar.

وأما قراءة ابن عامر : ( قتل أولادهم شركائهم ) برفع القتل ونصب الأولاد وجر الشركاء على إضافة القتل إلى الشركاء ، والفصل بينهما بغير الظرف ، فشيء لو كان في مكان الضرورات وهو الشعر ، لكان سمجا مردودا

Bu müfessire göre ayetteki ifade, müşrik önderlerin dinlerini karıştırıp bozmalarına işaret eder; onlar aslında Hz. İsmail'in dini üzerindeydiler, ancak bu fasit uygulamaları getiren kişi onları o hak dinden uzaklaştırmak istemiştir.

أي ليخلطوا ، لأنهم كانوا على دين إسماعيل ، فهذا الذي أتاهم بهذه الأوضاع الفاسدة ، أراد أن يزيلهم عن ذلك الدين الحق

Kurtubî'ye göre ayet, müşriklerin bir kısmına, çocuklarını öldürmeyi güzel gösteren varlıklardan bahsetmektedir; bu 'ortaklar' putlara hizmet eden kimseler, insanlardan sapkınlar veya şeytanlar olarak yorumlanmıştır. Mücahid'e göre bu, fakirlik korkusuyla kız çocuklarının öldürülmesinin (diri diri gömülmesinin) güzel gösterilmesiyle ilgilidir; şeytanlara 'ortak' denmesi ise insanların Allah'a isyanda onlara itaat ederek onları Allah ile beraber itaate ortak kılmalarındandır. Metnin büyük bölümü ayetteki 'قتل أولادهم شركاؤهم' ibaresinin farklı kıraatlerine (dört kıraat) ve bunların nahiv/i'rab açısından tahliline ayrılmıştır.

قال مجاهد وغيره : زينت لهم قتل البنات مخافة العيلة قال الفراء والزجاج : شركاؤهم ها هنا هم الذين كانوا يخدمون الأوثان وقيل : هم الغواة من الناس وقيل : هم الشياطين وأشار بهذا إلى الوأد الخفي وهو دفن البنت حية مخافة السباء والحاجة

İbn Kesîr'e göre bu ayette anlatılan olay, Allah'ın kevnî meşîeti, iradesi ve seçimiyle gerçekleşmiştir. Bunda Allah'ın tam bir hikmeti bulunmaktadır ve O yaptığından sorumlu tutulmaz, aksine yarattıklarından hesap sorulur.

أي كان هذا واقع بمشيئته تعالى وإرادته واختياره لذلك كونا وله الحكمة التامة في ذلك فلا يسأل عما يفعل وهم يسئلون

Beydâvî'ye göre ayet, müşriklerin çocuklarını öldürmelerinin (kız çocuklarını diri diri gömme gibi) ve onları putlarına kurban etmelerinin kendilerine 'ortakları' tarafından süslü/güzel gösterildiğini anlatır. Bu ortaklar ya cinlerden şeytanlardır ya da putlara bakan tapınak görevlileridir (sedin/kâhinler); onların amacı insanları helake sürüklemek ve dinlerini karıştırıp bozmaktır. Beydâvî ayrıca 'zeyyene' fiilinin farklı kıraatlerdeki okunuşlarını ve bunların Arapça açısından zayıf/şiirde zaruret sayılan yapılarla ilişkisini dilbilimsel olarak tartışır.

زين لكثير من المشركين قتل أولادهم بالوأد ونحرهم لآلهتهم. شركاؤهم من الجن أو من السدنة، وهو فاعل زين.