Taberî bu bölümde iki ayrı meseleyi ele alır: birincisi kıyamet günü mü'min ve kâfirin hesaba çekilmesiyle ilgili rivayet, ikincisi ise 'nولي' kelimesinin tefsiridir. Bu son kelime hakkında müfessirler arasında üç görüş nakleder: bazıları küfür üzerine birbirlerine dost/veli kılınmaları, bazıları ateşte birbirlerini takip etmeleri, bazıları da zalimlerin bir kısmının diğerine musallat edilmesi anlamında olduğunu söylemiştir.

اختلف أهل التأويل في تأويل {نولي} ، فقال بعضهم: معناه: نجعل بعضهم لبعض وليا على الكفر بالله

Zemahşerî'ye göre bu ayette Allah'ın kâfirleri kendi hallerine bırakması, dünyada işledikleri küfür ve günahlar sebebiyle onların birbirlerine dost/veli kılınması anlamına gelir; bu durum tıpkı şeytanların ve azgın insanların birbirine yardımcı olması gibidir. Ayrıca kıyamet günü de bu kişiler dünyadaki gibi birbirlerinin dostu ve yakını olacaklardır. Bina, mal ve sayıca çokluk gibi dünyevi imkânların bu kimselere verilmesi de aynı bağlamda ele alınmıştır.

نخليهم حتى يتولى بعضهم بعضا كما فعل الشياطين وغواة الإنس ، أو نجعل بعضهم أولياء بعض يوم القيامة وقرناءهم كما كانوا في الدنيا بسبب ما كسبوا من الكفر والمعاصي

Râzî bu ayette bazı zalimlerin diğerlerine musallat kılınmasının, o kesimin zulmü kendi kazanımı (kesb) olarak edinmiş olmasından kaynaklandığını belirtir; burada cinsiyet/tür ortaklığının zulmün birleşmesine sebep olduğunu ifade eder. Ayrıca kâfirlerin peygamberler kendilerine apaçık delillerle geldiğinde, kendilerinde bulunan bilgiyle (ilim diye adlandırdıkları şeylerle, yani şirk, tekzip ve deve kesme gibi şüphelerle) sevindiklerini aktarır. Bu bağlamda Zemahşerî'nin yorumunu manaya uzak bulup eleştirir.

فالمعنى نولي بعض الظالمين بعضا بسبب كون ذلك البعض مكتسبا للظلم ، والمراد منه ما بينا أن الجنسية علة للضم

Bu müfessire göre metinde geçen ifade, cinlerden ve insanlardan zulmedenleri (Allah'ı yalanlayan ve inkâr eden kimseleri) kastetmektedir. Abdurrahman b. Zeyd b. Eslem'in görüşü nakledilerek, bu kişilerin yalanlama ve inkâr yoluyla zulmettikleri belirtilmektedir.

وقال عبد الرحمن بن زيد بن أسلم في قوله قال ظالمي الجن وظالمي الإنس وقرأ اي من التكذيب والجحود

Beydâvî'ye göre 'bazı zalimleri bazılarına musallat kılarız' ifadesi, kazandıkları küfür ve isyanlar sebebiyle zalimlerin birbirlerine terk edilmesini veya birbirlerine dünyada arkadaş olduğu gibi azapta da yoldaş kılınmalarını ifade eder. Cin ve insan topluluğuna hitapla gelen elçilerin gerçekte sadece insanlardan olduğu, ancak cinlerle birlikte zikredildikleri için hitabın ikisine de yöneltildiği belirtilir. Kıyamet günü inkârcıların kendi aleyhlerine şahitlik etmeleri, dünya hayatına kapılıp ahireti tamamen terk etmelerinin kötü sonucu olarak sunulur ve bu durum dinleyenler için bir uyarı teşkil eder.

الرسل من الإنس خاصة، لكن لما جمعوا مع الجن في الخطاب صح ذلك ونظيره يخرج منهما اللؤلؤ والمرجان والمرجان يخرج من الملح دون العذب

Kurtubî'ye göre ayet, dünyada bazı zalimlerin bazılarına musallat edilmesini ifade eder; Allah bir topluluktan razı olduğunda işlerini hayırlılarına, gazap ettiğinde ise şerlilerine verir. Bu durum zalim için bir tehdittir: zulmünden vazgeçmezse başka bir zalim ona musallat edilir.

إذا سخط الله على قوم ولى أمرهم شرارهم