Zemahşerî'ye göre ayetteki 'ikinin ikincisi' ifadesi Hz. Peygamber ve Ebu Bekir'i (r.a.) işaret eder; mağara Sevr dağındaki bir mağaradır ve orada üç gün kalmışlardır. Müşrikler mağaranın üzerine geldiğinde Ebu Bekir'in endişesi ve Hz. Peygamber'in ona verdiği cevap ('İkisi hakkında ne düşünürsün ki Allah üçüncüleridir') aktarılır. Ayrıca Allah'ın güvercin ve örümcek göndererek onları koruduğuna dair rivayetler ile sekînenin Hz. Peygamber'in kalbine bırakılan bir güven ve emniyet duygusu olduğu belirtilir.

فقال : إن تصب اليوم ذهب دين الله ، فقال عليه الصلاة والسلام : ( ما ظنك باثنين الله ثالثهما )

Bu metinde Râzî, Hristiyanların teslis inancını iki ihtimalle değerlendirir: sıfatlarda teslis (bu geçerli olamaz çünkü Ehl-i Sünnet'in de kabul ettiği bir şeydir) veya zâtlarda teslis (bu ise şirktir). Kadîm ve müstakil üç zâtın kabulü, Uknum-i Kelime'nin İsa'ya, Uknum-i Hayat'ın Meryem'e hulûl etmesi caiz görüldüğü için ispatlanmış olur, dolayısıyla Hristiyanlar ve aynı gerekçeyle Yahudiler de müşrik kapsamına girer. Bu bağlamda zimmet ehlinin de 'müşrik' ismi altına girdiği, bu yüzden kıtal hükmünün onlara da uygulanabileceği sonucuna varılır.

فثبت أنهم قائلون بإثبات ذوات قائمة بالنفس قديمة أزلية وهذا شرك ، وقول بإثبات الآلهة ، فكانوا مشركين ، وإذا ثبت دخولهم تحت اسم المشرك ؛ وجب أن يكون اليهودي كذلك ضرورة أنه لا قائل بالفرق

Bu metin, 'sâlisü selâsetin' (üçün üçüncüsü) ifadesinin dilbilgisel yapısını açıklar ve Hristiyanların Baba-Oğul-Kutsal Ruh inancının, kelime olarak 'üç ilah' demeseler bile mantıken üç ilaha inanmayı gerektirdiğini belirtir. Kurtubî'ye göre onlar bu ifadeden kaçınsalar da, Baba'nın ilah, Oğul'un ilah, Ruhu'l-Kudüs'ün ilah olduğunu söylemeleri, teslis inancını zorunlu kılar. Allah onları bu sözleri sebebiyle tekfir etmiştir.

وإنما يمتنعون من العبارة وهي لازمة لهم وما كان هكذا صح أن يحكى بالعبارة اللازمة وذلك أنهم يقولون : إن الابن إله والأب إله وروح القدس إله

İbn Kesîr, 'Allah üçün üçüncüsüdür' ifadesinin kime ait olduğu konusunda görüş ayrılığı bulunduğunu belirtir. Bir görüşe göre bu hem Yahudilerin Üzeyr'i hem Hristiyanların Mesih'i Allah'ın oğlu sayması anlamına gelir, ancak İbn Kesîr bunu garip/zayıf bir yorum olarak niteler. Kendisi, âyetin özellikle Hristiyanlar hakkında indiğini tercih eder; bu bağlamda ya teslis (üç unsur: Baba, Oğul, Baba'dan Oğul'a sudur eden Kelime) kastedilmiş ya da Mesih ve annesinin Allah ile birlikte iki ilah sayılması kastedilmiştir.

وهذا قول غريب في تفسير الآية أن المراد بذلك طائفتي اليهود والنصارى والصحيح أنها نزلت في النصارى خاصة قاله مجاهد وغير واحد

Beydâvî'ye göre 'Allah üçün üçüncüsüdür' sözü, teslis inancındaki Nesturî ve Melekâniyye Hristiyanlarının üç hipostaz (akanim) görüşünü, ayrıca daha önce Ya'kubiyye'nin ittihad görüşünü hikaye etmektedir. Ayet, varlıkta ibadete layık ve tüm mevcudatın kaynağı olan tek bir ilahtan başka ilah bulunmadığını, bu inançtan dönmeyenlere elem verici azabın dokunacağını bildirir. Son olarak tevbe ve istiğfara çağrılan bu kişilerin, bu tehdit ve açıklamadan sonra ısrarlı inkarları müfessir tarafından bir tür şaşkınlık ifadesi olarak yorumlanır.

وهو حكاية عما قاله النسطورية والملكانية منهم القائلون بالأقانيم الثلاثة وما سبق قول اليعقوبية القائلين بالاتحاد. وما من إله إلا إله واحد وما في الوجود ذات واجب مستحق للعبادة من حيث إنه مبدئ جميع الموجودات إلا إله واحد

Taberî'ye göre bu ayet, Hristiyanların 'Allah üçün üçüncüsüdür' diyerek küfür ve şirke düştüklerini bildiren bir haberdir; bu söz, Yakubî, Melkanî ve Nestûrî ayrılığından önce Hristiyanların çoğunluğunun kabul ettiği teslis inancına dayanır. Ayetteki tehdit hem bu görüşü söyleyenleri hem de 'Mesih Allah'tır' diyenleri kapsayacak şekilde umumileştirilmiştir, çünkü her iki grup da kâfir ve müşriktir. Metinde ayrıca 'onlardan' zamirinin İsrailoğullarına (Hristiyanlara) döndüğü belirtilmiştir.

الله ثالث ثلاثة. وهذا قول كان عليه جماهير النصارى قبل افتراق اليعقوبية والملكانية والنسطورية