Taberî'ye göre bu ayet, Peygamber'in adaletli hükmüne razı olmayıp cahiliye hükmünü arayan yahudileri kınamaktadır; oysa ellerinde Allah'ın gerçek hükmünü açıklayan kitap vardır. Ardından Allah, tevhide ve rububiyetine inananlar nazarında kendi hükmünden daha güzel bir hüküm olamayacağını vurgulayarak bu tutumu yadırgamaktadır.

أيبغي هؤلاء اليهود الذين احتكموا إليك فلم يرضوا بحكمك، وقد حكمت فيهم بالقسط حكم الجاهلية، يعني أحكام عبدة الأوثان من أهل الشرك، وعندهم كتاب الله فيه بيان حقيقة الحكم الذي حكمت به فيهم، وإنه الحق الذي لا يجوز خلافه.

Bu metinde Râzî, ayetteki 'yebgûne/tebgûne' okuyuş farklarını (İbn Âmir'in hitap sîgasıyla, diğerlerinin gaib sîgasıyla okuması) ve 'el-hukmu'nun merfû okunuşuyla ilgili kıraat vecihlerini aktarır. Ardından ayetin, Yahudilerin güçlülerini kayırıp zayıflarına hükmü uyguladıkları cahiliye hükmüne özlem duymalarını yasakladığını, ya da bir kitap ve ilim ehli oldukları halde salt cehalet ve hevadan ibaret olan cahiliye hükmünü arzulamalarının onlara bir kınama olduğunu belirtir.

وقيل : إنهم كانوا إذا وجب الحكم على ضعفائهم ألزموهم إياه ، وإذا وجب على أقويائهم لم يأخذوهم به ، فمنعهم الله تعالى منه بهذه الآية

Kurtubî, bu bölümde asıl ayet metninden çok, ayetin bağlamında geçen 'Yahudi hâkimliği' konusundan hareketle babanın çocukları arasında mal bağışında eşitliği gözetmesi meselesini tartışır. Çocuklar arasında eşitsiz bağış (nihle) yapmanın caiz olup olmadığı hususunda alimlerin görüşlerini aktarır: Tavus, Zahiriler ve bir rivayete göre Ahmed b. Hanbel bunu yasaklarken, Mâlik, Sevrî, Leys ve Şâfiî caiz görmüştür. Kurtubî, yasaklayanların delillerini (Hz. Peygamber'in Beşîr kıssasındaki 'buna adalet olmayan bir şeye şahitlik etmem' sözü) daha güçlü ve tercihe şayan bulur.

واحتج الأولون بقوله عليه السلام لبشير : ( ألك ولد سوى هذا ( قال نعم فقال : ( أكلهم وهبت له مثل هذا ( فقال لا قال : ( فلا تشهدني إذا فإني لا أشهد على جور

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın hükmünden yüz çevirip cahiliye ehlinin kendi görüş ve heveslerine göre koydukları hükümlere veya benzer şekilde Tatarların Cengiz Han'dan alınan 'Yasak' adlı yapma kanunlarına başvuranları kınamaktadır. Bu müfessire göre kitap ve sünnetin hükmü dışında bir hükme başvuran ve bunu tercih eden kişi kâfir olur ve Allah'ın hükmüne dönene kadar kendisiyle savaşılması gerekir.

وكما يحكم به التتار من السياسات الملكية المأخوذة عن ملكهم جنكر خان الذي وضع لهم الياسق وهو عبارة عن كتاب مجموع من أحكام قد اقتبسها عن شرائع شتى من اليهودية والنصرانية والملة الإسلامية وغيرها

Beydâvî'ye göre ayette geçen 'cahiliyye hükmü', hevaya tabi olma ve hükümde meyil/müdâhene anlamına gelen cahiliyye milletinin hükmüdür. Bir görüşe göre ayet, Kureyza ve Nadîr oğullarının, öldürülenler arasında cahiliyyedeki gibi ayrım yapılmasını Peygamber'den talep etmeleri üzerine inmiştir. Ayrıca 'Allah'tan daha güzel hüküm veren kimdir' ifadesindeki hükmün güzelliğinin, ancak yakîn sahibi kimseler nezdinde bilinip anlaşılabileceği; çünkü onların işleri inceleyip düşünen ve gerçeği kavrayan kişiler olduğu belirtilmiştir.

وقيل نزلت في بني قريظة والنضير طلبوا إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم أن يحكم بما كان يحكم به أهل الجاهلية من التفاضل بين القتلى.