Zemahşerî'ye göre bu ifade, düşmanların sulha yönelirken içlerinde gizledikleri hile ve tuzaktan korkulmamasını, çünkü Allah'ın bu hileye karşı yeterli ve koruyucu olduğunu bildirmektedir. Emrin Allah'a havale edilmesi ve O'nun vekil kılınması, her işin O'nun tedbirine bırakılması anlamındadır. Ayrıca müfessir, Resul'e verilen beş vasfın (şahit, mübeşşir, münzir, davetçi, sirac-ı münir) her birinin kendisine uygun bir hitapla eşleştirildiğini belirtir.

ولا تخف من إبطانهم المكر في جنوحهم إلى السلم ، فإن الله كافيك وعاصمك من مكرهم وخديعتهم . قال مجاهد ، يريد قريظة

Bu müfessire göre münafıklar, kendilerine bir emir verildiğinde dilleriyle itaat ve teslimiyet ifade ederler ancak yanından ayrıldıklarında geceleyin gizlice söyledikleri sözün aksine tuzak planları kurarlar; Allah da bu geceleyin kurdukları gizli planları (biyt) kayda geçirmektedir. Ayrıca ayetin sonunda geçen 'vekil' ismi tartışılarak, Allah'ın kullarına vekil olmasının O'nun kudreti, ilmi ve gına sahibi olmasından kaynaklandığı, bu sıfatların O'nu her türlü tedbir için yeterli kıldığı belirtilmektedir.

قال صاحب ( الكشاف ) : أي زورت وزينت خلاف ما قلت وما أمرت به ، أو خلاف ما قالت وما ضمنت من الطاعة ، لأنهم أبطنوا الرد لا القبول والعصيان لا الطاعة

Kurtubî bu pasajda birden fazla ayet parçasını art arda ele almaktadır. Öne çıkan konu, münafıkların 'itaat ettik' demelerinin gerçek itaat sayılmayacağıdır; çünkü Allah onların bu sözlerini tasdik etmemiş, itaatlerini hükme bağlamamıştır. Bundan, kalben inanç olmaksızın sadece dille söylenen sözün fayda vermeyeceği sonucu çıkarılmaktadır. Ayrıca 'tebyît' kelimesinin geceleyin bir işi kararlaştırmak anlamına geldiği, münafıkların gece gizlice Peygamber'in sözünü değiştirme kastıyla bir şey tasarladıkları da açıklanmaktadır.

لأن من لم يعتقد الطاعة ليس بمطيع حقيقة لأن الله تعالى لم يحقق طاعتهم بما أظهروه فلو كانت الطاعة بلا إعتقاد حقيقة لحكم بها لهم فثبت أن الطاعة بالإعتقاد مع وجودها

İbn Kesîr'e göre bu ayet münafıkların Peygamber'e karşı görünürde itaat ve uyum gösterdiklerini, fakat gece gizlice bir araya gelip açıkladıklarının aksine bir tutum sergilediklerini haber vermektedir. Allah'ın onların gizlediklerini bilip yazdırdığı, kullar üzerine görevlendirilmiş yazıcı meleklerin bunu kayıt altına aldığı belirtilir. Bu, münafıkların gizli anlaşmalarına ve Rasûl'e muhalefetlerine rağmen Allah'ın onları bundan dolayı cezalandıracağına dair bir tehdit içermektedir.

يخبر تعالى عن المنافقين بأنهم يظهارون الموافقة والطاعة أي خرجوا وتواروا عنك أي استسروا ليلا فيما بينهم بغير ما أظهروه لك

Beydâvî'ye göre Peygamber'e itaat, hakikatte Allah'a itaattir; çünkü Peygamber tebliğ edici (mübelliğ), emir sahibi ise Allah'tır. Münafıklar yüzeyde itaat sözü verip huzurdan çıktıklarında söylediklerinin aksini gizlice kararlaştırmakta, Allah da onların bu gizli planlarını kayıt altına almaktadır. Peygamber'e emredilen ise onlardan yüz çevirmesi ve işini Allah'a havale etmesidir, çünkü onun görevi tebliğ, hesap görmek ise Allah'a aittir.

من يطع الرسول فقد أطاع الله لأنه عليه الصلاة والسلام في الحقيقة مبلغ، والأمر هو الله سبحانه وتعالى

Taberî'ye göre bu ayette Allah, Hz. Peygamber'e işlerini kendisine havale etmesini ve O'na güvenmesini emretmektedir; Allah kendisine yönelen her ihtiyacında ona yeterlidir ve onu koruyup gözetendir. Ayrıca ayetteki münafıkların gece vakti Peygamber'in emrettiği sözü değiştirdikleri, Allah'ın da bu değişikliği amel defterlerine yazdığı belirtilir.

وحسبك بالله فيما يأمرك وكيلا، وحفيظا بك