Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın müminleri kâfirlere karşı cihada teşvik etmesi, münafıkların cihaddaki gevşekliğini ise kınamasıdır. Dünya hayatını ahiret sevabına satanlar, Allah yolunda mallarını ve canlarını feda edenlerdir; kim Allah'ın dinini yüceltmek için savaşır, öldürülür veya düşmanı yenerse, Allah ona büyük bir ecir vaat etmektedir. Bu 'büyük' mükâfatın miktarını ise ancak Allah bilmektedir.

وهذا حض من الله المؤمنين على جهاد عدوه من أهل الكفر به على أحايينهم غالبين كانوا أو مغلوبين، والتهاون بأحوال المنافقين في جهاد من جاهدوا من المشركين

Râzî'ye göre bu ayet, Allah yolunda savaşan kimsenin iki durumdan birine gireceğini belirtir: ya kâfirler tarafından öldürülür ya da onlara galip gelir; her iki halde de büyük ecir vaadedilmiştir. Bu ecrin her iki ihtimalde de sabit olması, cihaddan daha şerefli bir amel bulunmadığını gösterir. Mücahidin bu iki ihtimalden birine nefsini hazırlaması gerektiği, aksi halde savaştan kaçma ihtimalinin doğacağı belirtilir.

فاذا كان الأجر حاصلا على كلا التقديرين لم يكن عمل أشرف من الجهاد . وهذا يدل على أن المجاهد لا بد وأن يوطن نفسه على أنه لا بد من أحد أمرين ، إما أن يقتله العدو ، وإما أن يغلب العدو ويقهره

Kurtubî'ye göre ayet, Allah yolunda savaşan mücahidin iki nihai halinden bahseder: ya şehit olarak öldürülmesi ya da galip gelip ganimet alması; ayet bu iki uç durumu zikredip aradaki halleri buna ilhak etmiştir. Ayetin zahiri, şehit olanla ganimetle dönenin sevap bakımından eşit tutulduğunu gösterir; ancak müfessir, Sahih-i Müslim'deki hadislerden hareketle ganimet alanın ecrinin şehit olandan veya sadece ecirle dönenden daha az olabileceğini, çünkü niyetin ganimetle bölündüğünü tartışır. Sonuçta Kitap ile Sünnet arasında bir çatışma olmadığı, ganimet alanın da ecri bulunduğu ancak dünya nimetinden faydalanması sebebiyle ecrinin eksilebileceği sonucuna varılır.

فذكر تعالى غايتي حالة المقاتل وأكتفى بالغايتين عما بينهما ذكره إبن عطية الثالثة ظاهر الآية يقتضي التسوية بين من قتل شهيدا أو انقلب غانما

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın mü'min kullarına düşmanlarına karşı tedbirli olmayı emrettiğini, bunun da silah ve mühimmat hazırlamayı ve Allah yolunda seferberlikle sayıca çoğalmayı gerektirdiğini bildirir. 'Sebat/topluluklar halinde' ifadesi grup grup, birlik birlik, müfrezeler halinde çıkmak anlamına gelir. Allah yolunda savaşan kimseye, öldürülsün ya da galip gelsin, Allah katında büyük bir mükâfat ve bol bir ecir vardır.

يأمر الله تعالى عباده المؤمنين بأخذ الحذر من عدوهم وهذا يستلزم التأهب لهم بإعداد الأسلحة والعدد وتكثير العدد بالنفير في سبيل الله ( ثبات ) أي جماعة بعد جماعة وفرقة وسرية بعد سرية والثبات جمع ثبة

Beydâvî'ye göre 'yeşrûne' fiili iki şekilde anlaşılabilir: ya dünya hayatını ahiret karşılığında satan (yani ahiret için canını feda eden) muhlis müminleri kastediyor ve anlam, savaştan geri kalanlara karşı bu kimselerin savaşması gerektiğidir; ya da dünyayı ahirete tercih edip satın alan, yani savaştan geri kalanları kastediyor ve anlam onları bu tutumdan vazgeçirmeye teşviktir. Ayrıca 'öldürülür ya da galip gelir' ifadesinin, mücahidin savaşta sebat edip ya şehadetle ya da zaferle şereflenmesi gerektiğine, asıl amacının öldürmek değil hakkı yüceltmek ve dini aziz kılmak olması gerektiğine dikkat çektiği belirtilir.

وإنما قال فيقتل أو يغلب تنبيها على أن المجاهد ينبغي أن يثبت في المعركة حتى يعز نفسه بالشهادة أو الدين، بالظفر والغلبة وأن لا يكون قصده بالذات إلى القتل، بل إلى إعلاء الحق وإعزاز الدين.