Bu müfessire göre ayetteki 'nasîban mefrûzâ' ifadesi, erkeklere ve kadınlara mirastan belirli, farz kılınmış ve önceden tayin edilmiş bir hissenin verildiğini anlatır; ayet cahiliye döneminde kadınların ve küçüklerin mirastan pay alamaması uygulamasını kaldırmak üzere inmiştir. Ayrıca 'mefrûzâ' kelimesinin nasb oluşu dil açısından mastar yerine geçtiği için açıklanmış, bunun bir sıfat/hal konumunda olduğu belirtilmiştir.

كانوا لا يورثون النساء، فنزلت

Bu metinde Râzî, ayette geçen 'terekten hisse' hükmünün akrabalık bağı kurulanlara (zevc-zevce ya da 'akrabin' lafzıyla) has olduğunu, zi'l-erhâmın bu hükme dahil olmadığını tartışır. Ona göre 'akrabîn' lafzı belirsiz bir yakınlık derecesini değil, insana en yakın olanları (ana-baba ve çocukları) ifade eder, çünkü aksi takdirde bütün insanlığın bu hükme girmesi gerekirdi ki bu batıldır. Ayrıca 'nasîban' kelimesinin nasb sebebine dair de dilbilimsel ihtimaller sıralanmıştır.

وثانيهما : أن هذه الآية مختصة بالأقربين ، فلم قلتم إن ذوي الأرحام من الأقربين ؟ وتحقيقه أنه إما أن يكون المراد من الأقربين من كان أقرب من شيء آخر ، أو المراد منه من كان أقرب من جميع الأشياء ، والأول باطل ؛ لأنه يقتضي دخول أكثر الخلق فيه

Kurtubî bu bölümde önce ayetin nüzul sebebini aktarır: Sa'd b. Rebî'in kızlarına ve dul eşine miras bırakmadan öldüğü, bunun üzerine Hz. Peygamber'in Süveyd ve Urfece'ye durumu bildirdiği ve ayetin bunun üzerine nazil olduğu anlatılır. Ardından ayetteki 'nasîben mefrûdan' ifadesinden hareketle, mirasın taksiminde payı olan herkese -kullanılabilir bir fayda sağlamasa bile- pay verilmesi gerektiği konusunda fakihlerin görüşleri (Mâlik, Ebû Hanîfe, Şâfiî, İbn Ebî Leylâ, Ebû Sevr) karşılaştırmalı olarak sunulur. Kurtubî kendi tercihini de belirterek, faydayı ortadan kaldıran ve malın değerini düşüren taksimin düşmesinin (yani böyle durumlarda taksim yapılmamasının) daha isabetli görüş olduğunu savunur.

وأيضا فإن الآية ليس فيها تعرض للقسمة وإنما اقتضت الآية وجوب الحظ والنصيب للصغير والكبير قليلا كان أو كثيرا ردا على الجاهلية فقال : للرجال نصيب وللنساء نصيب وهذا ظاهر جدا فأما إبراز ذلك النصيب فإنما يؤخذ من دليل آخر

Beydâvî'ye göre ayet, erkeklere ve kadınlara mirastan kesin ve düşürülemez bir pay belirlenmiş olduğunu ifade eder; 'nasîben mefrûdan' ifadesi mirasçının hakkından vazgeçmesi halinde bile bu hakkın düşmeyeceğine delildir. Ayrıca paylaşma sırasında hazır bulunan akraba, yetim ve yoksullara mirastan bir şey verilmesinin, gönüllerini hoş tutmak amacıyla emredildiği, ancak bunun vücûb mu nedb mi olduğunun tartışmalı olduğu belirtilir.

وفيه دليل على أن الوارث لو أعرض عن نصيبه لم يسقط حقه

İbn Kesîr, çoğu müfessire göre bu ayetin miras ayetiyle nesholunduğunu nakleder; ancak Ebû Müslim el-İsfehânî'den nakledilen farklı bir görüşe göre ayet mensuh değil, miras ayetleriyle açıklanmış (müfesser) durumdadır ve anlamı, Allah'ın anne-baba ile akrabaların mirasçı kılınmasında hükmen eşit olduklarıdır. Ayrıca Câbir'den rivayet edilen bir hadise göre bu ayet, kocası ölen ve kızlarına miras kalmadığını bildiren Ümmü Kücce'nin Peygamber'e gelmesi üzerine inmiştir.

أن هذه الآية منسوخة نسختها آية الميراث