Taberî, âyette geçen emanetlerin eda edilmesi ve adaletle hükmedilmesi emrinin muhatabının Müslümanların işlerini yöneten valiler/idareciler olduğunu, kendisine göre en doğru görüşün bu olduğunu belirtir. Ona göre âyet, idarecilere fey, hak ve emanetleri sahiplerine adaletle teslim etmelerini ve halk arasında adaletle hükmetmelerini emretmektedir. Sultanın halka mallarını vermesi ve Peygamber'in Kâbe anahtarlarını Osman b. Talha'ya iade etmesiyle ilgili rivayetleri de zikreder ancak tercihi valiler görüşüdür.

وأولى هذه الأقوال بالصواب في ذلك عندي قول من قال: هو خطاب من الله إلى ولاة أمور المسلمين بأداء الأمانة إلى من ولوا في فيئهم وحقوقهم، وما ائتمنوا عليه من أمورهم بالعدل بينهم في القضية

Zemahşerî'ye göre metinde geçen ifade birden fazla anlama gelebilir: kişinin mümin olmaları halinde kendi akrabalarına, ya da mümin bir topluluğa, yahut da cennette kendisine eş kılınacak hurilerden oluşan ailesine işaret etmiş olabilir.

إلى عشيرته إن كانوا مؤمنين . أو إلى فريق المؤمنين . أو إلى أهله في الجنة من الحور العين

Râzî bu ayette adaletle hükmetme emrinin, hükmedenlerin sözlerini ve fiillerini Allah'ın işitip görmesiyle ilişkilendirildiğini belirtir; hüküm verirken adalet gösterildiğinde bunun işitildiğini, emanet eda edildiğinde bunun görüldüğünü vurgular. Ayrıca emanet ile hak üzere hükmetme arasındaki sıralamanın, insanın önce kendi nefsiyle ilgili görevleri (emaneti eda etmek) sonra başkalarıyla ilgili görevleri (hak ile hükmetmek) yerine getirmesi ilkesine uygun olduğunu açıklar. Kadı ve valilerin hükümlerine insanların maslahatları emanet edildiğinden, bu makamda gafletten kaçınmanın diğer yerlerden daha öncelikli olduğunu ifade eder.

وهي أن كلما كان احتياج العبد أشد كانت عناية الله أكمل ، والقضاة والولاة قد فوض الله إلى أحكامهم مصالح العباد ، فكان الاهتمام بحكمهم وقضائهم أشد

Bu müfessire göre âyet, delilin/ispatın davacıya, yeminin ise inkâr edene ait olduğu ilkesini içerir ve öncelikle valilere, emirlere ve hâkimlere yönelik bir hitaptır; ancak mana bakımından emanetlerin edası konusunda daha önce belirtildiği gibi tüm insanları da kapsar. Hadislerde geçtiği üzere herkes bir bakımdan 'râi' (gözetici/sorumlu) ve hükmedici konumundadır; imam, erkek, kadın ve köle kendi sorumluluk alanlarında hesaba çekilecek hâkimler mesabesindedir. Aynı şekilde âlim de fetva verip hükmettiğinde, helal-haram, farz-nedb, sıhhat-fesad arasında ayrım yaptığında bu işi bir emanet ve infaz edilecek bir hüküm olarak yerine getirmiş olur.

وهذا خطاب للولاة والأمراء والحكام ويدخل في ذلك بالمعنى جميع الخلق كما ذكرنا في أداء الأمانات

İbn Kesîr'e göre âyet, emanetlerin ehline verilmesini ve insanlar arasında adaletle hükmedilmesini emretmektedir; bu hüküm hem iyi hem kötü herkes için geçerli genel bir emirdir. Âyetin nüzul sebebi olarak, Mekke'nin fethinde Hz. Peygamber'in Kâbe'nin anahtarını emanetçisi Osman b. Talha'dan alıp, Abbas'ın talebine rağmen tekrar ona iade etmesi olayı nakledilir. Bununla birlikte müfessir, âyetin bu özel olaya bağlı olsun ya da olmasın hükmünün umumi olduğunu, İbn Abbas ve Muhammed b. Hanefiyye'nin de bunu iyi-kötü herkes için geçerli kıldığını vurgular; ayrıca bazı âlimlerin bu âyeti özellikle hükümdarlar/hâkimler bağlamında yorumladığını belirtir.

وهذا من المشهورات أن هذه الآية نزلت في ذلك وسواء كانت نزلت في ذلك أو لا فحكمها عام ولهذا قال ابن عباس ومحمد ابن الحنفية هي للبر والفاجر أي هي أمر لكل أحد

Beydâvî'ye göre 'emanetleri ehline verin' hitabı tüm mükelleflere ve her türlü emanete şamil bir hükümdür, ancak ayet Mekke fethi günü Osman b. Talha'nın Kâbe anahtarını vermeyi reddetmesi ve sonrasında Hz. Ali'nin anahtarı alıp Peygamber'e teslim etmesi, Abbas'ın sedaneyi (Kâbe hizmetini) istemesi üzerine Allah'ın anahtarın sahibine iade edilmesini emretmesi olayı üzerine inmiştir. Ayrıca ayetteki 'adaletle hükmedin' ifadesi, insanlar arasında hüküm verirken insaf ve eşitliğe riayet edilmesi anlamındadır ve bu hitabın özellikle yöneticilere (velilere) yönelik olabileceği de belirtilmiştir.

فلوى على كرم الله وجهه يده وأخذه منه وفتح، فدخل رسول الله صلى الله عليه وسلم وصلى ركعتين فلما خرج سأله العباس رضي الله عنه أن يعطيه المفتاح ويجمع له السقاية والسدانة.