Zemahşerî'ye göre bu metinde 'zina' kelimesinin doğrudan kullanılmayıp bunun yerine 'fecerabihâ', 'habüse bihâ' gibi kinayeli ifadelerin tercih edildiği, çünkü zina konusunda edep ve kinaye gözetilmesinin uygun olmadığı belirtilir. Ayrıca 'el-bağy' kelimesinin erkeklere düşkün olan fahişe kadın anlamına geldiği açıklanır ve bu kelimenin sarf yapısı (vezni) hakkında Müberred ile İbn Cinnî arasındaki görüş farkı nakledilir.

والبغي : الفاجرة التي تبغي الرجال ، وهي فعول عند المبرد ( بغوي ) فأدغمت الواو في الياء . وقال ابن جنى في كتاب التمام : هي فعيل ، ولو كانت فعولا لقيل : ( بغو ) كما قيل : فلان نهو عن المنكر

Bu metin, teyemmüm ayeti etrafında doğan çok sayıda fıkhi meseleyi (yolculukta suyun unutulması, su aramanın vakti, teyemmümün gusül yerine geçmesi, namaz sırasında suyun bulunması, namazların cem'i vb.) sırayla ele alarak farklı mezheplerin (Şâfiî, Hanefî, Ebû Yûsuf, Ahmed b. Hanbel) görüşlerini ve delillerini karşılaştırır. Râzî her meselede ayetin lafzından hareketle hangi görüşün ayetin şartına (suyu bulamama şartı) daha uygun düştüğünü tartışır ve genellikle Şâfiî'nin delilini 'lenâ' diyerek destekler.

المسألة الحادية عشرة : قال الشافعي رحمه الله : المسافر إذا لم يجد الماء بقربه لم يجز له التيمم إلا بعد الطلب عن اليمين واليسار ، وإن كان هناك واد هبط إليه ، وإن كان جبل صعده . وقال أبو حنيفة رحمه الله : إذا غلب على ظنه عدم الماء لم يجب طلبه

Kurtubî bu ayette "hattâ ta'lemû mâ tekûlûn" ifadesinin, kişinin ne söylediğini tam bir yakîn ile bilmesi anlamına geldiğini, sarhoşun ise söylediğini bilemeyeceğini belirtir. Bu bağlamda sarhoşun boşama (talak) hükmünün geçerli olup olmadığı konusundaki alimler arasındaki ihtilafı aktarır; bir grup sarhoşun talakının geçerli olmadığını (Osman b. Affân, İbn Abbas, Tâvûs, Atâ, Leys, İshak, Ebû Sevr, Müzenî, Tahâvî), diğer bir grup ise geçerli olduğunu (Ömer b. Hattâb, Muâviye, Ebû Hanîfe, Sevrî, Evzâî) savunur. Mâlik ise talak ve kısası gerekli görürken nikah ve alışverişi geçersiz saymıştır.

أي حتى تعلموه متيقنين فيه من غير غلط والسكران لا يعلم ما يقول ولذلك قال عثمان بن عفان رضي الله عنه : إن السكران لا يلزمه طلاقه

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen 'sükr' ifadesiyle kastedilen içki sarhoşluğudur; namaza sarhoşken yaklaşılmaması emredilmiştir, çünkü hitap ne söylediğini anlamayan kimseye değil, teklifi kavrayan sarhoşadır. Ayrıca ayetin nüzul sebebi olarak Sa'd b. Ebî Vakkas'ın içki içildiği bir mecliste burnunun yaralanması olayı ve Hz. Ömer'in içki hakkında kesin bir hüküm istemesi rivayet edilmiştir. Bu ayetin, Mâide suresindeki içkinin tamamen haram kılınması ayetinden önce nazil olduğu belirtilmiştir.

وقد ذكره غير واحد من الأصوليين وهو أن الخطاب يتوجه إلى من يفهم الكلام دون السكران الذي لا يدري ما يقال له فإن الفهم شرط التكليف

Taberî bu ayette geçen 'sekr' (sarhoşluk) kelimesinin içki sarhoşluğu anlamına geldiğini, ayetin sarhoşken namaza yaklaşılmamasını emrettiğini aktarır. Ayrıca 'lems' (dokunma) kelimesinin cima anlamına geldiğini, çünkü Peygamber'in eşini öptükten sonra abdest almadan namaz kıldığına dair haberlerin bunu doğruladığını belirtir. Su bulunamayan bir seferde teyemmüm ayetinin nazil olduğuna dair rivayeti de nakleder.

وأولى القولين في ذلك بالصواب قول من قال: عنى الله بقوله: : الجماع دون غيره من معاني اللمس، لصحة الخبر عن رسول الله صلى الله عليه وسلم أنه قبل بعض نسائه ثم صلى ولم يتوضأ

Bu müfessire göre ayet, sarhoşken veya cünüpken namaza/mescide yaklaşılmasını yasaklamakta, sarhoşluğun içki veya uyku kaynaklı olabileceğini belirtmekte, cünüp kişinin yolcu olması durumunda mescidden geçebileceğini (Şâfiî görüşü) veya hiç geçemeyeceğini (Ebû Hanîfe görüşü) ele almaktadır. Ayrıca teyemmümün abdest bozukluğunu (hades) tam olarak kaldırmadığına, sadece namaza müsaade ettiğine dair delil bulunduğunu, lems (dokunma) kelimesinin Şâfiî'ye göre abdesti bozan bir temas olduğunu aktarmaktadır.

وفيه دليل على أن التيمم لا يرفع الحدث