Zemahşerî'ye göre bu ifade, kişilerin işledikleri fiilin sonuçta helâke (hubût) götürücü olması sebebiyle, o fiili sanki bu helâk için işlemişler gibi tasvir edilmesiyle ilgilidir. Fiil, hubûta ulaştırma konumunda olduğu için, bu sonuç ona sebep ve amaç kılınmış gibi temsilî bir anlatımla ifade edilmiştir.

لأنه لما كان بصدد الأداء إلى الحبوط : جعل كأنه فعل لأجله ، وكأنه العلة والسبب في إيجاده على سبيل التمثيل

Bu müfessire göre âyetteki kelâle hükmü, ölen kişinin ne çocuğu ne de anne-babasının bulunmadığı durumu ifade eder; kardeşlerin mirasçı olması ancak anne-baba yokluğunda gerçekleşir. Ayrıca âyetin zahiri üç noktada tahsis/tefsire muhtaçtır: kızın varlığı halinde kız kardeşin yarım hisseyi almaması, baba varlığında hiç almaması ve 'kız kardeş' ifadesinin anne-baba bir veya baba bir kız kardeşi kastetmesi, anne bir kız kardeşi kastetmemesi. Hz. Ebû Bekir'in hutbesinde Nisâ suresindeki miras âyetlerinin farklı gruplara (evlat-ebeveyn, eş ve anne bir kardeşler, baba-ana bir kardeşler) tahsis edildiği rivayet edilir.

إلا أنا نقول : هذه الآية تدل على أن الكلالة من لا ولد له ولا والد . وذلك لأن الله تعالى حكم بتوريث الاخوة والأخوات حال كون الميت كلالة ، ولا شك أن الاخوة والأخوات لا يرثون حال وجود الأبوين ، فوجب أن لا يكون الميت كلالة حال وجود الأبوين

İbn Kesîr, kelâle kelimesinin başın etrafını çevreleyen 'iklîl'den alındığını ve çoğu âlimin bunu ölenin ne çocuğu ne babası olan kişi diye tanımladığını belirtir; bazılarına göre ise kelâle sadece çocuğu olmayan kişidir. Hz. Ömer'in bu konuda tereddüt yaşadığını, Hz. Peygamber'den kesin bir açıklama alamadığı için üzüldüğünü rivayetlerle aktarır. Ayrıca kız ve kız kardeş meselesinde İbn Abbas ile İbn Zübeyr'in görüşünün cumhur tarafından reddedildiğini, kız kardeşin farz yoluyla değil ta'sib yoluyla mirasa ortak olduğunu Muaz b. Cebel ve İbn Mes'ud rivayetleriyle destekler.

وقد تقدم الكلام على الكلالة وإشتقاقها وأنها مأخوذة من الإكليل الذي يحيط بالرأس من جوانبه ولهذا فسرها أكثر العلماء بمن يموت وليس له ولد ولا والد

Beydâvî'ye göre bu ayet kelâle konusundaki hükmü tamamlamaktadır: çocuğu olmayan bir kimse ölür ve bir kızkardeşi varsa, mirasın yarısı ona aittir; kızkardeş anne-baba bir veya baba bir kızkardeş olarak yorumlanır çünkü erkek kardeşi asabe kılınmıştır, anne bir erkek kardeş ise asabe olamaz. Eğer kızkardeşin çocuğu yoksa erkek kardeş onun tüm malına mirasçı olur; kızkardeşler ikiden fazla ise miras üçte iki olarak paylaştırılır ve erkek-kadın kardeşler birlikte olduğunda erkeğe kadının iki katı pay verilir.

والمراد بالأخت الأخت من الأبوين أو الأب لأنه جعل أخوها عصبة وابن الأم لا يكون عصبة، والولد على ظاهره فإن الأخت وإن ورثت مع البنت عند عامة العلماء غير ابن عباس رضي الله تعالى عنهما. لكنها لا ترث النصف.

Taberî'ye göre metinde geçen ifade 'sapmayasınız diye' anlamındadır; buradaki 'lâ' lafızdan hazfedilmiş olsa da anlamda gerekli olduğu için kastedilmektedir. Bu okuma, Arapların benzer kullanımlarıyla ve Katade'den nakledilen tefsirle desteklenmektedir.

بمعنى: أن لا تضلوا، وإنما معنى الكلام: وذكر به ليؤمنوا ويتبعوا ما جاءهم من عند الله من الحق

Bu müfessire göre ayetteki 'veled' (çocuk) ifadesi hem babayı hem de doğan çocuğu kapsayacak şekilde kullanılmıştır; dolayısıyla kişinin ne çocuğu ne de babası bulunmaması kastedilmiştir, ancak sadece birinin zikredilmesiyle yetinilmiştir. Ayrıca cumhur ulemaya göre kız çocukları bulunsa bile kız kardeşler asabe sayılır ve mirastan pay alır; İbn Abbas ise kız çocuğu varken kız kardeşi mirasçı saymamıştır çünkü ayette mirasın ancak 'veled' bulunmadığında kız kardeşe geçeceği belirtilmiş, kız da veled kapsamındadır.

لفظ الولد ينطلق على الوالد والمولود فالوالد يسمى والدا لأنه ولد والمولود يسمى ولدا لأنه ولد