Taberî'ye göre bu ayet, Allah'a itaat edip emirlerine uyan ve yasaklarından sakınan takva sahiplerine, Allah katından bir ikram olarak cennetlerin verileceğini anlatır. 'Nüzül' kelimesi 'lehum cennâtün' ifadesinden tefsir olarak mansub gelmiştir, yani Allah'ın onlara indirdiği bir ikramdır. Allah katındaki hayat, ikram ve güzel akıbet, kâfirlerin dünyada geçici ve değersiz bir şekilde yararlandıkları şeylerden daha hayırlıdır; çünkü kâfirlerin faydalandığı şey yok olup gider, Allah'ın ebrar için hazırladığı ise bakidir.

لكن الذين اتقوا الله بطاعته، واتباع مرضاته، في العمل بما أمرهم به، واجتناب ما نهاهم عنه يعني: إنزالا من الله إياهم فيها أنزلهموها؛ ونصب «نزلا» على التفسير، من قوله: لهم جنات تجري من تحتها الأنهار

Zemahşerî'ye göre Allah'ın sevabı, kendi zâtında dünya hayatının o gösterişinden daha hayırlıdır ve daha da bâkîdir, çünkü onun kalıcılığı sürekli ve sonsuzdur. Ayrıca 'يعقلون' kıraatinin ya (gaib sigasıyla) okunmasının öğüt açısından daha etkili olduğunu belirtir. Sonrasında İbn Abbas'tan nakille, Allah'ın dünyayı yarattığını ve insanları mümin, münafık ve kâfir olmak üzere üç sınıfa ayırdığını; müminin azık edindiğini, münafığın süslendiğini, kâfirin ise sadece faydalandığını (temettü ettiğini) aktarır.

وعن ابن عباس رضي الله عنهما أن الله خلق الدنيا وجعل أهلها ثلاثة أصناف : المؤمن ، والمنافق ، والكافر ؛ فالمؤمن يتزود ، والمنافق يتزين ، والكافر يتمتع

Bu metne göre 'takva' kelimesi bütün itaatleri kapsar; çünkü takva hem yasaklanmış şeylerden sakınmayı hem de emredilenleri terk etmemeyi içerir. Ayrıca bazı Râzî'nin ashabından kimseler bu ayeti Allah'ı görme (rü'yetullah) meselesine delil getirmişlerdir, çünkü cennetin bütünüyle bir 'nüzul' (ağırlama/ikram) olması, bunun bir hil'at (şeref/ödül) olması için rü'yeti gerekli kılar.

واحتج بعض أصحابنا بهذه الآية على الرؤية لأنه لما كانت الجنة بكليتها نزلا ، فلا بد من الرؤية لتكون خلعة

Kurtubî'ye göre 'لكن' bağlacı, önceki ayette kâfirlerin dünyada gezip dolaşmalarının onlara büyük bir yarar sağlamadığı anlamındaki nefyi takiben gelen bir istidraktır; takva sahiplerinin ise büyük fayda ve ebedî kalış elde edeceklerini bildirir. 'نزلا' kelimesi 'ثواب' (mükâfat/karşılık) veya 'رزق' (rızık) anlamındadır ve müellif bunun Müslim'de geçen Sevbân hadisindeki cennet ehline sunulan ziyafetle (balık ciğeri, cennet öküzü, selsebîl kaynağı) örtüştüğünü belirtir. Ayrıca bazı müfessirlere (Cabir b. Abdullah, Enes, İbn Abbas, Katade, Hasan) göre bu ayetin Necâşî hakkında indiği rivayet edilmektedir.

إستدراك بعد كلام تقدم فيه معنى النفي لأن معنى ما تقدم ليس لهم في تقلبهم في البلاد كبير الانتفاع لكن المتقون لهم الانتفاع الكبير والخلد الدائم

Beydâvî'ye göre ayette geçen 'nüzül' kelimesi, misafir gelene hazırlanan yiyecek, içecek ve ikramı ifade eder; buradaki kullanımı 'cennât'tan hâl olarak veya te'kid edici bir mastar olarak açıklanabilir. Ayrıca Allah katında olan nimetler çokluğu ve devamlılığı sebebiyle, günahkârların içinde bulunduğu geçici ve az olan şeylerden hayırlıdır.

والنزل: ما يعد للنازل من طعام وشراب وصلة، قال أبو الشعر الضبي: وكنا إذا الجبار بالجيش ضافنا ... جعلنا القنا والمرهفات له نزلا

İbn Kesîr, 'ebrâr' kelimesinin isimlendirilme sebebine dair rivayetleri nakleder. Bu rivayetlere göre onlara ebrâr denilmesinin sebebi, hem ana-babalarına hem çocuklarına iyilik etmeleridir; ana-babanın kişi üzerinde hakkı olduğu gibi çocuğun da kişi üzerinde hakkı vardır. İbn Kesîr, Abdullah b. Ömer'den gelen rivayeti Abdullah b. Amr'dan gelene göre 'daha uygun' bulmuştur.

إنما سماهم الأبرار لأنهم بروا الآباء والأبناء كما أن لوالديك عليك حقا كذلك لولدك عليك حق وهذا أشبه والل