Bu müfessire göre 'yuhsibenne / tahsibenne' okuyuşlarındaki farklılıklar dilbilimsel açıdan tartışılmış, doğru kıraatin yâ ile ve 'ennemâ' lafzının fetha ile okunması olduğu, buna göre ayetin anlamının kâfirlere verilen mühletin (ömrün uzatılması) onlar için hayır olmadığı, aksine günahlarını artırmalarına yol açacağı ve âhirette onlara alçaltıcı bir azap bulunduğu şeklinde olduğu belirtilmiştir. Ayrıca 'istihza' kelimesinin Allah'a nispetle münafık ve müşriklere yönelik ya bir helak/tedmir anlamı ya da onları kınama ve azarlama anlamı taşıdığı, bunun Arap dilinde bir kişinin başına gelen kötü sonucun mizah/alay diliyle ifade edilmesine benzediği aktarılmıştır.

وقال آخرون: بل استهزاؤه بهم: توبيخه إياهم ولومه لهم على ما ركبوا من معاصي الله والكفر به، كما يقال: إن فلانا ليهزأ منه اليوم ويسخر منه؛ يراد به توبيخ الناس إياه ولومهم له، أو إهلاكه إياهم وتدميره بهم

Zemahşerî'ye göre Allah'ın kâfirlere mühlet vermesi, mal ve ömür bakımından nimet vermesi, aslında onları helake sürükleyen bir istidrâctır. Bu nimetler kendiliğinde iyilik olmakla birlikte, kâfirler bunu küfürlerine sebep kıldıklarından, Allah'ın ihsanı ve imkân vermesi 'keyd' ve metin bir tuzak olarak nitelenmiştir. Ayrıca ayetteki 'onlar'ın kimliği hakkında Yahudiler, münafıklar veya Kureyza ve Nadîr'e söz veren münafıklar gibi farklı görüşler nakledilmiştir.

وقيل : والصحة والرزق والمد في العمر : إحسان من الله وإفضال يوجب عليهم الشكر والطاعة ، ولكنهم يجعلونه سببا في الكفر باختيارهم ، فلما تدرجوا به إلى الهلاك وصف المنعم بالاستدراج

Bu müfessire göre âyet, kâfirlere verilen mühlet ve mal-mülk imkânının (imlâ) onlar için gerçek bir hayır olmadığını, çünkü bu imlânın sonucunun günahlarının artması ve alçaltıcı bir azaba dönüşmesi olduğunu bildirir. Râzî burada Ehl-i Sünnet (Ashâbunâ) ile Mu'tezile arasındaki kaza-kader tartışmasına da yer verir; Ehl-i Sünnet bu âyeti Allah'ın fiillerinin gaye ile açıklanamayacağı ve kulun bu imlâ ile birlikte hayrı ve itaati yapmaya güç yetiremediği yönünde delil olarak kullanırken, Mu'tezile buna itiraz eder.

أن هذا الاملاء عبارة عن اطالة المدة ، وهي لا شك أنها من فعل الله تعالى ، والآية نص في بيان أن هذا الاملاء ليس بخير

İbn Kesîr, Allah'ın münafık ve müşrikleri 'istihza etmesi/alay etmesi' ifadesinin farklı yorumlarını nakletmektedir: kimileri bunu gerçek anlamda Allah'ın onlarla alay etmesi, hile ve tuzağı olarak açıklamış; kimileri bunu onları azarlaması ve günahlarından dolayı kınaması şeklinde yorumlamış; kimileri de bunun, kendisine hile yapılan kişinin, hile yapana galip geldiğinde 'seni ben kandırdım' demesi gibi bir karşılık/mukabele üslubu olduğunu söylemiştir.

قال فهذا وما أشبهه من استهزاء الله تعالى ذكره وسخريته ومكره وخديعته للمنافقين وأهل الشرك به عند قائل هذا القول ومتأول هذا التأويل قال وقال آخرون بل استهزاؤه بهم توبيخه إياهم ولومه لهم على ماركبوا من معاصيه والكفر به

Beydâvî'ye göre bu ayette kâfirlere mühlet verilmesinin (imlâ) kendileri için hayır olduğunu zannetmemeleri gerektiği anlatılır; bu mühlet aslında günahlarını artırmaları için verilmiştir ve sonunda onları alçaltıcı bir azap beklemektedir. Metin ayrıca 'yeحسبن' fiilinin tek mef'ûlle mi yoksa iki mef'ûlle mi kullanıldığını, farklı kıraat vecihlerini (ye/te ile okunuşlar) ve 'إملاء' kelimesinin (mühlet verme, ömrü uzatma) anlamını dilbilgisel açıdan tartışır.

إنما نملي لهم ليزدادوا إثما استئناف بما هو العلة للحكم قبلها، وما كافة واللام لام الإرادة. وعند المعتزلة لام العاقبة.

Kurtubî'ye göre bu ayette geçen 'imlâ' (mühlet verme) ömrün uzatılması ve rahat bir hayat sürmesi anlamına gelir; kâfirlere tanınan bu mühlet onlar için bir hayır değil, aksine günahlarını arttırıp azaplarını çoğaltmaları içindir. Ayrıca ayetteki kıraat farklılıkları (yâ/tâ ile okunuşlar) etraflıca incelenmiş ve bu ayetin kaderiyye mezhebinin görüşünü reddettiği belirtilmiştir.

الإملاء طول العمر ورغد العيش