Taberî'ye göre 'وأنتم أعلون' ifadesi, Uhud'da yara alan ve öldürülen Müslümanlara Allah tarafından yapılan bir teselli niteliğindedir. Buna göre 'ولا تهنوا ولا تحزنوا' Müslümanlara Uhud'da düşmandan gördükleri zarar sebebiyle zayıflık göstermemelerini, üzülmemelerini emretmekte, onlara sonunda üstün gelecekleri ve zaferin kendilerinin olacağı müjdesini vermektedir. Bu üstünlüğün şartı ise 'إن كنتم مؤمنين' ifadesiyle belirtildiği üzere Peygamber'in haber verdiklerini tasdik etmeleridir.

وهذا من الله تعالى ذكره تعزية لأصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم على ما أصابهم من الجراح والقتل بأحد، قال: ولا تهنوا ولا تحزنوا يا أصحاب محمد، يعني ولا تضعفوا بالذي نالكم من عدوكم بأحد من القتل والقروح، عن جهاد عدوكم وحربهم

Zemahşerî bu ayette geçen ifadenin savaşta gösterilen cesaret, sabır, düşmanlığın şiddeti, öldürme ve esir almadaki sertlik gibi anlamları bir arada topladığını belirtir. Bu bağlamda ifade, üstün gelen ve galip olanları ('el-Aglebûn el-Kâhirûn') ifade etmek üzere kullanılmıştır.

وهو يجمع الجرأة والصبر على القتال وشدة العداوة والعنف في القتل والأسر ، ومنه أي الأغلبون الأقهرون : قوله تعالى

Bu metne göre Âl-i İmrân 139. ayet, geçmiş toplulukların hallerine bakıldığında batıl ehlinin geçici bir üstünlük yakalasa da nihayetinde zayıflığa mahkûm olduğunu, hak ehlinin devletinin ise yükseleceğini göstermektedir. Bu nedenle Uhud günü kâfirlerin galibiyeti müminlerin kalplerini zayıflatıp korkaklığa sevk etmemeli, aksine güç ve devletin kendilerine döneceği bilinciyle kalpleri kuvvetlenmelidir. Ayrıca müminlerin Bedir'de düşmana verdiği zararın, Uhud'da kendilerine verilenden daha fazla olduğu, dolayısıyla yaraların cihaddaki azim ve gayreti düşürmemesi gerektiği belirtilmiştir.

كأنه قال إذا بحثتم عن أحوال القرون الماضية علمتم أن أهل الباطل وإن اتفقت لهم الصولة ، لكن كان مآل الأمر إلى الضعف والفتور ، وصارت دولة أهل الحق عالية ، وصولة أهل الباطل مندرسة ، فلا ينبغي أن تصير صولة الكفار عليكم يوم أحد سببا لضعف قلبكم ولجبنكم وعجزكم ، بل يجب أن يقوى قلبكم فان الاستعلاء سيحصل لكم والقوة والدولة راجعة اليكم

Kurtubî bu ayette Müslümanlara zaaf göstermemelerini ve Uhud'da uğradıkları hezimet ile yaraya üzülmemelerini emrettiğini belirtir; çünkü onlar iman ettikleri takdirde nihai üstünlük ve galibiyet kendilerinin olacaktır. Ayrıca 'en-a'levn' ifadesinin, Allah'ın Musa'ya söylediği 'innake ente'l-a'lâ' sözüyle paralel olarak bu ümmete verilmiş bir üstünlük ve şeref ifadesi olduğunu, kelimenin Allah'ın 'el-Alî' isminden geldiğini açıklar.

وهذه اللفظة مشتقة من اسمه الأعلى فهو سبحانه العلي وقال للمؤمنين : وأنتم الأعلون

İbn Kesîr'e göre bu ayet, müminlere dünyada başlarına gelen sıkıntılara rağmen zayıflık göstermemelerini, akıbetin ve zaferin kendileri için olduğunu bildirmektedir. Ayrıca müminlerin geride bıraktıkları çocuk, aile, mal veya din gibi dünya işlerinde Allah'ın onların yerini tutacağı belirtilmektedir.

أي لا تضعفوا بسبب ما جرى أي العاقبة والنصرة لكم أيها المؤمنون أي عليه على ما خلفتموه من أمر الدنيا من ولد وأهل ومال أو دين فإنا نخلفكم فيه

Beydâvî'ye göre bu ayet, Uhud'da başlarına gelen musibetten dolayı müminleri teselli etmektedir; 'zayıflık gösterip gevşemeyin, öldürülenlerinize de üzülmeyin' demektedir. 'Siz daha üstünsünüz' ifadesi ise, müminlerin hak üzere olması, savaşlarının Allah için ve ölülerinin cennette olmasıyla; ya da Bedir'de düşmandan daha çok kayıp verdirmiş olmalarıyla, ya da akıbette galip gelecekleriyle açıklanabilir. 'Eğer mümin iseniz' ifadesi, gevşememenin gerçek imanın kalp kuvveti ve Allah'a güven gerektirmesiyle bağlantılıdır.

لا تضعفوا عن الجهاد بما أصابكم ولا تحزنوا على من قتل منكم. وأنتم الأعلون وحالكم إنكم أعلى منهم شأنا، فإنكم على الحق وقتالكم لله وقتلاكم في الجنة، وإنهم على الباطل وقتالهم للشيطان وقتلاهم في النار