Taberî'ye göre bu ayet, müminlerin sevinç ve başarısının münafık/kâfirleri üzdüğünü, müminlerin bir musibete uğramasının veya aralarındaki ihtilafın ise onları mutlu ettiğini anlatır. Devamında ise, müminler Allah'ın emrettiği sabrı ve takvayı (özellikle Yahudilerden dost/sırdaş edinmeme konusunda) gösterirlerse, bu kâfirlerin hile ve tuzaklarının müminlere hiçbir zarar veremeyeceği bildirilir. Allah'ın onların yaptığı her şeyi kuşattığı ve karşılığını vereceği de vurgulanır.

فإذا رأوا من أهل الإسلام ألفة وجماعة وظهورا على عدوهم، غاظهم ذلك وساءهم، وإذا رأوا من أهل الإسلام فرقة واختلافا أو أصيب طرف من أطراف المسلمين سرهم ذلك وأعجبوا به وابتهجوا به

Bu müfessire göre münafıkların sevinci, iman edenlere ulaşan zarardan ötürü değil, kendilerine ulaşan menfaatten ötürüdür; bu onların himmetlerinin düşüklüğüne ve basiretlerinin darlığına işaret eder. Ayrıca sabır ve takva üzere olanın Allah'ın himayesinde bulunacağı, düşmanların hile ve kininin ona zarar veremeyeceği vurgulanır. Râzî ayrıca 'يضركم' kelimesinin farklı kıraatlerini ve bunların dilbilimsel izahını, 'كيد' ve 'محيط' lafızlarının anlamlarını, ayetin Uhud olayına bağlanışını da ele almıştır.

إشارة إلى دنو همتهم وقصور نظرهم فإن فرحهم يكون بما وصل إليهم لا بما وصل منه إليهم

Kurtubî bu ayette 'min fevrihim' ifadesinin düşmanın yönünden yahut Bedir'de çektiklerine karşı Uhud'da öfkelenmelerinden geldiğini, 'müsevvimîn' kelimesinin ise (fetha veya kesre ile okunuşuna göre) meleklerin kendilerini ve atlarını belirli işaretlerle (beyaz veya sarı sarık, alaca atlar, yün işaretleri) tanınır kılmalarını ifade ettiğini aktarır. Ayrıca bu ayetten kabile ve askeri birliklere ayırt edici alamet/nişan edinmenin, alaca atların faziletinin ve yün elbise giymenin cevaz bulduğu sonuçlarını çıkarır.

ودلت الآية وهي الرابعة على اتخاذ الشارة والعلامة للقبائل والكتائب يجعلها السلطان لهم لتتميز كل قبيلة وكتيبة من غيرها عند الحرب وعلى فضل الخيل البلق لنزول الملائكة عليها

İbn Kesîr'e göre bu ayet, müminleri düşmanlarının kötülüğünden ve kötülerin tuzağından kurtulmaları için sabır, takva ve Allah'a tevekkül etmeye yönlendirmektedir. Allah düşmanları tamamen kuşatan olup, O'nun izni dışında hiçbir güç ve kudret yoktur; dilediği olur, dilemediği olmaz ve varlıkta hiçbir şey O'nun takdiri ve iradesi dışında meydana gelmez. Ayrıca bu bağlamda Allah'ın Uhud kıssasını zikretmeye başladığı, bunun müminler için bir imtihan vesilesi olduğu ve mümin ile münafığın bu olayla birbirinden ayrıldığı belirtilir.

الآية يرشدهم تعالى إلى السلامة من شر الأشرار وكيد الفجار باستعمال الصبر والتقوى والتوكل على الله الذي هو محيط بأعدائهم فلا حول ولا قوة لهم إلا به وهو الذي ما شاء كان وما لم يشأ لم يكن ولا يقع في الوجود شيء إلا بتقديره ومشيئته ومن توكل عليه كفاه

Beydâvî'ye göre ayet, münafık/kâfirlerin düşmanlığının aşırı boyutunu göstermektedir; öyle ki müminlere gelen bir hayrı kıskanır, gelen bir zarar veya sıkıntıya da sevinirler. Sabır ve takva ile hareket edenlere onların hilesinin zarar veremeyeceği, Allah'ın lütfu ve sabredenlerle takva sahiplerine vaad ettiği koruması sayesindedir; ayrıca işinde sağlam olan, sabır ve takva ile eğitilmiş kişinin az duygusal tepki verip düşmana karşı cesur olacağı belirtilir.

بيان لتناهي عداوتهم إلى حد حسدوا ما نالهم من خير ومنفعة، وشمتوا بما أصابهم من ضر وشدة، والمس مستعار للإصابة