Zemahşerî'ye göre 've هي' ifadesi haberi hazfedilmiş bir mübtedadır ve takdiri 'kocanın dört şahitlik yapması vaciptir' şeklindedir. Ayrıca ayetteki bazı kıraat farklılıklarını (أن lafzının tahfifi, غضب fiil olarak okunması, beşinci yeminlerin nasb ile okunması) aktarır. Kadının yeminlerinin beşincisinin Allah'ın gazabıyla tağlîz edilmesinin sebebini, kadının fücurun asıl kaynağı ve zina konusunda daha ziyade cazibe ve tamahkarlıkla öne çıkan taraf olmasına bağlar; bu yüzden had ayetinde de kadın öncelenmiştir.

فإن قلت : لم خصت الملاعنة بأن تخمس بغضب الله ؟ قلت : تغليظا عليها ؛ لأنها هي أصل الفجور ومنبعه بخلابتها وإطماعها ، ولذلك كانت مقدمة في آية الجلد .

Bu metinde Râzî, zina iftirasında bulunan kişinin (kâzif) cezası bakımından yabancı kadına iftira ile eşe iftira arasında kıyas kurar: yabancıya iftirada şahit getirme veya celde şartı varsa, eşe iftirada da lian getirme veya had şartı vardır. Ayetteki hükmün genel ifadesi tüm kâzifleri kapsar ve tahsis için bir gerekçe yoktur; ayrıca fasık ve a'mânın liânının sahih olması, şahitlik ehliyeti aranmaksızın zina ayıbını def etme ihtiyacının esas alındığını gösterir. Ebû Hanîfe'nin görüşü ise hem bir hadis rivayetine hem de dört kadın kategorisinde liânın uygulanmayacağı yönündeki anlamsal gerekçeye dayandırılır.

فكما أن مقتضى قذف الأجنبيات الإتيان بالشهود أو الجلد فكذا موجب قذف الزوجات الإتيان باللعان أو الحد

Kurtubî bu ayette karı kocanın birbirini itham etmesiyle ilgili liân (lânetleşme) hükmünü ele alır; kocanın karısına zina isnadını dört şahitle veya liân yeminiyle ispat etmesi gerektiğini, bu hükmün rüyet (görme) şartına bağlı olup olmadığı, kimlerin liân yapabileceği (hür-köle, Müslüman-kâfir), istibra süresi ve liânın şahitlik mi yemin mi sayılacağı gibi meselelerde farklı fakihlerin (Mâlik, Ebû Hanîfe, Şâfiî, Ahmed vb.) görüşlerini karşılaştırmalı olarak aktarır. Kurtubî, liânın rüyete bağlı olmaksızın sadece kazif ile de vacip olacağı görüşünü tercih eder ve bunu 'sahih olan birincisidir' diyerek desteklediğini belirtir.

وظاهر القرآن يكفي لإيجاب اللعان بمجرد القذف من غير رؤية فلتعولوا عليه لا سيما وفي الحديث الصحيح : أرأيت رجلا وجد مع امرأته رجلا فقال النبي صلى الله عليه وسلم ( فاذهب فأت بها ( ولم يكلفه ذكر الرؤية

İbn Kesîr, li'ân âyetinin nüzul sebebi olarak Hilâl b. Ümeyye'nin hanımını Şerik b. Sahmâ ile zina etmekle itham etmesi olayını nakleder. Peygamber önce dört şahit isteyip aksi halde had cezası uygulanacağını söylemiş, Hilâl'in ısrarı üzerine Allah li'ân âyetini indirmiş ve Peygamber tarafların karşılıklı yeminleşmesini (li'ân) uygulamıştır. Doğan çocuğun kime benzediği üzerinden hangi tarafın doğru söylediğine dair işaretler de rivayette yer almaktadır.

فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم أربعة شهود وإلا فحد في ظهرك فقال يا رسول الله إن الله يعلم أني لصادق ولينزلن الله عليك ما يبرئ به ظهري من الجلد فأنزل الله آية اللعان إلى آخر الآية

Bu müfessire göre âyetteki 'şehadet' kelimesi burada 'kasem' (yemin) anlamındadır. Kıraat farkları çerçevesinde 'erbe'u şehadatin' ifadesinin nasb ile okunuşuna iki farklı gramer izahı getirilmekte, buna göre kişinin karısına zina isnadında Allah adına dört kez yemin etmesi kastedilmektedir. Ayrıca liân âyetinin nüzul sebebi olarak hem Hilâl b. Ümeyye kıssası hem de Sehl b. Sa'd rivayeti ile Ensar'dan bir adamın Hz. Peygamber'e sorusu aktarılmakta, liân sonrası tarafların ebediyen ayrılacağı ve çocuğun anneye nispet edileceği sünnet olarak zikredilmektedir.

فالشهادة في هذا الموضع معناها القسم من قول القائل: أشهد بالله إنه لمن الصادقين

Beydâvî'ye göre bu ayet, eşlerini zina ile suçlayıp kendilerinden başka şahidi olmayan kocaların durumunu düzenlemektedir; bu hüküm Hilal b. Ümeyye kıssası üzerine inmiştir. Erkeğin dört kez Allah adına yemin ederek doğru söylediğine şahitlik etmesi ve beşincisinde yalancı ise Allah'ın lanetinin üzerine olmasını söylemesi gerekir. Bu lian, kazf haddini düşürür ve karı-koca arasında ayrılığa (fesih) sebep olur.

نزلت في هلال بن أمية رأى رجلا على فراشه