Bu metin, ayetteki nida (seslenme) ile emrin arasında bir cevap ilişkisi bulunduğunu, yani nidadan sonra gelen emrin gramatik olarak müstakil değil bağlı olduğunu açıklar. Ayrıca bağlamı, Peygamber'in ümmetinden yalnızca birlik, ülfet ve itaat gördüğünü, ardından Allah'ın ona fitneye karşı ashabını uyaran bir ayet indirdiğini ve bu fitnenin ümmetin tamamına değil bazılarına has olduğunu bildirdiğini aktarır.

اعترض بينهما بالنداء، ولو لم يكن قبله جزاء لم يجز ذلك في الكلام، لا يقال: يا زيد فقم، ولا: يا رب فاغفر، لأن النداء مستأنف، وكذلك الأمر بعده مستأنف، لا تدخله الفاء والواو، إلا أن يكون جوابا لكلام قبله

Zemahşerî, ayette 'iki kere' tekrarın hem şart öncesi hem ceza öncesi geldiğini belirterek bunun tazarru ve yakarışın fazileti için bir teşvik olduğunu açıklar. Kâfirlerin azap vaadini inkâr edip onunla alay ettiklerini ve bu yüzden onu acele istediklerini, buna karşılık Allah'ın vaad ettiğini yerine getirmeye kadir olduğunun onlara söylendiğini ifade eder.

وكانوا ينكرون الموعد بالعذاب ويضحكون منه واستعجالهم له لذلك ، فقيل لهم : إن الله قادر على إنجاز ما وعد إن تأملتم ، فما وجه هذا الإنكار ؟

İbn Kesîr'e göre ayet, kavmine gelecek olan azap ve helak akıbetini müşahede etmesi durumunda kendisinin de onların içine dahil edilmemesi, yani onlarla birlikte cezalandırılmaması talebini ifade etmektedir. Bu talep, Hz. Peygamber'den nakledilen bir duayla anlam bakımından örtüşmektedir.

أي إن عاقبتهم وأنا أشاهد ذلك فلا تجعلني فيهم كما جاء في الحديث الذي رواه الإمام أحمد < 5 / 243 > والترمذي < 3235 > وصححه وإذا أردت بقوم فتنة فتوفني إليك غير مفتون

Beydâvî'ye göre bu ayette Hz. Peygamber, kendisine vaad edilen azabı (dünyada veya ahirette) görmesi durumunda, zalimler topluluğu içinde onlarla birlikte azaba uğramaktan Allah'a sığınmaktadır. Bu istiaze ya nefsin hakir görülmesinden (kendini onlarla bir tutmama hassasiyeti) ya da zalimlerin uğursuzluğunun çevrelerindekilere de bulaşabileceği endişesinden kaynaklanmaktadır. Allah'ın azabı geciktirmesinin sebebi ise bazılarının veya onların soyundan geleceklerin iman edecek olması yahut Peygamber onlar arasındayken azap göndermeme ilkesidir.

رب فلا تجعلني في القوم الظالمين قرينا لهم في العذاب، وهو إما لهضم النفس أو لأن شؤم الظلمة قد يحيق بمن وراءهم كقوله تعالى: واتقوا فتنة لا تصيبن الذين ظلموا منكم خاصة