Taberî, Rabbinin vereceği ecrin/mükafatın, Peygamber'in (s.a.v.) Allah'ın emrini yerine getirmesi ve O'nun rızasını istemesi karşılığında kendisi için daha hayırlı olduğunu belirtir. Peygamber, kendisine getirdiği vahiy karşılığında insanlardan bir ücret istememiştir; Allah kendisine bunu böyle söylemesini emretmiştir. Ayrıca 'hayru'r-râzikîn' ifadesinin, Allah'ın bir amel karşılığında karşılık veren ve rızık veren en hayırlısı olduğu, bu vasfın başkalarına da (mecazi olarak) verilebileceği anlamına geldiğini açıklar.

فأجر ربك على نفاذك لأمره، وابتغاء مرضاته خير لك من ذلك، ولم يسألهم صلى الله عليه وسلم على ما أتاهم به من عند الله أجرا

Zemahşerî'ye göre ayetteki 'harc' ve 'haraç' kelimeleri farklı kıraatlerde geçmekte olup, bu iki kelime arasında anlam farkı vardır: harc gönüllü verilen şey, haraç ise ödenmesi zorunlu olan şeydir. Ayrıca harc kelimesinin haraçtan daha özel/dar anlamlı olduğunu, lafızdaki fazlalığın anlamdaki fazlalığa işaret ettiğini belirtir. Bu nedenle 'harcen fe haracu rabbike' (küçük bir ücret istersin, oysa Rabbinin vereceği çok büyüktür) şeklindeki kıraati güzel bulur; ayetin anlamı Peygamber'in hidayete karşılık insanlardan az bir şey istemesi, oysa Allah'ın vereceğinin çok daha hayırlı olmasıdır.

والوجه أن الخرج أخص من الخراج ، كقولك : خراج القرية ، وخرج الكردة ، زيادة اللفظ لزيادة المعنى ؛ ولذلك حسنت قراءة من قرأ : خرجا فخراج ربك

Bu müfessire göre 'harâc' ve 'hırc' okuyuşları arasında fark vardır; 'hırc' kelimesi 'harâc'dan daha özel bir anlam taşır ve lafızdaki bu farklılık mana farklılığını yansıtır. Buna göre âyet, Peygamber'in halktan az bir karşılık (ücret) bile istemediğini, halkın verdiği çoğun ise hayır olduğunu bildirir. Böylece Allah, Peygamber'e yöneltilebilecek bu tür bir ithamın (dünyevi çıkar arayışı) O'ndan uzak olduğunu, dolayısıyla insanların bu bahaneyle O'nun sözünü kabul etmekten kaçınmalarının caiz olmadığını vurgulamaktadır.

والوجه أن الخرج أخص من الخراج كقولك خراج القرية وخرج الكردة زيادة اللفظ لزيادة المعنى ولذلك حسنت قراءة من قرأ يعني أم تسألهم على هدايتهم قليلا من عطاء الخلق فالكثير من عطاء الخلق خير

Kurtubî'ye göre ayetteki 'harc' (ücret/rızık) talebi Peygamber'in kavminden bir ücret istemediğini, Allah'ın verdiği rızkın/mükafatın onların sunduğu dünya malından daha hayırlı olduğunu ifade eder. Ayrıca 'harc' ve 'harâc' kelimeleri arasındaki farkla ilgili dilcilerin görüşleri (Ahfeş, Ebu Hatim, Müberrid, Nadr b. Şümeyl) nakledilir; bazıları bu iki kelimenin eş anlamlı olduğunu, bazıları aralarında anlam farkı bulunduğunu (biri mecburi vergi, diğeri gönüllü bağış; biri kişilerden, diğeri topraktan alınan) söylemiştir.

والخرج والخراج واحد إلا أن اختلاف الكلام أحسن قاله الأخفش وقال أبو حاتم : الخرج الجعل والخراج العطاء المبرد : الخرج المصدر والخراج الاسم

İbn Kesîr'e göre bu ayette, peygamberin insanları hidayete davet etmesi karşılığında onlardan hiçbir ücret, bedel veya karşılık istemediği anlatılmaktadır. Bunun yerine bu davet karşılığında sevabını yalnızca Allah katında beklemektedir.

أي أنت لا تسألهم أجرة ولا جعلا ولا شيئا عن دعوتك إياهم إلى الهدى بل أنت في ذلك تحتسب عند الله جزيل ثوابه

Beydâvî'ye göre 'أم تسألهم خرجا' ifadesi, Peygamber'in tebliğ karşılığında onlardan bir ücret istemediğini, Allah'ın rızkının ise dünyada rızık veya ahirette sevap olarak daha hayırlı ve kalıcı olduğunu ifade eder. 'خراج' kelimesi arazi vergisi anlamında yaygın kullanıldığından çokluk ve devamlılık ifade eder, bu yüzden Allah'ın verdiği nimeti anlatmada daha güçlü bir ifadedir. Ayrıca 'وإنك لتدعوهم إلى صراط مستقيم' ifadesi, akl-ı selimin bu yolun doğruluğuna şahitlik ettiğini ve onların Peygamber'i itham etmelerine yol açacak hiçbir eğrilik bulunmadığını gösterir.

والخراج غالب في الضريبة على الأرض ففيه إشعار بالكثرة واللزوم فيكون أبلغ ولذلك عبر به عن عطاء الله إياه