Bu müfessire göre metin, henüz gerçekleşmemiş fakat gerçekleşmesi beklenen bir hâlden haber verildiğinde kullanılan dil kalıbına dair bir açıklama sunmaktadır. Arapların, henüz ölmemiş birine 'ölecek' veya 'az sonra ölür' dediğini, ama fiilen ölmüş birine 'ölecek' demediğini örnek göstermektedir. Aynı şekilde bir şeyi ummakla nitelenen kişi için, bunu ileride yapacağı haber verildiğinde 'yarın senin yanındakine tamah eden biri' denilebileceğini, bu kuralın benzer tüm durumlarda geçerli olduğunu belirtmektedir.

لأنه خبر عن حال لهم يحدث لم يكن. وكذلك تقول العرب لمن لم يمت: هو مائت وميت عن قليل، ولا يقولون لمن قد مات مائت

Bu müfessire göre metin, yaratılış ve hayat verilmesinin ardından gelen ölüm halinin anlatıldığını, ardından da ölümden sonra dirilişin (ba's) haber verildiğini belirtir. Yani ayetteki sıralama; önce yaratma-hayat, sonra ölüm, sonra da diriliş şeklinde okunmaktadır.

أي بعد الخلق والحياة والنحاس : ويقال في هذا المعنى لمائتون ثم أخبر بالبعث بعد الموت فقال

İbn Kesîr'e göre bu ifade, insanların yoktan var edilişleri olan ilk yaratılıştan sonra ölüme doğru gideceklerini anlatmaktadır. Yani ayet, önce yokluktan varlığa çıkarılan insanın nihayetinde ölümle karşılaşacağını bildirmektedir.

يعني بعد هذه النشأة الأولى من العدم تصيرون إلى الموت

Beydâvî, ayette geçen yaratılış aşamalarını (nutfe-alaka-mudga-kemik-et giydirme) fizyolojik dönüşüm süreçleri olarak açıklar; nutfenin kırmızı bir alakaya, sonra bir et parçasına dönüştüğünü, kemiklerin sertleştirilip kalan veya oluşan maddeyle etle kaplandığını belirtir. 'ثم أنشأناه خلقا آخر' ifadesini bedenin son şekli, ruh, kuvveler veya bunların tümü olarak yorumlar; 'ثم' edatının bu yaratılış aşamaları arasındaki büyük farkı gösterdiğini söyler. Ayrıca Ebu Hanife'nin bu ayetten, gasbedilen yumurtadan civciv çıkması durumunda sadece yumurtanın tazmin edileceği hükmünü çıkardığını aktarır, çünkü civciv 'başka bir yaratılış' sayılır.

واحتج به أبو حنيفة على أن من غصب بيضة أفرخت عنده لزمه ضمان البيضة لا الفرخ لأنه خلق آخر