Taberî, 'el-âddîn' (sayanlar) ifadesinin kimlere işaret ettiği konusunda müfessirler arasındaki ihtilafı aktarır. Bir grup bunların melekler olduğunu söylerken, diğer bir grup bunların ayları ve yılları sayan hesap ehli olduğunu belirtmiştir. Taberî, her iki görüşün de mümkün olduğunu, meleklerin veya Âdemoğullarının ya da başkalarının kastedilmiş olabileceğini, ancak bu görüşlerden birini diğerine tercih edecek kesin bir delil bulunmadığını, dolayısıyla anlamı bazı sayanlara tahsis etmenin caiz olmadığını ifade eder.

وجائز أن يكونوا الملائكة، وجائز أن يكونوا بني آدم وغيرهم، ولا حجة بأي ذلك من أي ثبتت صحتها فغير جائز توجيه معنى ذلك إلى بعض العادين دون بعض

Râzî, âyetteki 'العادّين' (sayanlar) ifadesinin kime râci olduğuna dair birden fazla görüş nakleder: bunlar amelleri ve ömür sürelerini sayan hafaza melekleri, dünya günlerini sayan melekler, ya da bu sayıyı bilen herhangi biri olabilir. Ayrıca 'العادين' kıraatinin tahfifle okunmasıyla zalimlerin kastedildiği, 'العاديين' şeklinde okunmasıyla da çok uzun ömür sürmüş eskilerin kastedildiği belirtilir; bunların bile dünya hayatını kısa bulduğu vurgulanır.

أحدها : المراد بهم الحفظة وأنهم كانوا يحصون الأعمال وأوقات الحياة ويحسبون أوقات موتهم وتقدم من تقدم وتأخر من تأخر

Bu metinde Kurtubî, ayetteki soruyu 'ehl-i hisab'a veya dünyada kendileriyle beraber olan meleklere sormak şeklinde iki farklı görüş nakletmekte, ardından 'kâle/kul' kıraat farklılığının getirdiği anlam ihtimallerini açıklamaktadır. Kıraat farkına göre ifade ya cemaate yönelik bir emir, ya meleğe kıyamet günü onlara sorması için verilen bir emir, ya kâfire yönelik bir hitap, ya da Allah'ın veya meleklerin onlara haber kipiyle söylediği bir söz olarak yorumlanabilmektedir.

ويحتمل ثلاثة معان : أحدها قولوا كم لبثتم فأخرج الكلام مخرج الأمر للواحد والمراد الجماعة إذا كان المعنى مفهوما

İbn Kesîr'e göre bu ayet, dünyada kalış süresinin gerçekte çok az olduğunu ve insanlar bunu bilselerdi, geçici olanı değil baki olanı tercih edeceklerini anlatır. Ancak insanlar bu tasarrufta yanılmış, geçici ve hazır olanı kalıcı ve baki olana tercih etmişlerdir.

لو كنتم تعلمون لآثرتم الباقي على الفاني ولكن تصرفتم فأسأتم التصرف قدمتم الحاضر الفاني على الدائم الباقي

Beydâvî'ye göre Allah veya soru sormakla görevli melek, kâfirlere dünyada veya kabirde ne kadar kaldıklarını sorar; onlar da azaba nispetle ya da sevinçli günlerin kısa sayılması ya da geçip gitmiş olanın yok hükmünde sayılması gibi sebeplerle 'bir gün ya da bir günün bir kısmı' diye cevap verirler. Ardından bunu kesin olarak bilenlere, yani gün sayanlara veya insanların ömürlerini ve amellerini sayan meleklere sorulması söylenir. Son olarak, gerçekten çok az bir süre kaldıkları teyit edilir.

قالوا لبثنا يوما أو بعض يوم استقصارا لمدة لبثهم فيها بالنسبة إلى خلودهم في النار، أو لأنها كانت أيام سرورهم وأيام السرور قصار، أو لأنها منقضية والمنقضي في حكم المعدوم.