Taberî, ayetteki 'şikvetunâ/şekâvetunâ' kelimesinin okunuşundaki kıraat farklılıklarını ele alır ve her iki kıraatin de meşhur ve sahih olduğunu, hangisiyle okunursa okunsun manasının aynı olduğunu belirtir. Ayetin anlamını, cehennem ehlinin 'Rabbimiz! Bizim üzerimize önceden yazılmış/takdir edilmiş olan bedbahtlık bize galip geldi' şeklindeki itirafları olarak açıklar. Mücahid'den nakledilen rivayetlerle bu ifadenin 'bizim aleyhimize yazılmış olan (kader)' anlamına geldiği desteklenir.

والصواب من القول في ذلك أنهما قراءتان مشهورتان، وقرأ بكل واحدة منهما علماء من القراء بمعنى واحد، فبأيتهما قرأ القارئ فمصيب. وتأويل الكلام: قالوا: ربنا غلب علينا ما سبق لنا في سابق علمك، وخط لنا في أم الكتاب.

Zemahşerî'ye göre "غلبت علينا شقوتنا" ifadesindeki 'galebe' kelimesi, birinin bir şeyi senden alıp ona sahip olması anlamındaki kullanımdan gelir. Şekavet ise, Allah'ın kötü amelleri sebebiyle hak ettiklerini bildiği kötü akıbet anlamındadır. Ayrıca bu kelimenin kıraat farklılıklarına da işaret edilmiştir.

ملكتنا ، من قولك : غلبني فلان على كذا ، إذا أخذه منك وامتلكه . والشقاوة سوء العاقبة التي علم الله أنهم يستحقونها بسوء أعمالهم

Kurtubî önce 'şakıvetünâ/şekâvetünâ' kelimesinin farklı kıraatlerini (Medine, Ebû Amr, Âsım; Kûfeliler ile İbn Mesud ve Hasan rivayeti) ve dilsel varyantlarını (med ve kasr ile şakâ/şekâ) aktarır. Ardından anlam bakımından en güzel görüşün, kişinin şehvet ve arzularının kendisine galip gelmesi olduğunu, bunların cehenneme götürmesi sebebiyle 'şekavet' diye adlandırıldığını belirtir; başka görüşlere göre ise bu, ezelde ilim ve Ana Kitap'ta yazılmış olan şekâvettir ya da nefse iyi, insanlara kötü zan beslemektir. Son olarak bu sözün bir özür değil, kişinin kendi sapıklığını itiraf etmesi olduğunu vurgular.

وأحسن ماقيل في معناه : غلبت علينا لذاتنا وأهواؤنا فسمى اللذات والأهواء شقوة لأنهما يؤديان إليها

İbn Kesîr'e göre bu ifade, kâfirlerin kendilerine hüccetin ulaştığını itiraf etmelerine rağmen ona uymayacak kadar bedbaht olduklarını, bu yüzden ondan saptıklarını ve ona nasip olamadıklarını beyan etmektedir. Ayrıca bu sözü söylediklerinde Allah'ın kendilerine dünya süresince iki defa (uzun bir süre) cevap vermeyip sükût edeceği, sonra tekrar hitap edeceği bildirilmektedir.

أي قد قامت علينا الحجة ولكن كنا أشقى من أن ننقاد لها ونتبعها فضللنا عنها ولم نرزقها ثم قالوا قال فيسكت عنهم قدر الدنيا مرتين ثم يرد عليهم

Beydâvî, ateşin yüzleri yalayıp yakacağını, bu yakıcılığın 'nefh'ten daha şiddetli bir tesir taşıdığını belirtir; 'kâlihûn' ifadesini de aşırı yanmadan dudakların dişlerin üzerinden büzülüp çekilmesi olarak açıklar. 'Âyetlerim size okunmuyor muydu' sorusunun takdiren 'onlara denilir ki' anlamında olduğunu, bunun onları bu azabı hak etmelerine sebep olan şeyle azarlama ve hatırlatma amacı taşıdığını söyler. Onların 'şekavetimiz bize galip geldi' sözünü, hallerinin kötü akıbete götürecek şekilde kendilerine hakim olması diye yorumlar.

تلفح وجوههم النار تحرقها واللفح كالنفح إلا أنه أشد تأثيرا. وهم فيها كالحون من شدة الاحتراق والكلوح تقلص الشفتين عن الأسنان

Râzî'ye göre kâfirlerin ileri sürdüğü 'şekavetimiz bizi yendi' özrü, tekzibin kendisiyle aynı şey olamaz; aksi halde bir şeyin kendisiyle açıklanması gerekirdi. Bu nedenle şekavet, dalâlete sevk eden bir sebep (dâî) olarak anlaşılmalıdır. Ayrıca Râzî, kulun fiillerinin ve dâîlerin yaratıcısının Allah olduğunu, kulun kendi seçimiyle bunları var edemeyeceğini aklî delillerle temellendirir.

فثبت أن الموجد للدواعي والبواعث هو الله تعالى